eitaa logo
کلبه اندیشه و فرهنگ
572 دنبال‌کننده
341 عکس
1.1هزار ویدیو
192 فایل
تاملات و یادداشت های تحلیلی در حوزه فرهنگ، سیاست و حکمرانی @Kolbe_Andishe_Farhang ادمین @mohsenmohammadi63
مشاهده در ایتا
دانلود
💠 جام زهر و جنگی که نیست! تردیدی در تلخ بودنِ نیست. خاصیت زهر، همین است. اما تلخی، تنها یک وجه از است. آن وجه دیگر، گشایشی‌ست که قرار است از پسِ سر کشیدن جام روی دهد. آنکه این تلخی را به جان می‌خرد، مقصود بزرگی دارد. به بعد از خود می‌اندیشد و بقای آنچه بخاطرش‌ حاضر است حتی زهر نوش کند! آن یگانه‌مَرد، ۲۹ تیر ۱۳۶۷ اعلام کرد که جام زهر را سر می‌کشم و قطعنامه را می‌پذیرم. این اما تنها یک فصل از آن پیام بلندبالاست. آن مرد، آن پیام را ننوشت که فقط بگوید می‌خواهد جام زهر سر بکشد. او‌ حرف مهمتری داشت که بسیار فربه‌تر و پرحجم‌تر از جام‌زهر بدان پرداخته‌ است. ما اما سالهاست که در مرثیه‌ی تلخیِ جام زهر متوقف مانده‌ایم. هر بار و هر سال، آنچه از قطعنامه می‌شنویم صرفاً قصه‌ی جام زهر است و کشفِ آنکه/آنانکه جام را به مرادمان تحمیل کرد! امروز زیر آوارِ روایت‌های کاذب و صادق از حواشی جام زهر گرفتار مانده‌ایم. و آنچه از آن خبری نیست «و اما بعد» است. از منشور اعجازآمیزِ و . از آغازِ . از تداوم‌ مبارزه و از ضرورت آمادگی برای مواجهه‌ی جانانه‌ی و . سوگواریِ مدام برای جام زهر و برپایی بساط‌ مکرر از سوی جناحین جنگ تحمیلی برای افشای نقش طرف مقابل در تحمیل جام به امام، نقش همان طبل‌های کَر کننده را بازی می‌کند که نمی‌گذارد صدای درخواستِ امام به گوش امت برسد. پشت گوش انداختن نقشه‌ی مبارزه‌ی حقیقی و میدان‌های ترک‌شده، تنها ثمره‌ی بساط جام‌سرایی بوده است. مرثیه‌سرایی برای جام زهر را وانهید و میدان مبارزه‌ی اصلی را دریابید. ✍روح الله رشیدی eitaa.com/joinchat/470286336C5a1bc85809 sapp.ir/Kolbe_Andishe_Farhang
💠جام زهر و جنگی که نیست! 🔹 تردیدی در تلخ بودنِ نیست. خاصیت زهر، همین است. اما تلخی، تنها یک وجه از است. آن وجه دیگر، گشایشی‌ست که قرار است از پسِ سر کشیدن جام روی دهد. آنکه این تلخی را به جان می‌خرد، مقصود بزرگی دارد. به بعد از خود می‌اندیشد و بقای آنچه بخاطرش‌ حاضر است حتی زهر نوش کند! 🔹آن یگانه‌مَرد، ۲۹ تیر ۱۳۶۷ اعلام کرد که جام زهر را سر می‌کشم و قطعنامه را می‌پذیرم. این اما تنها یک فصل از آن پیام بلندبالاست. آن مرد، آن پیام را ننوشت که فقط بگوید می‌خواهد جام زهر سر بکشد. او‌ حرف مهمتری داشت که بسیار فربه‌تر و پرحجم‌تر از جام‌زهر بدان پرداخته‌ است. 🔹ما اما سال‌هاست که در مرثیه تلخیِ جام زهر متوقف مانده‌ایم. هر بار و هر سال، آنچه از قطعنامه می‌شنویم صرفاً قصه‌ جام زهر است و کشفِ آنکه/آنانکه جام را به مرادمان تحمیل کرد! امروز زیر آوارِ روایت‌های کاذب و صادق از حواشی جام زهر گرفتار مانده‌ایم. و آنچه از آن خبری نیست «و اما بعد» است. 🔹از منشور اعجازآمیزِ و . از آغازِ . از تداوم‌ مبارزه و از ضرورت آمادگی برای مواجهه‌ی جانانه‌ و . 🔹سوگواریِ مدام برای جام زهر و برپایی بساط‌ مکرر از سوی جناحین جنگ تحمیلی برای افشای نقش طرف مقابل در تحمیل جام به امام، نقش همان طبل‌های کَر کننده را بازی می‌کند که نمی‌گذارد صدای درخواستِ امام به گوش امت برسد. پشت گوش انداختن نقشه‌ مبارزه‌ حقیقی و میدان‌های ترک‌شده، تنها ثمره‌ بساط جام‌سرایی بوده است. 🔹 مرثیه‌سرایی برای جام زهر را وانهید و میدان مبارزه‌ اصلی را دریابید. ✍روح‌الله رشیدی @Kolbe_Andishe_Farhang
