🔹صدا و سیما و شبکه نمایش خانگی در جایگاه دو رسانه فرهنگی و اجتماعی قرار دارند که هرکدام از آنها دارای قدرت، هزینه، امکانات و مناسبات خاص خود هستند اما در کنار این ویژگی‌ها نوعی نگاه خاص‌تر هم بر عرصه هر دو حکم می‌راند که آن نگرش سلیقه‌ای مسئولان هر دو رسانه است. درواقع به جای توجه به مسئله فرهنگ سازی، ارتقای هنر و توجه به سلیقه مخاطب، بیشتر آنچه مدنظر مدیران و مسئولان این دو رسانه است، رنگ اجرا به خود می گیرد. به همین دلایل سال‌هاست که مخاطب تلویزیون شاهد آثار برجسته درجه یک استاندارد و فاخری نیست. از آن سو هم شبکه نمایش خانگی به دلیل نوعی از پیوند ساختاری و فکری با وزارت ارشاد دارای امکاناتی است که می‌تواند با توجه به نداشتن بخشی از قوانین سلیقه‌ای سانسور در تلویزیون به تولید و پخش و عرضه آثاری بپردازد که به هیچ عنوان در تلویزیون امکان ساخت و پخش آنها وجود ندارد. همان‌طور که تولید محتوای برنامه‌های صداوسیما برخی چارچوب‌ها و خطوط مشخص متناسب با موازین عرفی، دینی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی کشور دارند، باید بر فیلم‌های شبکه نمایش خانگی و VODها نیز نظارت‌های خاصی وجود داشته باشد؛ هر چند که این امر تاکنون به درستی اجرا نشده و سبب شده برخی تهیه‌کنندگان این‌گونه فیلم‌ها و سریال‌ها، بعضی از خطوط قرمز را رد کنند و منجر شوند که فیلم‌های نمایش خانگی به ضد خانوادگی تبدیل شود و خانواده‌ها نتوانند آنها را در حضور اعضای خانواده و فرزندان تماشا کنند. برخی سریال‌ها در چند قسمت نخست، محتواهای مناسبی از نظر فرهنگی و کلامی دارند؛ اماپس از گذشت چند قسمت که مخاطب را درگیر خود می‌کنند، محتواها بیشتر به ضد ارزش نزدیک می‌شوند. یکی از مشکلات سریال‌های شبکه نمایش خانگی، ضعف ساختاری و محتوایی این آثار است؛ به همین دلیل سازندگان این نوع سریال‌ها برای جبران ضعف‌های خود به سمت شکستن خطوط قرمز و جذابیت کاذب و استفاده از موضوعات نامتعارف می‌روند. 🔸محمدرضا عباسیان، رئیس سابق موسسه رسانه های تصویری در این خصوص می گوید: « سریال سازان ما در شبکه نمایش خانگی اصلاً چه محتوایی را روانه بازار می کنند. اگر به کارها نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم محتواهای بیشتر آثار سرشار از خشونت است. فیلمنامه ها پراست از شخصیت های نا امید و پرخاشگر. مصرف مواد و مشروب و روابط خارج از عرف به شکل غیر قابل باوری در حال عادی سازی شدن است.» حتما هر نهادی که مسئولیت نظارت بر محتوای VOD ها را قبول کرده، باید پاسخگوی این کج روی ها و محتواهای غیر اخلاقی این سریال ها باشد و بتواند دوباره قطار از ریل خارج شده برخی سریال های این شبکه ها را مجددا به ریل فرهنگ و هنر واقعی هنردوستان برگرداند.

