💢 هر وقت گرفتار شدید اینکار رو انجام بدید؟! 🔸#درس‌اخلاق 🎙 آیت الله #مجتهدی_تهرانی رحمت الله .... ....

🔴 شربت‌های مناسب فصل بهار ♻️ چگونه شربت #سرکه_شیره و #شربت_آبغوره درست کنیم؟ 🔹شربت غوره برای چه بیماریهایی مناسب است و برای چه کسانی منع مصرف دارد؟ 🔹 خواص #بهار_نارنج(شکوفه نارنج) چیست و با بهار پرتقال چه تفاوتی دارد؟‌ 🔉 حکیم تاجبخش #طب .... ....

.... ....

🗒 بازاندیشی ساختاری مهدی جمشیدی ۱. آخرین سخنرانی علامه مصباح –رحمه‌الله‌علیه- در پیش از خطبه‌های نماز جمعۀ تهران در تاریخ ۲۷ تير ۱۳۸۲ ایراد شد. ایشان در این سخنرانی، از مسألۀ بنیادین آفات انقلاب گفت و به‌گونه‌ای صریح و روشن، به نقادی پرداخت. ایشان در لحظه‌ها و جمله‌های پایانی، این عبارات تعیین‌کننده و گره‌گشا را بیان کرد: «اگر ما همان راهی را که امام برای‌مان ترسیم فرموده بود - که همان راهی بود که پیغمبر خدا و ائمۀ اطهار ترسیم فرموده بودند – عمل کرده بودیم، امروز ایران قطعه‌ای از بهشت بود. متأسفانه منحرف شدیم. همۀ ما مسئولیم؛ اگر بشود استثناء کرد، به اندازۀ انگشتان یک دست. هم تودۀ مردم در انتخاب‌ها و رأی‌دادن‌های‌‌شان اشتباه کردند؛ هم مسئولین در سیاست‌های غلط‌شان و در به‌کارگرفتن نیروهای ناکارآمد – صرفاً به‌واسطۀ انتساب فامیلی و یا حزبی- اشتباه کردند.» ۲. ایشان در تحلیل یادشده، «تعلیق وعده‌های انقلاب» را به «تعلیق راه امام خمینی» ارجاع می‌دهد و می‌‌گوید مدینۀ فاضلۀ انقلاب اسلامی، موهوم و خیالی نبود، بلکه ما در مدار استقرار آن حرکت نکردیم و دچار اعوجاع‌ها و انحراف‌هایی شدیم. آن مدینۀ فاضله، تحقّق‌یافتنی و ممکن بود، و نقص به «بیراهه‌روی‌ها» و «انحطاط‌ها» و «بیرون‌زدگی‌ها»ی ما بازمی‌گردد. این در حالی است که بسیاری، ایدئولوژی انقلاب را بر جایگاه متهم می‌نشانند و آرمان‌ها و مقاصد آن را ناممکن و توهمی معرفی می‌کنند. بی‌جهت نبود که علامه مطهری می‌گفت نگه‌داشتن و تداوم‌ انقلاب از ایجاد آن دشوارتر است؛ اندکی که می‌گذرد، نیروهای انقلابی دچار سستی و کژی می‌شوند و از راهِ رفته، بازمی‌گردند. آری، نسخۀ امام خمینی، انبیایی و قدسی و شدنی بود، ولی ما نتوانستیم از این مجال تاریخی و غیبی، آنچنان استفاده‌ای ببریم و جهش تاریخی به وجود بیاوریم. ۳. ایشان هم «ساخت اجتماعی» را آفت‌زده می‌انگارد و هم «ساخت رسمی» را. جامعه نتوانست در قالب مردم‌سالاری دینی، حاکمیّت را به سوی غایات انقلابی سوق بدهد و حاکمیّت نیز سیاست‌های تجدّدی را به کار گرفت. این دو انحراف، یکدیگر را تشدید کردند و چرخۀ افولی شکل گرفت. باید تحلیل‌های یک‌سویه را کنار نهاد و به نقادیِ همزمان جامعه و حاکمیّت پرداخت. کسانی‌که مردم را می‌ستایند و تیغ نقد را فقط بر صورت حاکمیّت می‌نوازند، واقعیّت‌ها را به نفع تداومِ قدرت سیاسی خویش، نادیده می‌انگارند. اگر نظام جمهوری اسلامی در چهارچوب مردم‌سالاری جریان دارد که دارد، باید قدرت‌یابیِ متوسطان و ضعفا و حتی منحرفان و دگراندیشان را به ارادۀ مستقیم مردم نسبت داد و مردم را نقد کرد. جامعۀ ما، ساده‌ساز و زودباور است و از حافظۀ تاریخی، بهرۀ چندانی ندارد. هرچه انتخاب می‌کند، باز به بلوغ سیاسی نمی‌رسد و فقط خطاهایش را تکرار می‌کند. با تجربه، بیگانه است و آنچنان فکر می‌کند و انتخاب می‌کند که گویا در سطر نخست است. نوسان و تلاطم دارد و از شکست‌های تاریخی‌اش، اصول‌موضوعه نمی‌آفریند. ازاین‌رو، اندوختۀ معرفتی ندارد و در لحظه، زندگی می‌کند. به تجربه‌های سیاسیِ دهه‌های گذشته که می‌نگریم، هیچ اثری از روند تکاملی و صعودی نمی‌بینیم؛ چراکه جامعه به «گزاره‌های اجماعی» نرسیده است. همچنان همان سخن مهندس بازرگان دربارۀ رابطه با آمریکا، خریدار اجتماعی دارد و فروشنده‌های سیاسی، می‌توانند این جامعۀ فاقد خودآگاهیِ تثبیت‌شده را بفریبند. این یعنی جامعۀ ایران نمی‌تواند بر اساس دلیلِ تجربه، به اجماعیّاتِ ملّی دست بیابد و اسیر وسوسه و ارتجاع و تجربۀ دوباره نشود. ۴. پس وضع کنونی، «مَرَضی» و «آفت‌زده» است و نباید آن را عادی و طبیعی شمرد؛ چراکه از نسخۀ تمدّنیِ امام خمینی، غفلت شد. در واقع، ایشان حرکتِ کلّیِ انقلاب را دچار گسستگی و انقطاع نسبی می‌داند، اما در عین حال، امکان بازسازی انقلابی را نیز ممتنع نمی‌شمارد. من از همان زمان که این سخن بیان شد، بارها به این تحلیل فکر ‌کردم و به مقایسۀ آن با واقعیّت‌ها و عینیّت‌ها پرداختم و دانستم که اختلال، جنبۀ «ساختاری» دارد و زیربنایی و اساسی است و نمی‌توان آن را به علل سطحی و فرعی و ناچیز، تقلیل داد. ساخت جامعه و حاکمیّت، «بیماری‌های مزمن» دارد که در طول دهه‌های گذشته، نه‌فقط علاج نشده‌اند، بلکه بر حجم و شدّت آنها افزوده شده است. امروز متفکّران جبهۀ انقلاب می‌توانند از این افق وسیع و کلان به مسائل بنگرند و کلّیّت‌ها و کرانه‌ها را در نظر بگیرند و سازوکارهای حیات اجتماعی و منطق‌های حکمرانی را نقادی کنند. تا اطلاع ثانوی، نباید از راهکار گفت؛ چون هنوز خودآگاهی نسبت به «ماهیّت مسأله‌ها» شکل نگرفته و ما حتّی در فهم صورت مسأله، به اشتراک اجتماعی و سیاسی دست نیافته‌ایم. مهدی جمشیدی .... ....

