ز رفتن تو من از عمر بی‌‌نصیب شدم سفر تو کردی و من در وطن غریب شدم.. - صائب تبریزی.

نگاهم می‌کند از دور و نزدیکم نمی‌آید می‌کُشدم هر دم، بر مزارم هم نمی‌آید گاهی پیش می‌کِشد و گاه پس می‌زندم آه که می‌بینم اما خم به ابروهایم نمی‌آید زخمی‌‌ام و نای نفسم نیست ولی چون تیغ در دست اوست، ناله از جانم نمی‌آید گر ز عطش بسوزد و خاکستر شود لبم باز هم او با باران بوسه‌ی نم‌نم، نمی‌آید زنده‌ست دل من به هوا و هوسش، دردا! می‌میرم هر روز و لحظه‌ی مرگم نمی‌آید خواستم آرزو کنم مهرش برون رود ز دلم اما چه کنم که این دلم.. آه دلم، دلم نمی‌آید.. اینو الان نوشتم. فعلا داشته باشین و نخندین (🤣) تا روزی که بتونم وزنشو درست کنم.

/این برام عزیزه. بزاریدش یه جای امن./

«دستانت را اندکی به من امانت بده؛ می‌خواهم با آن‌ها گره از بافته‌های اندوهم بگشایم.» - غاده السمان.

"چرا حرفی نمی‌زنی؟ بگو. بگو که جانم سر می‌رود.."

درستش کردم:))))))))))))))

باید یه دور دیگه چکش کنم که جاییش غلط نباشه. بعد می‌فرستمش.

نگاهم می‌کند از دور و نزدیکم نمی‌آید بمیرم پیش چشمش، بر مزارم هم نمی‌آید گهی پس می‌زند، گاهی به پیشم می‌کشد اما نمی‌دانم چرا یک خم به ابرویم نمی‌آید جراحت‌ها به دل دارم ز دلدارم ولی چون او به دستش تیغ دارد، ناله از جانم نمی‌آید لبانم گر بسوزد یا که خاکستر شود، دانم که او با ابرِ حتّی بوسه‌ای نم‌نم، نمی‌آید نمی‌خواهم دگر بی‌او چنین‌سان زندگانی را حرامم باد هر دم، چون اجل سویم نمی‌آید شبی گفتم که مهرش از دلم بیرون کنم، دردا! دلم امّا.. نه تنها دل، دل و جانم نمی‌‌آید.. - حانیه. / 03.12.26 پ.ن: می‌دونم یکم یجوریه، ولی به عنوان اولیش قبول کنین.