🌺 اتاق بازرگانی تهران نسخه pdf کتاب های ارزشمند ترجمه شده خود را روی سایت قرار داد! (کتابها هرکدام‌ قیمت روی جلدش بیش از صدهزارتومان بوده اما الان رایگان عرضه شده است ) عناوین جذابی دارد 👌 http://tccim.ir/PublishedOutlets.aspx?id=1

https://www.farhang.gov.ir/fa/tajrobehnegari گزارش های تجربه نگاری اقدامات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوازدهم

لیلا زارع در آغوش سعید آقاخانی! 🔹اولین درآغوش‌کشیدن زن و مرد در سینمای ایران بعد از انقلاب در فیلم "خون شد". #VOD #ساترا

📌 اندیشکده‌ها به چند نوع تقسیم‌ می‌شوند؟ (قسمت سوم) الف) تقسیم‌بندی بر اساس جنس خروجی‌های تولیدی 🔸۱. خروجی‌ مکتوب خروجی اغلب اندیشکده‌ها و مؤسسات سیاست‌پژوهی به صورت خروجی مکتوب است. این خروجی‌های مکتوب می‌توانند شامل کتاب‌های گوناگون، گزارشات سیاستی و مقالات پژوهشی باشد. امکان خروجی مکتوب برای هر اندیشکده‌ای برخلاف خروجی‌های شفاهی و رسانه‌ای لازم است؛ چرا که خروجی مکتوب نمایان‌کننده میزان سطح کیفیت و برندینگ فعالیت یک اندیشکده به شمار می‌‍آید. 🔹۲. خروجی‌ رسانه‌ای مخاطبان دسته‌ای از اندیشکده‌ها از جنس مخاطبان عام هستند. به نوعی که سیاست‌گذاران و نخبگان حکومتی وزن سبکی را نسبت به مخاطبان دیگر دارند. بنابراین این دسته اندیشکده‌ها بر وجهه رسانه‌ای خود تمرکز بیشتری می‌ورزند و با تولید محصولات رسانه‌ای همچون مستند، اینفوگرافیک، موشن و...، اقدام به اقناع مخاطبان‌ می‌کنند. این نوع اندیشکده‌ها، ممکن است هسته اندیشه‌ورزی قوی‌تری نسبت به سایر نداشته باشند و صرفا یک هسته کوچک اندیشه‌ورزانه و با مشی رسانه‌ای مشغول به فعالیت باشند. 🔸۳. خروجی نیرو انسانی در این دسته از اندیشکده‌ها، نه خروجی‌های مکتوب از کیفیت عالی برخوردار هستند و نه از جنبه رسانه‌ای از سطح قابل قبولی برخوردارند. به جای آن، این نوع اندیشکده‌ها محل تربیت و تبدیل جوانان با استعداد و با انگیزه به نواندیشه‌ورزان است. در این اندیشکده‌ها جوانان با مبانی اندیشه‌ورزی و فعالیت‌های اندیشه‌ورزانه آشنا شده و پله‌های ترقی را طی می‌کند. این نوع اندیشکده‌ها شاید از لحاظ کیفیت در مطلوبیت قرار نگیرند اما خروجی‌های نیروی انسانی‌ آن‌ها برای زیست‌بوم اندیشه‌ورزی و تامین نیروی مورد نیاز لازم است. 🔹۴. خروجی ترکیبی در این مدل، اندیشکده‌ها قادر به تولید انواع محصولات و به تبع آن انواع خروجی‌ها است. بدین معنی که هیچ مدل خروجی بر مدل دیگر غالب نیست و اندیشکده به طور همزمان هم خروجی مکتوب دارد و هم از لحاظ رسانه‌ای نیز در جایگاه خوبی قرار دارد. 🖋 گردآوری شده توسط تیم محتوای جامعه اندیشکده‌ها

