🔰 باید همه ما مقداری بلند بلند فکر کنیم و سناریوهای گوناگون بسیج و سازماندهی مردمی را در عرصه‌های گوناگون اقتصادی، نظامی، فرهنگی و ... مطرح کنیم. هر کس می‌تواند عرصه و الگوی مدنظر خود را مطرح کند و برای عملیاتی کردن آن گام بردارد. 🔰 نظر ما این است: ببینیم در محدوده امری که 14 سال بر زمین مانده است و روز موعود کارکرد آن فرا رسیده، یعنی امر مقاوم‌سازی اقتصاد چه کاری را چگونه می‌توانیم پی بگیریم؟ امری که اگر تا الان نه توسط دولت ها بلکه توسط نیروهای به اصطلاح انقلابی، ولایی و متعهد پیگیری شده بود، مقاوم‌تر از امروز بودیم و در روز موعود جنگ بی‌باک‌تر از امروز بودیم. چه کارهایی توسط ما اهالی پیشرفت منطقه‌ای قابل پیگیری است، بستر انجام آن و ایجاد لوازم امکانات آن وجود دارد و می‌توان حول آن مشارکت های مردمی و سازماندهی و بسیج عمومی ایجاد کرد؟ بنده وظیفه خود را در پیام های قبل به طور مختصر و در کتاب حوالی اقیانوس به طور مفصل بیان کرده‌ام. یعنی به نظرم راهبردی‌ترین و گلوگاهی‌ترین کاری که کماکان ما باید برای نجات اقتصاد ایران انجام دهیم و جنگ حاضر آن را ضروری‌تر و فوری‌تر نیز کرده است، سازماندهی و بسیج نیروهای پیشرفت‌منطقه‌ای در سواحل مکران است؛ اما فکر می‌کنم اگر وضعیت جنگ تصاعدی شود و یا حتی پیشبینی تصاعدی شدن را داشته باشیم، پیرو مقدمه‌ای که عرض کردم ضرورت و نیاز جنگ ما را به کارهایی با فوریت بالا بکشاند.‌ به عنوان مثال دو بحران جدی محتمل است: ❗️بحران انرژی (به ویژه بحران برق) ❗️و بحران غذا مردم و حتی نیروهای متعهد هنوز درگیر جنگ نشده‌اند و عیار مقاومت و صبر و تحمل ما برای خودمان مشخص نیست. مثلا آیا ما تحمل 1 هفته بی‌برقی را داریم؟ یا کمبود نان، گرانی گوشت و مرغ و ...؟ به همین جهت به نظر می‌رسد یکی از عرصه‌های موجود برای نقش‌آفرینی ما، مقاوم‌سازی بخش‌هایی از اقتصاد کشور است که نقطعه ضعف ماست، در معرض خطر قرار دارد و فراگیری و شدت و اثرگذاری آن برای عامه مردم بالاست. بنابراین می‌توانیم در حوزه ✅ تولید برق ✅ و تولید غذا یک حرکت جهادی را برای سازماندهی و بسیج عمومی آغاز کنیم. https://eitaa.com/Makran_Iran

⭕️ راهکارهای تقویت پدافند اقتصادی کشور با مشارکت مردم ✅ تولید غیرمتمرکز برق 🔰 اقتصاد مقاومتی یا مقاوم‌سازی اقتصاد برای چنین روزی بود و هست. اگر قبلا گفته می‌شد 1 سال تاخیر هم برای پیگیری این سیاست توسط نیروهای متعهد جایز نیست؛ الان گفته می‌شود 1 روز تأخیر هم جایز نیست! کشور درگیر جنگ شده و این را باید باور کرد! گفتیم یکی از کارهایی که در این حوزه از دست ما بر می آید، پیگیری امنیت غذا (جهش تولید کالاهای اساسی مانند گندم، گوشت، آذوقه دامی و ...) و پیگیری امنیت انرژی (با اولویت جهش تولید غیرمتمرکز برق) است. اما آنچه برای عامه مردم و حتی نخبگان و نیروهای متعهد مورد سؤال است چگونگی، روش یا راهکار مشارکت ایشان در جنگ کشور است؛ یعنی کاری بیش از چک کردن اخبار جنگ. در این یادداشت مقداری در این باره طرح موضوع می‌شود. 🔸 ابتدا درباره تولید غیرمتمرکز برق؛ کشور پیش از آغاز جنگ نیز به دلیل ناترازی شدید برق، قطعی‌های مکرر برق خانگی، ضررهای چندصد هزار میلیاردی در بخش‌های صنعتی و کشاورزی و نارضایتی عمومی، به دنبال افزایش تولید برق از طریق احداث مزارع خورشیدی بود. اکنون با توجه تمرکز تولید برق کشور در تعداد محدودی نیروگاه‌ و تهدیدات پیش رو، سیاست راه‌اندازی مزارع خورشیدی غیرمتمرکز در سراسر کشور یکی از بهترین راهکارهای مقاوم‌سازی و کاهش آسیب پذیری حوزه انرژی و به نوعی پدافند انرژی محسوب می‌شود. مزارع خورشیدی به معنای تجمیع نیروگاه های خورشیدی کوچک‌مقیاس خانگی (5 کیلوواتی) در قالب نیروگاه‌هایی در مقیاس حداقل 100 کیلووات به بالا است. 