https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60 #مصباح .... ....

✳ این یادداشت، سیاسی نیست! این یک یادداشت سیاسی نیست. نه اینکه یادداشت سیاسی نوشتن کار مطلوبی نباشد، نه؛ ولی گاهی وقت‌ها کسان زیادی هستند که سیاسی می‌نویسند و خوب هم می‌نویسند اما موضوعات دیگری هم وجود دارد که نیاز است درباره آنها نوشت و یادآوری کرد و تنبهی داد و توصیه‌ای کرد. مثلاً همین الان چندنفر شما می‌داند امروز چه روزی است و مناسبت‌های آن چیست؟ من به شما می‌گویم که تولد کسایی مروزی شاعر مشهور کشورمان، درگذشت علامه محمد اقبال لاهوری شاعر بزرگ پارسی‌گوی پاکستانی و درگذشت ملک‌الشعرای بهار در امروز است. ممکن است بگویید من تا حالا اسم «کسایی مروزی» را هم نشنیده‌ام و یا اینکه «اقبال لاهوری» چه دخلی به من دارد؟ خب همین که اسم شاعر مهمی چون کسایی را نشنیده‌ایم و یا نمی‌دانیم که یکی از دلایل شهرت اقبال، شعرهای سلیس و پرمغز او به زبان فارسی است، یک اشکال است؛ شاعری که چشم امیدش به «جوانان ایران» بوده: «ای جوانان عجم! جانِ من و جان شما/ چون چراغ لاله سوزم در خیابان شما» و پیش‌بینی کرده بود که مردی در ایران علیه ظلم و ستم آن‌روزهای کشورمان انقلاب می‌کند: «می‌رسد مردی که زنجیر غلامان بشکند/ دیده‌ام از روزن دیوار زندان شما». حالا از ملک‌الشعرا می‌گذریم که علاوه بر شاعری، بیشتر به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌ و کتاب‌هایی که در این حوزه نوشته، مشهور است. او که در عالم سیاست مثل بعضی از کنشگران امروز کشورمان هر روز به سویی تمایل داشت و یک روز طرفدار رضاشاه بود و یک روز به‌دست او کارش به زندان و تبعید کشید و باز روز از نو و روزی از نو. نه‌خیر، مثلاً آمدیم خیر سرمان یک یادداشت غیرسیاسی بنویسیم! اگر این مناسبت‌ها و آدم‌ها گذاشتند! اینها را رها کنید. تقویم امروز یک مناسبت بسیار مهم و تأثیرگذار در تاریخ ادبیات ایران دارد و آن «روز بزرگداشت سعدی» است. سعدی؛ مردی که در غزل‌سرایی تک و دُردانه است و کسی از ادبای متقدم در شعر عاشقانه به گرد پای او نمی‌رسد: رفتی و نمی‌شوی فراموش می‌آیی و می‌روم من از هوش شهری متحدثانِ حُسنت الّا متحیرانِ خاموش یا: آخر نگهی به سوی ما کن دردی به ارادتی دوا کن بسیار خلاف عهد کردی آخر به غلط یکی وفا کن ما را تو به خاطری همه‌روز یک روز تو نیز یاد ما کن! و بسیار غزل‌ها و بیت‌ها و حتی مصراع‌هایی که نمونه آنها را در آثار دیگر شاعرانِ خوب دیگر نمی‌توان یافت. امام خمینی در پاسخ به نامه عروس عزیزشان خانم فاطمه طباطبایی که از ایشان درخواست شعر کرده بود، نوشته بودند: ‌‏شاعر اگر سعدی شیرازی است بافته‌های من و تو بازی است چنین شاعر دست‌نیافتنی و بزرگی که هم در شعر و ادبیات نادرۀ دوران است و هم در پند و اندرزهای اخلاقیِ فردی و اجتماعی و هم «گلستان»ش پر از نکته‌های تربیتی است و هم در شیوه‌ها و آداب صحبت و سکوت، نکته‌ها دارد و هم جوانان را موعظه می‌کند و هم پیران را، هم فصل مشبعی حکایات پرنکته‌ درباره عشق و عاشقی دارد و هم در سیرت پادشاهان و امرا و حکمرانان و اهالی سیاست سخن رانده است، «بوستان»ش هم از آموزه‌های توحیدی چون عدل و احسان سرشار است و هم به منازل عرفانی و اخلاقی متعددی چون تواضع و رضا و شکر و توبه پرداخته است و هم فصلی از آن در باب مناجات با خداوند متعال است و اینها همه غیر از آن غزلیات نابی است که از آن سخن گفتیم. حال به این پرسش بپردازیم که چقدر این شاعر بزرگ و ادیب بی‌همتای ایرانی را می‌شناسیم؟ جایگاه سعدی در رسانه‌های تصویری و مکتوب ما کجا و چقدر است؟ مدیران فرهنگی کشورمان چقدر دغدغه معرفی و شناساندن او را به نوجوانان و جوانان کشورمان دارند؟ مدیران به کنار، من و شمای خواننده این‌سطور و دیگر پدران و مادران عزیز کشورمان چه نقشی در این میان ایفا کرده‌اند. آیا منتظریم حکمرانان ترکیه بعد از دست‌درازی به بسیاری از بزرگان فرهنگ و اساتین ادبیات کشورمان، سراغ سعدی شیرازی هم بیایند و ادعاهای مسخره خود را درباره او هم تکرار کنند؟ خوب است در اینجا از کار خوب و خودجوش و آتش‌به‌اختیار دوست و برادر عزیزم حاج‌آقا زائری یاد کنم که در این چندسال به سهم خودش و با رسانه‌ها و صفحاتی که در فضای مجازی دارد و با یاری گرفتن از خیرین فرهنگی تلاش فراوانی کرده است تا برای سعدی و بخصوص گلستان او، در میان جوانان و نوجوانان کشورمان جایی باز کند و انگیزه‌ای بیافریند تا این شخصیت مهم ادبی و ذخیره بزرگ فرهنگی کشورمان به آنها شناسانده شود. خب، مثلاً به خیال خودم تلاش کردم این یادداشت غیر سیاسی باشد، اما حالا که یک بار دیگر آن را می‌خوانم می‌بینم از اول تا آخر آن باز هم پر است از نکته‌ها و گلایه‌ها و توصیفات سیاسی. لابد اگر آیت‌الله مدرس این یادداشت را می‌خواند، جواب می‌داد: ادبیات ما عین سیاست ما و سیاست ما عین ادبیات ماست! کسی چه می‌داند. #دژاکام .... ....

