"یادم نمی آید روزی را تجربه کرده باشم کهـ بی رنگ باشد. "اولین خطی کهـ بعد از ۳۷دقیقه فکر کردن نوشتم. روزم را مرور کردم سعی کردم جزئیات_این اندک های زیاد و مهم_را جا نندازم. به پیراهنِ مشکی ام با لکهـ های نارنجی شده ی وایتکس، به کیف ارایشی صورتیِ جابه جا شده، به کیفیت بد ادویه ی شام، به کیف کهنه ی آجری رنگ، به... زیادند، خصوصا برای نام بردن.ولی هیچ کدام اینها نتوانسته بود به ۲۴ساعت گذشته ام رنگی بپاشد. دلیلش را فهمیده بودم،البته که نه به راحتی، هراتفاق و واکنشم را چیدم کنار هم تا بفهمم چرا!؟ تا بفهمم پشت هر بی تفاوتی ام، عصبانیتم، غصه دار شدنم، خندیدنِ بی پایانم، چهـ کمین کرده است؟! من، هوش و حواسم، نگاه و دقتم، تمنا و آرزویم در طلب چیزی بودم کهـ بی رنگ بود وشفاف، آنقدر که دلتنگیِ پررنگِ عجین شده بااو هم رنگ باخته بود. گریه! دلم اشک ریختنی میخواست در کنجِ تنهایی، از عمقِ دل و با تمامِ وجود. اشک هااگر رنگ دیگر بودند، روزِ من همان رنگی بود!

بخشی برش خورده و اصلاح شده یِ یکی از یادداشت های روزانه ی هفته پیش!

حجم زیادی پیام از ۵۰کانالِ تلگرام دیده نشده ان. میرم ببینمشون تا قسمت سوم پدرخوانده دانلود بشه، پیام های زیبا رو هم اینجا میذارم. خواستم به پیام چیزی اضافه کنم "پ. ن" میذارم. 🌝

این شور که در سر است ما را وقتی برود که سر نباشد #سعدی

پ. ن؛ مدت زیادی این مدلی گوش نداده بودم! 🦥 جالب بود.

چون خیلی خندیدم. پ. ن؛ سید علی حسنی شاعر جوانِ بعضی از مداحی های رسولی ست.

آداب سـفر آن است که هرگز از قـدم نَایـستی تا دِلَت آرام گیرد؛ آنجا که دل آرام گرفت مـقصد است ... پ. ن؛ کی راه بیافتیم؟!•‿•

هرچه می‌پوشی پُر از مردانگی هستی ولی سُرمه ای پوشیدَنَت ایمانِ من را می‌برد ... پ. ن؛ دوستان متاهل می توانید یک تیشرت سورمه ای با یقه کلاب برای همسر خود خریده و جهت عاطفه خرج کردن در کاغذی کاهی که در گوشه آن دو الی سه شاخه گل عروس کوچک چسباندید این شعر را بنویسید. سینگل ها هم... اوم... اوم.... نمیدونم واقعا بیاید این پیام رو نادیده بگیرید. 😂❤️‍🩹

پ. ن؛ میشنوی؟! این کلامِ بی کلمه رو باید با هندزفری گوش داد وقتی کهـ کفش پات کردی و قدم زنان در تاریکیِ شب محو میشی.(:

نرگسِ جادو... 🌝😌✨

لاتعتمد على"الحب"فهو نآدر… ولآتعتمد على"آلآنسان"فهو مغآدر... ولکن أعتمد على"الله"فهو آلقآدر.

این بی‌کلام از غمگین‌ترین‌های تاریخه؛ سازندهٔ این قطعه عاشق یه دختری به اسم «پائولا» بود که دختره در کودتای ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ در ورزشگاه سانتیاگو اعدام میشه؛ بعدها که درمورد این اتفاق حرف می‌زنه میگه که: از فردای آن روز به چنان درجه‌ای از افسردگی رسیدم که دیگر دنیا برایم بی‌ارزش شده بود و برای خود آرزوی مرگ می‌کردم... روزی یکی از دوستانم که ماجرای عشقِ من را می‌دانست پیشنهاد داد برای گرامیداشتِ «پائولا» آهنگی بسازم؛ آن موقع بود که من با تمام احساسم  ملودیِ این آهنگ را نوشته و اجرا کردم.