[ حنیفا ]

وای اگر تیغ ِدو دم را به کمر می‌بستی؛ وای اگر پارچه‌ی زرد را به سر می‌بستی...

[ حنیفا ]

28

[ حنیفا ]

در هوا تیغ ِدو دم نعره‌ی هو هو می‌زد؛ نعره‌ی حیدریه اینَ تَفرو می‌زد...

[ حنیفا ]

27

[ حنیفا ]

بار ِدیگر سپر ُتیغ ُعلم را بردار؛ پا در این دایره بگذار عدم را بردار...

[ حنیفا ]

26

[ حنیفا ]

روز ُشب از تو قضا از تو قدر می‌گوید؛ ها علی ٌبشرٌ کیف بشر می‌گوید...

[ حنیفا ]

24