💠کَرَم؛ حَسَنی یا اُموی؟ می گویند حسن ع کریم است اما چرا کسی نمی پرسد در جامعه ی پس از انقلابِ ی پیامبر ص چرا باید فقیری وجود داشته باشد تا حسن بخواهد به او ببخشد؟! و حسن ع که خود همزاد همین انقلاب است چه نسبتی با علتِ بودن(و شدن) این جامعه دارد؟ با اِغفالی مشمئز کننده می گوید حسن آنقدر کریم بود که دو بار کل زندگیش را بخشید حتی آنقدر کریم که جامعه را هم دو دستی به معاویه بخشید! تا با اِعمال سیاست های ظالمانه، تولید فقر کند و حسن هم شب و روز بسته غدایی و معیشتی به دست فقرا برساند تا از گرسنگی نمیرند و اینگونه بود که پسر علی شد !؛همین! اما،می پرسد اگر‌ حسن خلاصه در کرمش آنهم با این تعریف از کرم باشد؛ چرا معاویه باید آنقدر تبلیغ و تطمیع و تهدید و ترور را علیه حسن ع براه بیاندازد؟!مگر یک آدم خیریه بازِ این تیپی چه خطری می تواند برای معاویه داشته باشد؟! اسلام ناب می پرسد مگر حسن میراث دار وصیت علی ع نیست که به او و برادرش حسین ع فرمود:«کونا للظالم خصماً و للظموم عوناً»؟! آیا حسن آنقدر ناخلف! است که «للمظلوم عونا»ی وصیت پدر را از روی تنزه طلبی اجرا و نیمه ی اول و اولیٰ و دشوار وصیت «للظالم خصماً» را رها کند؟! آیا کرم حسن آنقدر سکولار و از عقلانیت فاصله دارد که کنار معلولِ ظلم(فقر) بایستد بی آنکه با علتِ ظلم، کاری داشته باشد؟ آیا این همان امام حسن ع است که یاران کربلاییِ حسین ع برای مقابله با ظلم در دامن او تربیت یافته اند؟! بیایید این ۴ سکانس سانسور شده از زندگی حسن ع را مرور کنیم: ۱.شکل گیری خیریه ی حسنی به مثابه تاکتیک مبارزه، دقیقاً در تقابل با خیریه ی ریاکارانه و ستم پوش معاویه. ۲.لشکرکشی و آمادگی صددرصدی حسن ع بلافاصله بعد از شهادت علی ع به منظور حذف همیشگی معاویه. ۳.رویارویی در جنگ صفین با معاویه ای که بخشی از بلاد اسلامی را تحت استثمار خویش گروگان گرفته. ۴.مصاف رسواگرانه با بدعت های معاویه در بدرقه ی تبعید ابوذر به ربزه؛ وقتی حاکمیت، اعتراض ابوذر را در مبارزه با انحراف،اشرافی گری و کاخ سازی معاویه بر نمی تابد. این صحنه ها همه و همه نمایانگر نیست که سالها با علت ظلم درگیر بوده؟! اینکه چرا نتوانسته از بینش ببرد و چه بسا با او به صلح رسیده را باید در نخبگان و مردم جست و جو کرد؛ همان چیزی که مبارزه را در هر مرحله سخت و سخت تر می کند تا جایی که رسماً به بدل می شود و فقر، بدیل عدل؛ آنگاه دیگر کَرَم و حسن ع هم نمی تواند چاره سازش باشد. جامعه ای را تصور کنید اهل کَرَم شده ی اسلام آمریکایی ولی در مبارزه با علل فقر، غایب؛ در آن جامعه معاویه ی اُموی و فَرَح پهلوی هم که خود بانی این وضع و فقرند موسس می شوند؛رانت خوار،سرمایه دارِ زالوصفت،تصمیم ساز و تصمیم گیر سیاست های فقرآفرین هم. خیریه که چه عرض شود؛ ای که گاهی خود ابزار پولشویی و مهم تر وسیله ی و لعاب مذهبی جهت توجیه سرمایه داری می شود تا دوباره تصاعدی فقر زائیده شود؛ و البته در این میان مبادا بساط کریمانگی اسلام آمریکایی بر هم بخورد‌! راستی امام حسن ما کدام کریم است؟! ✍محمد زارع @Kolbe_Andishe_Farhang
