من یکی حریف مردی که سرما میخوره نیستم =)

خدایا، قرآنِ تو هنوز آرومم می‌کنه. هنوز مرهمه برای زخم‌هام. هنوز مثل مسکن می‌مونه برای دردهام. هنوز نورِ خاموش نشدنیِ قلبمه آیه‌های تو. خدایا قرآنِ تو هنوز پناهِ امن منه، آغوشِ لطیف و عزیزِ تو برای منه. ممنونم ازت. لطفا هرگز نگاهِ لطفت رو ازم نگیر و بذار قرآن همیشه برام بمونه.

📪 پیام جدید تسبیحت پیدا نشد هنوز؟ :( #دایگو

هنوز منتظر خبرم :)))))))

📪 پیام جدید چرا انقدر مهمه؟ #دایگو

اولین هدیه و یادگاری از اولین سفرِ نجف و کربلامونه :)))))))))))) با این که باهم نبودیم اما تونستیم توی کربلا همدیگه رو ببینیم و من اونجا دلم یه تسبیح صورتی می‌خواست، وقتی برگشتم تهران برام از نجف خریده بود و متبرکش کرده بود به حرم. برای همین خیلی برام عزیزه. من آدم ذکر گفتن با تسبیح نبودم اما این تسبیح برام یه شکل خاصی مهم و دوست داشتنی شد...

احساس می‌کنم توی معده‌م مذاب ریختن.

اکانت‌های فیک بهم احساس استاک شدن میدن.

بچه‌ها تو فکر اینم که یه گروه مطالعاتی بزنیم و سخنرانی‌های حضرت آقا و آثارشون رو باهم بخونیم و مباحثه کنیم. اگر موافقین اعلام کنین منم صحبت کنم با چند نفر مشورت کنم ببینم می‌تونیم چنین حرکتی بزنیم یا نه. به هرحال ید الله مع الجماعة.

نمی‌دونم داستان چیه ولی حتی خیالِ تو من رو به زندگی بر می‌گردونه تصدقِ چشمات. اگه روحِ من نیستی پس چی هستی؟

دلم بی‌نهایت برای اتاق قبلیم تنگ شده.

گمونم باید با زولبیا و بامیه (که تنها شیرینی و مزه‌ی افطار به همونا بود) خداحافظی کنیم.