راستش رو بخوای آنچه اینجا برای بنده بیشتر از حرکت خود بلاگر ازار دهندست، طوریه که خود قربانی توی ایران رفتار میکنه. انگار گذشتن از کنار کارهای بد دیگران و حقوق طبیعی خودمون نرمال شده. فلانی بهمان کار رو در حقت کرد؟تو میگی بیخیال ارزشش رو نداره و نمیری شکایت کنی. درحالی که چندین نفر دیگه هم همین رفتار شما رو تکرار میکنن. و اون آدم برای خودش قدم میزنه و هرکاری خودش دلش خواست میکنه. من به ظالم حق نمیدم. ولی مظلومی که از حقش میگذره به مراتب برام منزجر کننده تره. یه بار یکی به داییم فقط یه فحش داد و اون رفت شکایت کرد و بله طرف به چندین ضربه شلاق محکوم شد و این عالی بود

کاملا درسته یادم نبود اشاره کنم که قوانین داریم ولی اونقدر بی حوصله هستیم و از طرف جامعه بهمون القا میشه که «ولش کن چیشده حالا ؟ یه عکس بوده دیگه دور هم خندیدیم و معروف شدی » که طرف از شکایت پشیمون میشه چون هیچ حامی نداره از هیچ طرفی.

مشکل بزرگ اینه که بلاگرای ریز و درشت اصلا به اشتباه بودن کارشون اقرار نمیکنن و با انواع روشهای کلامی و دلیلهای مختلف کارشون رو توجیه میکنن. کارت اشتباهه آقا و خانوم عزیز حالا قیافه طرف چقدر واضحه، لباسش چقدر مشخصه مهم نیست. تو داری حقوق یه نفر دیگه رو پایمال می‌کنی، از حریم معنوی یکی دیگه رد میشی یا حتی قصد تخریب داری اصل کارت ایراد داره دوست نا عزیز هر موقع رضایت گرفتی اون موقع ویدیو بذار. اول هم از خودت بذار یه دور به خودت بخندیم بعد

این مجسمه‌ی ایرانی لعنتی کاندای پنگکوفار یهو وسط بی‌ربط‌ترین پست‌ها پیدا میشه تا منو بپوکونه