اللهُ عندَ ظنِّ عبدِهِ المومنِ . . . ؛

أنا عند ظن عبدی بی‌ إن ظن خیرًا فله وإن ظن شرًا فله .

من همانم که بنده‌ام درباره‌ام می‌پندارد؛ اگر مرا نیکو پندارد پس مرا نیکو خواهد یافت و اگر نسبت به من بدگمان باشد پس عواقبتش متوجه اوست .

2:02

دارم هزار آرزو اما علی الحساب ای کاش این یکی بشود زود مستجاب

در آرزوی خاک کف پای بوتراب گویم هزار مرتبه یا لیتنی تراب

امشب سخنران توی مسجد حرف قشنگی میزد یه داستانی از علامه امینی تعریف کرد؛ علامه زمان محرم توی یه دسته عزاداری بودن و طبل و سنج و اینا میزدن یه نفر ازشون میپرسه چرا طبل میزنین؟ علامه بهشون میگن که ما توی غدیر طبل نزدیم و به مشکل خوردیم و یسری منکرش شدن الان طبل میزنیم که همه بدونن چه اتفاقی افتاده و عزاداری ما برای چیه البته داستانش دقیق نیست و ممکنه ساختگی باشه اصلا؛ ولی حتی اگه انتسابش واقعی نباشه هم مطلب درستیه؛ برای غدیر سرمایه گذاری کنید، خرج کنید، کمک کنید هرکاری از دستتون برمیاد بکنید یه نفر پولداره و میتونه کمک مالی کنه یه نفر میتونه در حد یخ برای شربت کمک کنه امیرالمومنین و حضرت زهرا همه رو باهاتون حساب میکنه؛ حتی اگه یه ذره باشه به ذره گر نظر لطف، بوتراب کند به آسمان رود و کار آفتاب کند . . .

بحث از امیرالمومنین شد

یکم از فضائلشون بگیم

توی جنگ خیبر، امتیاز و برگ برنده یهودیا قلعه هاشون بوده؛ توی اون منطقه 7تا قلعه وجود داشته و به همین دلیل اسم اون منطقه خیبر بوده؛ پیامبر توی زمانی که این جنگ اتفاق افتاد، سردرد شدید داشتن و نمیتونستن شرکت کنن؛ پس باید علمدار رو مشخص میکردن تا لشکر رو مدیریت کنه؛ ابوبکر، عمر بن خطاب، سعد بن عباده علمدار های روز های اول بودن اما هیچکدوم موفق نبودن؛

توی این زمان، مرحب یهودی که یجورایی سلبریتی اون موقع محسوب میشده، از توی قلعه رجز میخوند و کسی جرعت جواب دادن بهش رو نداشت؛ به جز یه نفر که داوطلب جنگ با مرحب شد و به شهادت رسید؛ خلاصه بعد این داستانا، پیامبر میگن فردا پرچم رو به دست کسی میدم که خدا و پیامبرش رو همیشه دوست داشته و خدا پیروزی رو به وسیله‌ی اون به لشکر اسلام نشون میده.