- غم حواس آدمی را صیقل میدهد ،
و پس از آن که اشک لکه های ابهام را می شوید ،
آنگاه نگاه آدمی شفاف تر میشود .
- دردا که هدر دادیم آن ذات گرامی را
تیغیم و نمی بریم ، ابریم و نمی باریم .
- هر روز غم تازه تری آمد و نگذاشت
دنبال غم کهنه ی دیروز بگردیم ؛
ما حنجره در حنجره در حنجره بغضیم
ما آینه در آینه در آینه دردیم .
- دلم میخواست گوری باشم
که در آن میبایست تو را دفن کنند
تا تو را برای ابدیت میان بازوان خود میداشتم .