دیگران را اگر از ما خبری نیست چه غم نازنینا تو چرا بی خبر از ما شده ای؟

شعر میگویم ولی معشوقه ای در کار نیست آری من دیوانه ام دیوانه بودن عار نیست

حافظ کجای کاری ، فالت غلط درآمد گفتی غمت سر آید ، این عمر من سر آمد..

صبور شدم، اما در عوض چراغی در وجودم خاموش شد که دوست داشتم تا ابد روشن بماند.

شب که می‌رسید، قلابِ غم گلویش را پاره می‌کرد گیرش می‌انداخت تا خفه شود.

‌همه چيز التيام خواهد يافت بدنت بهبود می‌يابد، قلبت شفا می‌گيرد، زخم‌ها خوب می‌شوند، ذهن ترميم می‌شود، و روح برمی‌‌‌گردد، شادمانی باز خواهد گشت، چرا که هیچ چیز هميشگی نيست .