من از روزی می‌ترسم که چشمات ُ نبینم (:

* اینکه به طور غیرارادی توی حرفام و کارام بعضی از رفتارای کلیشه‌ایِ بزرگترا رو به‌کار می‌برم خیلی ناخوشاینده ..

بهترین فیلما و سریالا ، بهترین کتابا ، بهترین رمانا ، بهترین دورهمیا و بهترین مسافرتا دقیقا زمان امتحانات پیدا میشن .

- خسته بود . از اینکه می‌دانست باید با وجود بغض، دوباره بخندد و تظاهر به بیخیالی کند خسته بود. از جنگِ همیشگی اشک‌ها پشت پلک‌هایش خسته بود. از اینکه آدم‌ها به حسبِ لبخندِ مصنوعی‌اش، او را خوشحال می‌دیدند خسته بود !'..

* ولی به‌نظرم نوشتنِ افکار روی کاغذ همراه با موسیقیِ بیکلام میتونه یه معجزه‌ی قشنگ ایجاد کنه(:

#سکوتی پر از حرف‌های ناگفته !

#شما‌گفتید فردا تولدمه، میشه یادگاری چیزی بهم بگی؟ ۱۵سالمه:) -

- تولدت مبارکه ؛ و برات آرزو می‌کنم که خنده‌هات از ته دل باشه و چشمات همش خوبی و قشنگی ببینه ، نه بدی‌های دنیا رو (:

- یکی از نشانه‌های فرهنگ داشتن اینه که ناراحتیت از دست بقیه رو ، سرِ یکی که روحشم از ماجرا خبر نداره خالی نکنی .

* چه‌جوری یه ریتم و چندتا جمله میتونه این حجم از خاطره رو تو خودش داشته باشه؟(:

عمیقا دلم میخواد مثل اون روزای چندسال پیش ، دست همو بگیریم و قدم بزنیم و با صدای بلند این آهنگو بخونیم و به هیچی توجه نکنیم غیر از ریتمِ صداهامون ..

- بهت نمیگم ازت ناراحتم چون توجیه میکنی چون برات اهمیت نداره چون سرسری ازش رد میشی چون تهش طوری رفتار میکنی که حس میکنم مقصر خودمم ؛ لطفا اینارو بفهم و دیگه ازم نخواه حرفی بزنم !