https://eitaa.com/fadaii_110 یه سر بزنین 🤍

؛

ما به مراسم تشییع خودمون اومدیم نه شما . .

می‌خوام شهید صدات کنم دلم قبول نمی‌کنه (:

نفسمون سنگینه تو این هوا (:

؛

؛

من نه قدم بلند بود ،نه دوربینم اونقدا خوب بود برای ثبت کردن اولین و آخرین دیدارمون . . اما تمام قد ، روی نوک انگشتام ایستاده بودم ؛ اونقدر سرم رو بالا می‌گرفتم و میون اون جمعیت دنبال نشونی از شما می‌گشتم که شاید فقط یه لحظه ببینمتون و دلم کمی آروم بگیره . تموم راه ، زیر لب فقط یه جمله رو زمزمه می‌کردم : آهسته‌تر برو ، بذار منم باهات بیام .. دیگه نمی‌کشه پاهام که پا به پات بیام .

؛

ای‌خاك تیره دلبرِ ما را عزیز دار جان من است آن‌که تو در بر گرفته‌ای (:

بیاین راجع‌به سحر ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ بگین ؛

آسمون هنوز تاریک بود که خبر رو روی گوشیم خوندم . . چندین و چند بار خوندم ، شاید اشتباه دیده باشم ، شاید شایعه باشه ... تلویزیون رو روشن کردم که نوار مشکیِ گوشه‌ی صفحه ، قبل از هر جمله‌ای ، همه‌چیز رو لو داده بود . آسمون هنوز تاریک بود که از خونه زدم بیرون . خیابون‌ها همون خیابون‌های همیشگی بودن ، اما انگار دنیا یه‌ دفعه ساکت شده بود . از اون روز به بعد ، برای من آسمون هنوز تاریکه (: چندین ماه گذشته . . هنوز هم هر بار اسمش رو می‌شنوم ، هر بار عکسش رو می‌بینم ، همون بغضِ سحرِ دهم برمی‌گرده ؛ همون صبحی که آسمون هنوز هم تاریک مونده .