یه عکس از آلبوم بچگی پیدا کردم، دختربچه دوساله با لبخندی که تا بناگوش بازه و معلوم نیست عکاسِ عکس چه مصیبتی برای این لبخند کشیده
احتمالا پشت اون لنز مادربزرگم وایساده
عکس از آلبوم در آوردم و زدم به در کمد، شاید این همون لبخندی بود که نیاز داشتم هر روز صبح ببینم
نیاز داشتم تا هر روز به خودم یادآوری کنم حق بی مهری نسبت به خودمُ ندارم
چون درون من یه دختر بچه با لبخند قشنگ زندگی میکنه. 📸💛
_ شبِ سیزده به در سال 𝟷𝟺𝟶𝟻