⭕️ یکی از دلایل قرائتی که امروز از اسلام می‌شود، کوتاهی علمای ما در همه حوزه‌هاست/ خالی از محتوا شده‌ایم 👤 مجید مجیدی، کارگردان سینما: 🔹علمای ما در طول این سال‌ها در حوزه مسائل فرهنگی حوزه علمیه یا مسائل کلان فرهنگی هنری، به کمک اصحاب فرهنگ و هنر نیامده‌اند یا اگر آمده‌اند کارساز نبوده‌اند. 🔹راه بستن کاری ندارد مهم این است که مسیر هموار شود. مثلاً در همان اوایل انقلاب شطرنج چندان ورزش مقبولی نبود ولی هیچ کس جرات اعتراض به این موضوع را نداشت، اما حضرت امام (ه) این مسیر را باز کرد 🔹علمای ما باید کمی به روز به مسائل توجه کنند، از دور فتوا دادن مسیری را باز نمی‌کند. یکی از دلایل این قرائتی که امروز از اسلام می‌شود، کوتاهی علمای ما در همه حوزه‌هاست. وقتی چنین کوتاهی صورت می‌گیرد، دیگرانی عرصه را در دست می‌گیرند و قرائت دیگری از اسلام به دنیا معرفی می‌کنند. 🔹مثلاً راه را برای آقای درویش بستند در حالی که او حدود هفت سال برای ساخت «رستاخیز» زحمت کشید. ممکن است در این مسیر آزمون و خطا داشته باشیم اما علما باید کمک کنند تا مسیر باز شود. 🔹بستن راه فضیلت نیست. فضیلت زمانی اتفاق می‌افتد که افراد به عرصه بیایند و خودشان را برای باز کردن راه هزینه کنند 🔹اسلام هراسی که غرب در طول این سال‌ها دنبال کرده، موفق بوده است زیرا به هر حال وقتی ما این جایگاه را خالی می‌کنیم اسلام هراسی پیش می‌آید. 🔹متاسفانه ما متولی درستی در کشور نداریم. ما در طول این سال‌ها تولید اندیشه نکرده‌ایم، اندیشه در همه عرصه‌ها مهم است، ما خالی از محتوا شده‌ایم و این برای همه عرصه‌های فرهنگی و هنری خیلی خطرناک است. وقتی راهبردی وجود ندارد طبیعی است هرکسی تلاش کند تا در هر عرصه‌ای برای خودش راه باز کند. 🔹(در پاسخ به پرسشی درباره وزیر جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی) در کشور ما باید ببینیم وزیری که سر کار می‌آید چقدر در حوزه مسائل فرهنگی و هنری شناخت دارد، اما متاسفانه در همه دوره‌ها دیده‌ایم که چندان تسلط نداشته است. وقتی سلیقه‌ای و جناحی دست به انتخاب زده می‌شود و نگاه ملی در افق فرهنگی وجود ندارد، اندیشه و خردورزی هم شکل نمی‌گیرد. پس ابتدا باید دست به تربیت نیرو زده شود، اما اصولاً برنامه‌ای وجود ندارد. به همین دلیل به نظرم وزیر جدید هم کار چندانی را از پیش نمی‌برد./ ایلنا