🔻ما در کشور 31 استان، حدود 500 شهرستان، 1500 شهر، 3000 دهستان و بیش از 30،000 روستای دارای سکنه داریم. 🔻 یک راهکار در زمینه تأمین امنیت برق کشور و کاهش آسیب پذیری آن، این است که به سرعت در 3 سطح استانی، شهرستانی و دهستانی یک یا چند نیروگاه‌ خورشیدی تجمیعی و مشارکتی جانمایی و احداث شود: 1. سطح استانی: نیروگاه‌های 100 مگاواتی 2. سطح شهرستانی: نیروگاه‌های 10 مگاواتی 3. سطح دهستانی: نیروگاه‌های 1 مگاواتی 🔸هدف: با فرض اینکه در همه مناطق کشور این طرح اجرایی نشود و به طور میانگین، می‌توان انتظار داشت که در مجموع حدود 10،000 مگاوات ظرفیت تولید برق کشور به صورت غیرمتمرکز تقویت شود. 🔸مدل مشارکت: تشکیل یک «شرکت‌پروژه» برای هر نیروگاه خورشیدی لازم است. مشارکت‌کنندگان و سهامداران این شرکت‌پروژه‌ها می‌توانند شامل گروه‌های زیر باشند: - گروه 1: بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران از طریق آورده نقدی - گروه 2: دهیاری‌ها و شهرداری‌ها از طریق تسهیلات سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور (قانون مصوب درآمدزایی) - گروه 3: جامعه هدف تسهیلات تکلیفی نهادهای حمایتی از طریق تخصیص تسهیلات به پروژه - گروه 4: عامه مردم از طریق آورده نقدی خرد 🔻نکته: هر چند بعد از تعیین این راهکار، مسئله اجرا و نحوه اجرای راهکار اهمیت بیشتری دارد، اما با توجه به اینکه تجربه احداث نیروگاه‌های خورشیدی تجمیعی و مشارکتی به صورت پراکنده در کشور وجود دارد و زیرساخت‌های حقوقی خوبی نیز جهت تشکیل شرکت‌پروژه‌ها، تأمین تسهیلات خرد و تأمین مالی جمعی ایجاد شده است، در صورت ایجاد یک عزم ملی و حتی استانی و منطقه‌ای بین مدیران دولتی، نخبگان و نیروهای متعهد مناطق، این راهکار قابل اجرا است. مهم این است که یک تیم حرفه‌ای غیر دولتی در هر منطقه (حداقل در سطح استان)، متولی پیگیری و پیاده‌سازی این راهکار شود. https://eitaa.com/Makran_Iran

✍ سالگرد ۱۵ سالگی تکلیف ملی نیروهای جهادی و مردم انقلابی از شروع تحریم‌های سال ۱۳۹۰ تا شروع جنگ سخت ۱۴۰۴، حکم جهاد نیروهای جهادی و انقلابی کشور تغییری نکرده است. فروردین ۱۳۹۰ و بعد از تشدید تحریم‌های بین‌المللی، ایران به وضوح در شرایط جنگی قرار گرفت و رهبر شهید انقلاب برای اولین بار حکم «جهاد اقتصادی» را در شعار سال اعلان عمومی کردند: 🔴 «از ملت عزیزمان انتظار دارم که در عرصه‌ی اقتصادی با حرکتِ جهادگونه کار کنند، مجاهدت کنند. حرکت طبیعی کافی نیست؛ باید در این میدان، حرکت جهشی و مجاهدانه داشته باشیم.» ۱۳۹۰/۰۱/۰۱ اکنون و بعد از ۱۵ سال استمرار اولویت‌دهی به اقتصاد در جهت‌گیری حرکت خواص کشور، مجددا امام جامعه در میانه یک جنگ سخت، شعار سال را اقتصاد مقاومتی نام نهادند. برای بنده این انتخاب در میانه جنگ با آمریکا و اسرائیل جالب بود که نشان‌ می‌دهد این جنگ صرفا نظامی نیست و جنگ زندگی است؛ باید برای بقا، همه‌جانبه و تمام‌عیار جنگید. امام حاضر نیز مشابه امام شهید معتقدند هنوز نقطه ضعف و نقطه آسیب‌پذیری کل کشور