الو..؟!

"ما روزهایی را گذراندیم که اگر کتاب شود، آدم‌های زیادی را به گریه می‌اندازد."

آرامش از دست رفتهِ جانم، چگونه بپذیرم ورق روز جدید که همه بودن تو مانده به تقویم قدیم:))

آدمی به مرور آرام می‌گیرد, بزرگ می‌شود، ‌بالغ می‌شود، و پای اشتباهاتش می‌ایستد! ‌گذشته‌اش را قبول می‌کند، نادیده‌اش نمی‌گیرد! ‌می‌فهمد که زندگی یک موهبت است، یک غنیمت است، ‌یک نعمت است، و نباید آن را فدای آدم‌های بی‌مقدار کرد! ‌اصلا از یک جایی به بعد حال آدم خودش خوب می‌شود..؛

_

روزِ ما تیره زِ اندیشه فردا شده است..

سردرد توی مغزش پیچیده بود. مُسکن را قورت داد و سرش را روی زمین سرد گذاشت و به درد فکر کرد. به اینکه اگر درد نبود از کجا می‌شد فهمید زندگی چه چیزهای زیادی کم دارد.

_

آسمان از هجر کی اینگونه می‌گِرید؟ ابر ها ناله کنان از تو میگویند ... بذر غم را با آمدنت ریشه‌کَن کن ؛ بگذار من و ابر ها به اشک های خود پایان دهیم.. آقای³¹³