خیلی رو مخ و گیجم

خیلی زیاد

در حدی که میتونه حتی ازم متنفر بشخ

اونی که شعرهای ستوده رو می‌نویسه، قطعا خدا قلم‌ش رو بوسیده!

نمی‌دونما، ولی دلم اون لحظه‌هایی رو می‌خواد که تو از سرکار بر می‌گشتی و من از دانشگاه، هم‌دیگه رو توی مترو پیدا می‌کردیم و یه گوشه‌ی واگن بین شلوغی وایمیستادیم و اون‌قدر حرف می‌زدیم و یواشکی می‌خندیدیم تا برسیم. همون لحظه‌هایی که شبیه رازِ مگو بودن و خستگی چشم‌هامون باهم حرف می‌زدن. کنارم می‌شینی و من دلم برای تک تک لحظه‌هایی که باهات گذروندم تنگ می‌شه. بیا نسبت به زندگی و لحظه‌هامون حریص باشیم. اونقدر خاطره بسازیم که حسرت هیچ‌کدوم‌ش به دل‌مون نمونه.

می‌خوام آدم جالبی باشم، یه آدمِ تاثیرگذار که داره یه کار جالبی می‌کنه. حتی اینجا و دانشجوی تبعیدی هنوز اون حس جالب و منحصر به فرد رو بهم نمیدن.

پلی‌لیستِ مداحی‌ها قدم رنجه بفرمایید :) eitaa.com/OmBoka

روز دوم: شاید تلاش نمی‌کنی :))))))))))) در حالی که من با تمام وجود می‌جنگیدم.

روز سوم: گربه، دلفین، اسب، پاندا

روز چهارم: حتی یک ساعت نبودنش دلتنگم می‌کنه بیش‌تر از هرکسی بهش اعتماد دارم امن‌ترین آدمِ زندگی‌مه حامی‌مه مراقب‌مه تو دام چشماش افتادم دیگه :)