نفسام هر لحظه تنگ تر میشه.

پُرم از گریه های نکرده پُررر تا خرخره پُرم.

تب عصبی 🚮

هعی

هعی تر

ترتر

هیچ ، شب بخیر :)

گاهی سکوت میکنی چون اینقدر رنجیدی که نمیخوای حرف بزنی گاهی سکوت میکنی چون واقعا حرفی برای گفتن نداری سکوت گاهی یک اعتراضه و گاهی هم انتظار اما بیشتر وقتها سکوت برای اینه که هیچ کلمه‌ای نمیتونه غمی‌رو که تو وجودت داری توصیف کنه.

‌ترومای من این بود که باید از خودم در مقابل کسایی دفاع می‌کردم که قرار بود از من دفاع کنن.

خیلی تاکسیک و جالبی ولی فعلا درسام زیاده.

کاش حواسمون به حرفایی که میزنیم باشه ، شاید یکی در مرز فروپاشی بود.