📌 اندیشکده‌ها به چند نوع تقسیم‌ می‌شوند؟ (قسمت چهارم) الف) تقسیم‌بندی بر اساس سطح خروجی‌های تولیدی 🔸۱. سطح بینشی و مبنایی برخی از اندیشکده‌ها بیشتر در مسائل بینشی و مبنایی کار می‌کنند و به کارهای عملیاتی متناسب با مسائل روز کمتر می‌پردازند. مجموعه‌هایی که روی علوم‌انسانی اسلامی، الگوهای تمدن اسلامی، مباحث تمدنی و مباحث اعتقادی کار می‌کنند، بیشتر در این دسته قرار می‌گیرند. خروجی‌های این نوع از اندیشکده‌ها معمولاً جهت‌های فکری و بینشی ایجاد می‌کند. هرچند کارهایشان بسیار مهم و زیربنایی است، اما مشتری نقد و نیازمند به کارهایشان در دستگاه‌ها و نهادهای تخصصی معمولاً کم هست. فلذا در دنیا هم معمولاً با آنها بر اساس مدل‌های حمایتی و گرنت تعامل می‌کنند. خروجی‌ها خروجی‌های بلندمدتی است. 🔹۲. سطح راهبردی و استراتژیک مجموعه‌هایی که در اسناد کلان، مثل سند تحول آموزش و o پرورش، سند چشم‌انداز، سیاست‌های کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی فعالیت می‌کنند. معمولاً مخاطبان آنها مسئولان لایه اول کشور و عمدتاً ملی و فرادستگاهی هستند. حداکثر آنکه مخاطبشان استانی ولی در این حالت هم رأس استانهاست. جنس خروجی‌هایشان راهبرد و سیاست است و معمولاً اسناد مکتوب تولید می‌کنند. کمتر مخاطب عمومی و ترویجی دارند. خیلی از وقت‌هایشان در جلسات توجیهی با نهادهای مختلف صرف می‌شود. عمده کاری که شاید بتوان آنها را کمک کرد و سطحشان را ارتقا داد، ارتباط مؤثر برقرار کردن با مخاطبانی است که در لایه‌های کلان تصمیم‌گیر هستند و مهم‌ترین چیزی هم که برای آنها انگیزه ایجاد می‌کند، بازخورد مثبت گرفتن از خروجی‌هایشان است. 🔸۳. سطح عملیاتی و اجرایی مجموعه‌هایی که راهکارهای عملیاتی و اجرایی طراحی و ارائه می‌کنند. مجموعه‌هایی که روی بودجه سالانه کار می‌کنند. اندیشکده‌هایی که کارهای کوتاه‌مدت مثلاً یکی دوماهه، عمیق و دقیق روی یک موضوع کار می‌کنند یا کسانی که از نظر جغرافیایی روی یک موضوع خاص فعالیت دارند مانند مجموعه‌هایی که روی مسئله محیط‌زیست خوزستان کار می‌کنند. یا کسانی که از منظر سطح سازمانی، به مسائل یک بخش از وزارت نیرو در حوزه آب می‌پردازند در این دسته قرار می‌گیرند. معمولاً خروجی‌های آنها به اجرا نزدیک‌تر و قابل ارزیابی دقیق و ملموس است. وصل کردن آنها به سازمان‌های مختلف، تعریف مسائل موردنیاز کشور و اولویت دادن به آنها بسیار مهم است. ضمن اینکه ایجاد سازوکارهای ارزیابی راه‌حل‌ها برای آنها، هم در رتبه‌بندی و ارزش‌گذاری آنها مهم است و هم در ارتقای کیفیت و کمّیت آنها و هم در اینکه مخاطبانشان بتوانند از آنها درست استفاده کنند. 🔹۴. سطح محصولات و خدمات نهایی آخرین سطح از منظر خروجی مجموعه‌هایی هستند که محصولات و خدمات نهایی تولید می‌کنند. یعنی کار اندیشه‌ورزانه‌ای که تولید می‌شود را در قالب اسناد سیاستی، چه در لایه راهبردی و چه در لایه عملیاتی ارائه نمی‌کنند بلکه آن را به یک محصول و خدمتی تبدیل می‌کنند که ممکن است آنها را به یک سری خدمات به جامعه نخبگانی تبدیل کنند و یا به دستگاه‌ها و نهادهای حکومتی یک سری نظام‌های ارزیابی و اعتبارسنجی و امثال آنها بدهند و یا یک سری محصولات رسانه‌ای تولید کنند. معمولاً تیم‌های اجرایی آنها قوی‌تر از هسته‌های اندیشه‌ورزشان است. باشد. محصولاتشان می‌تواند محصولات خیلی ملموسی مثل کتاب داستان، حتی محصولات بازی و اسباب‌بازی باشد.

برنامه پیشنهادی وزیر فرهنگ وارشاد دولت سیزدهم

هر کدام از دوستان که حوصله دارد این تحلیل طولانی اما پر محتوا در مورد افغانستان را بخواند: https://telegra.ph/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%88-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-08-16