در زندگی، رنجها مثل اکسیرِ تلخی هستند که گاهی مجبوریم بنوشیم. 😔
وقتی این اکسیر تلخ رو مینوشیم، انگار بخشی از درخشش و سادگیمون رو از دست میدیم، مثل فلزی که در فرایند اکسیداسیون، رنگش کدر میشه.
اما صبر کن... ✨
این پایانِ قصه نیست!
همونطور که اکسیداسیون میتونه مقدمهی ایجاد یک آلیاژِ قویتر و مقاومتر باشه، رنج هم میتونه ما رو به لایههای عمیقتری از وجودمون هدایت کنه.
بعد از عبور از این تلخی، ما مثل فلزی هستیم که صیقل خورده؛
دیگه همون آدمِ قبل نیستیم.
پوستمون کلفتتر شده،
نگاهمون عمیقتر،
و قلبمون آمادهی پذیرشِ یک زندگیِ پختهتر و رنگارنگتره.
انگار از دلِ تاریکیِ اکسیداسیون، یک نورِ تازه متولد میشه. 💫
D={x ∣ x شروعِ روز را قشنگتر کند}
صبح بخیر
∈D
یعنی صبحبخیر، یکی از سادهترین و قشنگترین شروعهای ممکنه 🌿
🧪🤔
وقتی شعاع اتمی بیشتر بشه، الکترونهای لایهی بیرونی چه اتفاقی براشون میافته؟
راحتتر جدا میشن یا سختتر؟
جوابت رو فقط با یه کلمه بنویس 👇
انتگرالیسم
بله راحتتر جدا میشه جامع و کامل توضیح دادند👏
در واقع هرچی شعاع اتمی بزرگتر باشه،
الکترونهای بیرونی از هسته دورترن
و جاذبهی هسته روی اونها کمتره.
برای همین،
از دست دادنشون راحتتر میشه.
یعنی فاصله،
گاهی خودش یک جور آزادی میسازه.
انتگرالیسم
در واقع هرچی شعاع اتمی بزرگتر باشه، الکترونهای بیرونی از هسته دورترن و جاذبهی هسته روی اونها کمت
حالا این تصویر علمی رو بیار تو زندگی …
بعضی وابستگیها هم وقتی
از مرکزِ توجهت دورتر میشن،
دیگه اونقدر قدرت ندارن که نگهت دارن.
انگار هرچه نگاهت وسیعتر بشه،
رها کردن بعضی چیزها هم سادهتر میشه
انتگرالیسم
حالا این تصویر علمی رو بیار تو زندگی … بعضی وابستگیها هم وقتی از مرکزِ توجهت دورتر میشن، دیگه
🕊️💫
«شعاع روح» هم همینه
هرچی رشدت بیشتر بشه،
چیزهایی که قبلاً سنگین بودن،
کمکم سبکتر میشن.
بعضی وابستگیها وتعلقات دنیایی
با زور نمیرن؛
باید شعاع روحت را بزرگتر کنی.
پژواکِ درون؛
جایی که حقیقتِ وجودت،
در سکوتِ صداها، بازتاب مییابد.
پژواک ؛ عضو بشید کانال خودمونه:)
◇در معادلات شب جمعه،
دل من نامعلوم مانده؛
میان حدِّ بینهایتِ دلتنگی
و مجذورِ عشقِ حسین،
○ کربلا همان نقطهی تکنیکیست
که زمان در آن گریه میکند..
#السلامعلیکیااباعبداللهالحسینعلیهالسلام
#شب_جمعه
هدایت شده از اعماق ؛
و انکشف الغطا ...
کی میرسی آقای ما ؟
و انقطع الرجاء
دیگه بریدیم ای آقا ..
#کجاییصاحبما ؟🌱
پیوند یونی
مثل بعضی دوستداشتنهاست؛
یکی میبخشه،یکی میگیره،
و همین بینشون جاذبه میسازه.
پیوند کووالانسی
مثل رابطهایه، که توش هر دو نفر
یه چیزی رو با هم شریک میشن
تا کاملتر بشن.