دخترک به پایین نگاه کرد . نمیتوانست ته مسیر را ببیند . با خودش فکر کرد دیگر دلش نمیخواهد عادت کند . باید این درس را به خودش میداد ‌. نگاهی دیگر انداخت. قلبش تند میتپید . زندگیش را مرور کرد . به همه چیز عادت کرده بود . به لذت ها به رنج ها به محبت ها به زنده بودن. به همه چیز حتی به فکر کردن و مرور کردن هم عادت کرده بود. هنوز تصمیم نگرفته بود . لبخند تمسخر آمیزی به خودش زد . به تمام کسانی که آری ‌...برایش عادی شده بودند. قلبش میگفت آواز بخواند . اما او به آواز خواندن هم عادت کرده بود. هیچ چیز جدیدی در زندگیش پیدا نمیکرد . او به گشتن هم عادت کرده بود. از این فکر کلافه شد . چنگی به موهایش زد و بعد با تمام قدرت آنها را کشید . این درد حس خوبی برایش ایجاد میکرد . خورشید داشت طلوع میکرد . به مغزش که جمله ی { تو حتی به طلوع خورشید هم عادت کرده ای } را تکرار میکرد پوزخند زد و در همان لحظه خودش را رها کرد . قلب و مغزش هر دو غافلگیر شدند. دلش هری پایین ریخت. باد تندی به صورتش میخورد و پوستش را میسوزاند. ولی همان لحظه که میخواست به آن هیجان عادت کند... گوم.. به زمین خورد و تمام صورتش متلاشی شد . همه دور او جمع شده بودند.اما هیچکس نتوانست لبخندش را وقتی به زمین میخورد ببیند. صحنه ها مثل فیلم به عقب باز گشتند. دخترک همچنان روی لبه ی پرتگاه نشسته بود . یک تار مویش را دور انگشتش پیچ داد و در حالی که لب هایش را غنچه کرده بود و فکر میکرد آن را کَند . بعد سرش را بالا انداخت و با حالت بیخیالی گفت ( نچ ، اینجوری حال نمیده ) بعد پاهایش را بالا برد و چرخید و بلند شد و با گام های آهسته راهش را گرفت و رفت . #من_نوشت # تراوشات_یک_ذهن_مریض(شایدم خسته)

کلمات از ما فاصله دارند گاهی به اندازه ی یک تعبیر گاهی به اندازه ی یک احساس و گاهی به اندازه ی یک تجربه

💔💔💔💔😭😭😭

دوباره(:💔

وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتْ ولٰکِنَ اللهَ رَما....

گوارای وجود مردم فهیم و عزیز کشورم ایران 🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷🇮🇷

جشن در شمال غزه پس از واکنش ایران به ترور رهبران هنیه و نصرالله.

این شادی نوش جونتون باشه ، گوارای وجودتون ، ان‌شاءالله شادی های بعدی رو با هم جشن بگیریم

سلامتی رهبر عزیزمان و همه ی مردم ولایتمدار تهران صلوات