روزی کلمات رامِ انگشت‌های من بودند حالا هرجمله‌ای که می‌نویسم نتیجه‌اش پاک کردن تمامِ خط‌ها و بستن دفترم است ..

می‌رود قصه‌ی ما سوی سرانجام آرام اما ما آدم‌ها ، باز نمی‌فهمیم و مشغول غم‌ و غصه‌های سطحیِ دنیایی میشیم و آخرش هم یاد نمی‌گیریم این نوع رنج و غصه‌ها کلاً چاشنیِ زندگی در دنیاست ، به ویژه زندگیِ انسان قرن بیست‌ و یکم ! ..

دل‌تنگم به میزان غلظتِ چای‌ِ عراقی ء.

ای خدای پر زور من:) این زخم‌های پنهان جز با مرهم سفر اربعین درمان نمی‌شود ، با پُر زوری‌ات یک دنیا را درمان کن ..

سورمه‌ای رنگ رویاهایی است که میانِ روشنی و تاریکی‌شان تردید داری ، اما ناخواسته در طلبشان به ناکجاآباد می‌روی ..

باید بدونید که پشیمونی چند پله بهتر از حسرته ! و باید بدونید که هرچه زودتر پشیمون شید بعدها کمتر حسرت می‌خورید ‌..

لطفاً ، پشیمون شید از دوست‌داشتن‌های بی‌فرجام ، اونم توی قشنگ‌ترین روز‌های جوونی‌تون . خب ؟

مطلوب و دوست‌داشتنی ء‌.

هیچ‌کس نمیتونه از خیال یک دختر جلو بزنه:)

کاش از اون خبرهایی بشنوم که بعد بگم : می‌خوام شاخ دربیارم یا بگم : کاش از خدا چیز دیگه‌ای خواسته بودم:)))🩸

اگر خیال تماشاست در سرت بشتاب !