ای دل، به کوی او زِ که پرسم که یار کو در باغِ پر شکوفه، که پرسد که بهار کو -چَشمی‌کِنار‌ِپَنچَره‌ی‌اِنتِظار •ه.ا.سایه

از کنار هر پنجره که می‌گذری، داستانی برای گفتن دارد.

فلانی: تنها مسئولی که دیدی که به‌حق صدای مردمه کیه؟ من: آقای جهرمی، آقای ثابتی

یه مسئولِ جوونِ مردمی و چنین مسئولانی را آرزوست!

حس می‌کنم هیچ کتابی وجود نداره که لیاقتِ ماژیک هایلایترِ پاستیلیِ یاسی رنگِ اکلیلیم رو داشته باشه.

از نظر چرت و پرت گویی تو تلگرام راحت‌ترم

انتظار عجیبی است که از همه‌ی مردم انتظار داریم «به یک شکل» فکر کنند، صحبت کنند، انتقاد و تحلیل نکنند. جامعه‌ای که همه یک تفکر داشته باشند چه بلایی سرش می‌آید؟ جامعه‌ای که مردم از یک دیگر بخواهند یک نوع تحلیل داشته باشند چه اتفاقی برایش می‌‌افتد؟ تفکرهای متفاوت را پذیرا باشید. زیرا آن‌گونه است که «فکر کردن حتی بر روی فکر خود» به وجود می‌آید! جامعه‌ای با تفکرات یکسان به مثابه‌ی «آب راکد» خواهد بود.