هدایت شده از اشتباه_
چقدر انسان تنهاست. مثل پر کاه در هوای طوفانی.
[سمفونی مردگان]
زخم گذشته سر وا کرده،پیاما میچرخن و تکرار میشن،صدا نداشتن اما لحنشونو حفظم،کاغذای نیم سوخته بهم میچسبن و داستانای نصفه ترکیب میشن،خرابیِ سمعکم درست شده و حالا جیغ ها خوب به گوشم میرسند،من نشنیدم،تاحالا جیغ ها رو دیدی؟من همیشه دیدم،توی واژه ها،زخم ها رو دیدم،توی واژه ها،من برای قسمت سیاه آدم ها ساخته شدم،درد های همه حالا باهم ترکیب شدن و واقعیت های نصفه موقع چسبیدن بهم حقیقت شدن،من کجام؟اسم این دشتِ بی آسمونی که توش آب هم نیست رو چی بذارم؟
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_lzflsdl&btn=-
برای مکالمه ی کوتاه؟