💠کَرَم؛ حَسَنی یا اُموی؟ می گویند حسن ع کریم است اما چرا کسی نمی پرسد در جامعه ی پس از انقلابِ ی پیامبر ص چرا باید فقیری وجود داشته باشد تا حسن بخواهد به او ببخشد؟! و حسن ع که خود همزاد همین انقلاب است چه نسبتی با علتِ بودن(و شدن) این جامعه دارد؟ با اِغفالی مشمئز کننده می گوید حسن آنقدر کریم بود که دو بار کل زندگیش را بخشید حتی آنقدر کریم که جامعه را هم دو دستی به معاویه بخشید! تا با اِعمال سیاست های ظالمانه، تولید فقر کند و حسن هم شب و روز بسته غدایی و معیشتی به دست فقرا برساند تا از گرسنگی نمیرند و اینگونه بود که پسر علی شد !؛همین! اما،می پرسد اگر‌ حسن خلاصه در کرمش آنهم با این تعریف از کرم باشد؛ چرا معاویه باید آنقدر تبلیغ و تطمیع و تهدید و ترور را علیه حسن ع براه بیاندازد؟!مگر یک آدم خیریه بازِ این تیپی چه خطری می تواند برای معاویه داشته باشد؟! اسلام ناب می پرسد مگر حسن میراث دار وصیت علی ع نیست که به او و برادرش حسین ع فرمود:«کونا للظالم خصماً و للظموم عوناً»؟! آیا حسن آنقدر ناخلف! است که «للمظلوم عونا»ی وصیت پدر را از روی تنزه طلبی اجرا و نیمه ی اول و اولیٰ و دشوار وصیت «للظالم خصماً» را رها کند؟! آیا کرم حسن آنقدر سکولار و از عقلانیت فاصله دارد که کنار معلولِ ظلم(فقر) بایستد بی آنکه با علتِ ظلم، کاری داشته باشد؟ آیا این همان امام حسن ع است که یاران کربلاییِ حسین ع برای مقابله با ظلم در دامن او تربیت یافته اند؟! بیایید این ۴ سکانس سانسور شده از زندگی حسن ع را مرور کنیم: ۱.شکل گیری خیریه ی حسنی به مثابه تاکتیک مبارزه، دقیقاً در تقابل با خیریه ی ریاکارانه و ستم پوش معاویه. ۲.لشکرکشی و آمادگی صددرصدی حسن ع بلافاصله بعد از شهادت علی ع به منظور حذف همیشگی معاویه. ۳.رویارویی در جنگ صفین با معاویه ای که بخشی از بلاد اسلامی را تحت استثمار خویش گروگان گرفته. ۴.مصاف رسواگرانه با بدعت های معاویه در بدرقه ی تبعید ابوذر به ربزه؛ وقتی حاکمیت، اعتراض ابوذر را در مبارزه با انحراف،اشرافی گری و کاخ سازی معاویه بر نمی تابد. این صحنه ها همه و همه نمایانگر نیست که سالها با علت ظلم درگیر بوده؟! اینکه چرا نتوانسته از بینش ببرد و چه بسا با او به صلح رسیده را باید در نخبگان و مردم جست و جو کرد؛ همان چیزی که مبارزه را در هر مرحله سخت و سخت تر می کند تا جایی که رسماً به بدل می شود و فقر، بدیل عدل؛ آنگاه دیگر کَرَم و حسن ع هم نمی تواند چاره سازش باشد. جامعه ای را تصور کنید اهل کَرَم شده ی اسلام آمریکایی ولی در مبارزه با علل فقر، غایب؛ در آن جامعه معاویه ی اُموی و فَرَح پهلوی هم که خود بانی این وضع و فقرند موسس می شوند؛رانت خوار،سرمایه دارِ زالوصفت،تصمیم ساز و تصمیم گیر سیاست های فقرآفرین هم. خیریه که چه عرض شود؛ ای که گاهی خود ابزار پولشویی و مهم تر وسیله ی و لعاب مذهبی جهت توجیه سرمایه داری می شود تا دوباره تصاعدی فقر زائیده شود؛ و البته در این میان مبادا بساط کریمانگی اسلام آمریکایی بر هم بخورد‌! راستی امام حسن ما کدام کریم است؟! ✍محمد زارع @Kolbe_Andishe_Farhang