به تنهایی گرفتارند مشتی بی‌پناه اینجا مسافرخانه‌ رنج است یا تبعیدگاه اینجا

غرض رنجیدن ما بود [ از دنیا ] که حاصل شد مکن ای زندگی عمر مرا دیگر تباه اینجا

برای چرخش این آسیاب کهنه دل سنگ به خون خویش می‌غلتند خلقی بی‌گناه اینجا

نشان خانه خود را در این صحرای سردرگم بپرس از کاروان هایی که گم کردند راه اینجا

تو زیبایی وُ زیبایی در اینجا کم گناهی نیست هزاران سنگ خواهد خورد در مرداب ماه اینجا

• فاضل نظری.

ممنونم بابت زیبایی‌ای که از وجودتون گذاشتین : )

راستش من تو کادو خریدن هیچ وقت خوب نبودم. یعنی نمی‌دونم چی بخرم که طرف مقابلم خوشش بیاد یا بهش نیاز داشته باشه. از طرفی اینجا هم خودم نمی‌تونم برم بیرون که چیزی برا مامانم بخرم، چون همه‌جا باید با مامانم برم. بخاطر همین به مامانم گفتم پول این روبالشتی‌ها رو نریز به کارتم، به جای هدیه برا خودت. اینطوری می‌تونه هرجوری که واقعا نیاز داره خرجش کنه. هرچند هنوز قبول نکرده، ولی شماره کارتمو بهش نمیدم 🤣.

ولی مشکل اینجاست که هیچی حق مطلبو ادا نمیکنه، یعنی هرکاری هم براش انجام بدی کمه. وقتی میگم "کم" منظورم اینه که پای تموم کارا وُ زحمتای خودش هیچی نیست. تا آخر عمرم هم تلاش کنم نمی‌تونم این ۱۸ سالو براش جبران کنم.

اومدیم مغازه شالم به سبد خرید گیر کرده بود سبدو گذاشتم رو میز، حالا مرده منتظر بود که من نخ شالمو از سبد جدا کنم :)))))))🤣🤣🤣

یه آقایی اومده بود با فروشنده کار داشت، فروشنده عصبی شد سر آقاعه داد زد که مشتری دارم اجازه میدی؟ اونم بنده خدا میگفت بله بفرمایین عذر میخوام وای انقد ناراحت شدم انقددد ناراحت شدم که بخاطر راه انداختن کار من با اون اینطوری رفتار کرد. دلم میخواست بهش بگم من عجله‌ای ندارم کار اوشونو راه بندازین تا یکم ضایع بشه ولی گفتم بد میشه چون همین آقاعه با بابامم قبلا بحث داشتن سر اینکه بابام یه بار جنس براشون آورده بود دقیقا همین طوری رفتار کرده بود، بعد که فهمیده بود بابام کیه اومده بود عذرخواهی 🗿 ولی جدی خیلی ناراحت شدم.