یکم از فلسفه ی انتخاب این اسم برای چنلم بگم قبل از این، اسم چنلم یوکی بود به معنی برف من اون زمان زمستونی بودم، زمستون نوجوونیم بود. بعدش کم کم تونستم وایسم، تونستم درک کنم و بگذرم تونستم ادامه بدم اینجاهم شد هیکاری، نور و آفتابِ بهاری بعد از یه زمستون طولانی ~

«زندگی به گذشته مربوط نمیشه، به آینده هم همینطور زندگی یعنی لحظه‌ی حال زندگی یعنی امروز 🌱»

امروز فهمیدم دوربینم همسنِ خودمه این دوربین عکسای زیادی از بچگیم ثبت کرده حالام نوجوونی و بعدها هم جوونیم هیچوقت کیفیت عکس برام مهم نبود، به نظرم مهم تر از کیفیت یه عکس، لبخنداش هستن، این لبخند آدماست که عکسُ زیبا میکنه، نه کیفیت دوربین، نه زیبایی و نه خوش‌عکسی، فقط لبخند واقعی . 💗

مدادرنگی‌های بچگیای بابام پیدا کردم ¶¶🌟

یعنی آخرین نقاشی که با مدادهای رنگیش کشید، کِی بوده؟چند ساله بوده؟ یه خونه کشیده ؟مثل خونه ی خودمون؟ پدربزرگ و مادربزرگم کشیده؟ شایدم یه خورشید یعنی میدونسته بعد از کشیدن خورشیدخانوم با یه لبخند بزرگ و قشنگ توی دفتر نقاشیش، دیگه هیچوقت دستهاش این مدادهای رنگی رنگی لمس نمیکنه؟ بابام عاشق ده سالگیشه، همیشه میگه که «ای کاش همیشه ده ساله میموندم» ولی انگار آدم‌ها خیلی زود بزرگ میشن، چشم روی هم میزارن و وقتی چشم‌هاشون باز میکنن میبینن اواخر چهل سالگی هستن . «ولی من معتقدم مهم قلب آدم‌هاست، مثل قلب بابای من که همونقدر پاک و مهربون مونده.»

🪁