روی انگشت‌های دستش و بین دانه‌ی تسبیحش هزار هزار غم نشسته بود ء. داستان دست‌ها

امشب هم با خودم فکر کردم تو این دوران عده‌ای یک شبه به آرمانی رسیدند که هیچ‌وقت نه شعارش رو داده بودن و نه به فکرشون می‌رسید ! و روزگار شد مصداقِ شعرِ یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد / یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند ..

همه‌ی وجود ما سهم خداست . ـ شهید القائد سیدعلی خامنه‌ای

ما نیازمند حرم هستیم . نیازمند آغوش امام ! با قدم‌های آهسته‌ای که در صحن برمی‌داریم با نفس‌های عمیقی که می‌کشیم ؛ می‌گوییم غریبی‌م ، شاید هم می‌گوییم بی‌کسی‌م . شبیه به گلدان‌های پژمرده‌ای می‌آییم که مدت‌هاست کسی زحمت نداده از آن مراقبت کند و بوی آخرین گلی را می‌دهیم که امام در گلدانِ قلب ما کاشت . ما مدام در چاه می‌افتیم و امام ما را از چاه درمی‌آورد . من فکر می‌کنم این شگفت‌انگیز است که کسی ، درحالی که اندوه محاصره‌اش کرده و اشک از چشم‌هایش سرریز می‌شود به حرم برود یا بهتر است بگویم راهش به حرم منتهی شود یا درواقع منظورم آن است که لباس بپوشد و چند دقیقه بعد در آغوش امام باشد:))))

نمی‌دونم چند روزه دیگه جواب این زیست شبانه رو که به حرم ختم نمیشه چی بدم ؟

تو را تا لحظه‌ی آخـر نگاه من صدا می‌زد -

آمریکا ❌ آمبیـکا ✅

این مبارزه‌های کوچک ، این حالِ اجتماعیِ درستی که این روزها دارم تجربه می‌کنم ؛ اگر روزی همه‌اش تمام شود و از ما بخواهند به زیست گذشته برگردیم ، بدعاتم می‌کند . من دلم می‌خواهد زندگی جایی از همین روز و شب ها تمام‌شود:)

اون روزهایی که درباره‌ی خواص سنگ‌ها و انگشترها می‌خوندم ، یک‌جا نوشته بود : امیرالمؤمنین وقت رزم و پیکار انگشتر حدید دست می‌کردن ؛ برای غلبه بر سختی‌های جنگ ، نیرومندی ، برای قدرت و جدیت . میگن این انگشتر اگر بی‌موقع روی انگشت بشینه قلب رو آهنی می‌کنه . امروز زیر بارون تو حرم آرزو کردم کاش یک انگشتر حدید با حکاکی فاطمه‌الزهرا بودم تو دست جوان پای لانچر اما حلما نبودم: ))

یک روزهایی فکر می‌کردم اینکه بخوای گریه کنی و نتونی بدترین اتفاقه ، اما این روزها دیدم و فهمیدم اینکه بخوای و حتیٰ بتونی گریه کنی اما بدونی گریه چیزی رو برنمی‌گردونه خیلی بدتره: )