🏷 اگه نویسنده ی کتاب زندگیِ خودتون بودید و آخرین صفحه ی کتاب یه جمله یا یک پاراگراف میخواستید بنویسید،چی می‌نوشتید؟ (ادبی/گفتاری) #چالش

و در آخر معذرت میخوام از خودم بابت تمام اتفاقاتی که حقش نبود و مقصر خودم بودم :))

اگر زندگی بعدی‌ای وجود داشت سعی میکنم جور دیگه ای زندگی کنم.

و آخرِ هر چیزی زیبا و شیرین بود ، جز زندگانیِ من !

و اخرِ هر چیزی شیرین بود ، جز زندگانیِ من !

و امیدوارم در حیات‌ بعد ، فقط نگاه و حسرتش‌ نصیبم‌ نگردد ..!

خب اینم ماجرای زندگی ما بود حالا کلا ماجرای جالبی نداشت ولی ناموسا چرا نشستی تا آخرش خوندی؟ واقعاً حوصلت کشید؟ واقعاً باریکلا

گاه به این می‌اندیشم که اگر انسان‌ها به جای کلامِ ظاهری، ندایِ درونِ یکدیگر را می‌شنیدند، آیا باز هم تابِ ماندن در کنار هم را داشتند یا می‌گریختند؟ من اما ندای قلبِ او را شنیدم؛ همان که زندگی‌ام را دگرگون و زیبا کرد . گلادی

فهمیدم که فرار، کارِ ذهن‌هایِ پریشان است؛ وقتی قلب‌ها هم‌فرکانس شوند، ماندن تنها انتخابِ ممکن است گلادی

در پایان فهمیدم که زندگی، فرار از حقیقت نیست؛ بلکه ایستادن در برابرِ رنجِ عریانِ قلبِ دیگری‌ست؛ آنجا که نقاب‌ها فرو می‌ریزند و روح، سرانجام در سکوتِ میانِ ضربان‌ها، به حقیقتِ خود اعتراف می‌کند گلادی

و زیباترین قسمت داستان دوست داشتنت بود.

و معبود برای او یک زندگی تعیین کرد اما خواند تا میلیون ها بار بزیستد برایش یک سر گذاشتند اما با همان سر هزار سُدا برای خویش به پا کرد دل ساده ای دادند بهش تا فقط بتپد اما هر بار آن را به بار و بندیل کسی بست و گم اش کرد چشمی دادند تا مرگ برگ را بیند اما با چشمانش آبشار سرخ رقم اورد عروسکی دادند تا فقط به آغوش گیرد اما با او سنگر غم ساخت آری او از هرچیزی همانطور که باید استفاده نکرد اما در نهایت به درستی....زندگی کرد! امید میان واژه ها