[ حنیفا ]

36

[ حنیفا ]

کعبه از راز ِجهان، راز ِخدا آگاه است، راز ِایجاز ِخدا نقطه‌ی بسم الله است...

[ حنیفا ]

35

[ حنیفا ]

کعبه افتاده به پایت سر ِراهت سرمست، پیرهن ِچاک ُ غزل خوان ُصراحی در دست...

[ حنیفا ]

34

[ حنیفا ]

کعبه بر سینه‌ی خود نام ِتو ای مرد نوشت؛ قلم ِخواجه‌ی شیراز کم آورد نوشت...

[ حنیفا ]

33

[ حنیفا ]

راز ِخلقت همه پنهان شده در عین ِ ِعلی‌ست؛ کهکشان‌ها نخی از وصله‌ی نعلین ِعلی‌ست...