امروز، اول اردیبهشت، به‌نام‌ سعدی نام‌گذاری شده. شاید دقیق‌ترین سخن درباره‌ی سعدی همان جمله‌ای باشد که آن ادیب فقید گفت؛ وقتی از او پرسیدند تاثیر سعدی بر زبان فارسی چیست؟ گفت: در واقع ما به زبان سعدی سخن می‌گوییم نه زبان فارسی! و در این سخن، یک جهان معنا مستتر است. زبان، تجلی و ظهور وجود است. این وجود است که کسانی را برمی‌گزیند تا بر زبان آنها سخن بگوید. جهان ما را کلمات می‌سازد و زبان سعدی چون زبان حافظ، سنایی و مولوی، جهان ما را با کلمات خود ساخته و پرداخته‌اند. جهان بدون سعدی و حافظ جای کین توزی آدمیان است و با آنها، جای انس. انسان، شاعرانه سکنی می‌گزیند. .... ....

سرانجام فرماندهی ارتش روسیه تصمیم گرفت در رژه روز پیروزی پهپادهای شاهد ۱۳۶ را که در این کشور مونتاژ می‌شوند، به نمایش بگذارد. این برای نخستین بار در طول چند دهه گذشته است که ارتش روسیه یک سامانه تسلیحاتی ساخت یک کشور موسوم به جهان سومی را برای نمایش در برابر چشم میلیون‌ها شهروند روسی به میدان سرخ می‌آورد... امروز پهبادهای ایرانی به همراه دیگر تسلیحات پیشرفته و متنوع ساخت دستان پرتوان فرزندان این آب و خاک زینت بخش بسیاری از ارتش‌های جهان است... امروز بسیاری از کشورهای جهان با استفاده از تسلیحات ایرانی امنیت خود را در همه حوزه‌ها برقرار می‌کنند و با تکیه بر پهپادهای ساخت ایران نه تنها کار مرزبانی را برای خود آسان کرده‌اند بلکه در سایر حوزه‌ها نیز این پهپادها به عنوان ابزاری قدرتمند در مشت فرماندهان کشورهای دوست خودنمایی می‌کند...‌ اجازه دهید همه از این تصویر برای نمایش قدرت و قابلیت دانشمندان و متخصصان ایرانی استفاده کنند؛ بگذارید آنهایی که مدام دچار خود تحقیری مفرط شده بودند و کشور را عیف و ناتوان معرفی می‌کردند امروز بیش از پیش شرمنده و سرخورده باشند.... در حالی که در شرق اروپا پهپادهای ایرانی دمار از روزگار مزدوران ناتو درآوردند در جنوب غرب قاره کهن هم، غیورمردان یمنی این پهپادها صلیبی‌ها و یهودی‌ها را در تنگنا قرار داده‌اند... .... ....

اسراف ۳ هزار تُن برنج در بشقاب ایرانی‌ها ▪️رئیس سازمان تحقیقات کشاورزی: ایرانی‌ها روزانه ۸ تُن برنج پخته‌شده را مستقیماً از بشقاب دور می‌ریزند؛ یعنی سالانه حدود ۳ هزار تُن برنج هدر می‌رود. ▪️برای تولید همین میزان برنج، چیزی حدود ۱۸ میلیون متر مکعب آب مصرف شده است. ▪️برای هر دانه برنجی که در بشقاب می‌ماند، یک لیوان آب مصرف شده است. .... ....

🍎 شفای کودک ۸ ساله در حرم مطهر امام رضا علیه السلام معجزه شفای کودک ۸ ساله از زبان عضو کمیسیون شفایافتگان حرم رضوی حجت الاسلام فرازی‌نیا ماجرای آخرین شفا یافته حرم را بیان می‌کند. .... ....

🔘 حتما" ببینید. /مهم و بصیرتی. .... ....