اربعین، سامرا. تولدتون مبارک مولای من 😭

آخرین روزهای منتهی به پاییز، خونه‌ی تاریک، تنهایی، شعله‌ی لرزان شمع و موسیقی. میرقصم و کلمات رو بلند همراه آهنگ تکرار میکنم، گرچه اشتباه میخونم. برای آخر هفته ذوق دارم. هم ذوق و هم استرس. و بله، حتی از پس درست کردن املت هم برنمیام.

محبوب 𖧧 گر نگه انداخت در چشمان من من صدایش میزنم "محبوب من" گر نگه دزدید شاعر میشوم مینویسم ای نگار قلب من مینویسم من از او، از چشم او آن نگه هرگز نشد از آن من آرزوی من، تمام من، چرا دوستم داری و میترسی ز من

نور / آرزو 𖧧 نور نگاه من تویی قاصدکان باغ را زمزمه‌ی نام تو است بر پر و بال و جانشان گر بدهم به دستشان نامه و قلب خویش را گر بدهم به قلبشان نشان چشمان تورا خواهش من درونشان پیام من، واژه‌ی من ای که یگانه آرزو تو میشوی برای من؟

آهو / مهربانی 𖧧 گر نباشد گنبدت یا ویلنا دنیا چرا باز میچرخد؟ قیامت میشود احوال ما قلب من آهو و تو ضامن، درون برزخم آمدی مولای من، صد جا ولی گفتی سه جا گر حریم تو نبود، دیگر جهانم را چه سود؟ من حرم میخواستم گفتی کبوتر شو بیا بغض و اشک و گریه‌ بودم تا به مشهد آمدم زائری غرق گنه، دست دعایی در هوا یک سلام کوته و ناقص ز سوی من چه بود؟ پاسخم دادی سلام و اذن و بعد از آن دعا قلب من بند ضریح تو گره خوردم به آن مهربانی و رئوف، ای هشتمین مولا، رضا