ما، نامقاوم‌بودن اقتصادمان است که از آن به روزنه امید دشمن تعبیر کردند: 🔴 «یک روزنه امید دشمن، بهره‌گیری از ضعفهای اقتصادی و مدیریتی است که از دیرباز شکل گرفته است. رهبر شهیدمان اعلی‌الله مقامه در سالهای مختلفی محور اصلی و شعار سال را متوجه امر اقتصاد کرده بودند. بنظر قاصر این حقیر هم تأمین معیشت مردم و ارتقاء زیرساختهای زیستی و رفاهی و تولید ثروت برای عموم مردم نکته کانونی و نوعی دفاع و بلکه پیشروی چشمگیر در مقابل جنگ اقتصادی که دشمن براه انداخته تلقی شود.» ۱۴۰۵/۰۱/۰۱ همچنین ایشان فرمودند برای سیاست اقتصادی کشور، طرحی دارند که در آینده ارائه خواهند کرد اما تا آن موقع، اجمالا ما باید تکلیف خود را مابین یکی از ۱۹ بند سیاست‌های اقتصاد مقاومتی رهبر شهید پیدا کنیم 👇👇👇 ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی در سال ۱۳۹۲ (اقتصاد مولد؛ پشتیبان جبهه مقاومت) فرصتی برای نقش آفرینی آحاد مردم و فعالین اقتصادی برای جهاد مقدس در جنگ تحمیلی اقتصادی علیه ملت ایران - ویژگی‌ها: دانش‌بنیان، عدالت‌بنیان، درون‌زا، برون‌نگر، جهادی - راهبردها: 1. کارآفرینی اقشار ضعیف و متوسط (کارگاه های متوسط، خرد و خانگی) 2. اقتصاد دانش بنیان 3. رشد بهره وری (توانمندسازی نیروی کار، رقابت پذیری تولیدات، مزیت رقابتی استان ها و مناطق) 4. هدفمندسازی یارانه ها در جهت تقویت تولید 5. سهم‌بری عادلانه در زنجیره تولید تا مصرف متناسب با ایجاد ارزش افزوده 6. تولید کالاهای اساسی و وارداتی 7. صرفه جویی و مصرف کالاهای داخلی 8. اصلاح نظام مالی و تقویت بخش اقتصاد مولد 9. حمایت همه جانبه و هدفمند از صادرات 10. تقویت مناطق آزاد و ویژه اقتصادی (برای انتقال فناوری، تسهیل تولید، صادرات، تأمین نیازهای ضروری و منابع مالی خارجی) 11. دیپلماسی اقتصادی و گسترش همکاری با کشورهای جهان و به ویژه همسایگان 12. مقابله با ضربه پذیری صادرات نفت و گاز ( با تنوع در مشتریان و روش ها و مشارکت بخش خصوصی و ...) 13. افزایش ذخایر راهبردی نفت و گاز 14. توسعه زنجیره ارزش نفت و گاز 15. افزایش درآمدهای مالیاتی 16. افزایش سهم صندوق توسعه ملی (قطع وابستگی به نفت) 17. شفافیت اقتصادی 18. تقویت فرهنگ جهادی در حوزه تولید ثروت، کارآفرینی، بهره وری، سرمایه‌گذاری و اشتغال مولد 19. گفتمان سازی عمومی اقتصاد مقاومتی ✅ کافی‌ست هر کدام از خواص کشور و نیروهای متعهد و آحاد مردم روی یکی از این بندها متمرکز شوند و برای اجرایی شدن آنها کار جهادی کنند. ✅ باب جهاد برای آحاد نیروها و مردمی که شب‌ها کف خیابان هستند، در طول روز نیز باز است. ✅ شب‌ها در میدان شهر و روزها در میدان کار اقتصادی... 🆔 https://eitaa.com/azad_nevisi

✍ پیام جدید رهبر انقلاب رو با دقت بخونین. آقا به شدت به دنبال «ایجاد جریان زندگی در میانه جنگ» هست. حتی تو پیام های قبلی هم اینو میشه فهمید. مثلا بحث دید و بازدید عید؛ حتی بحث سر خونه و زندگی رفتن زن و شوهرا! به نظرم یکی از دلایل انتخاب شعار اقتصادی سال هم همین نزدیک بودن به زندگی‌ه. ما وظیفه داریم امید رو با کارها و پروژه‌های توسعه‌ای تو دل مردم زنده نگه داریم. ولو اون پروژه، کشت انبوه نهال‌های مثمر در سراسر کشور باشه. هر نیروی میدان‌ساز و میدان‌دار امروز موظفه پروژه‌های اقتصادی و پروژه‌های آبادانی که میتونه مشارکت مردم رو جلب کنه، شخصا تعریف، پیگیری و اجرا کنه... https://eitaa.com/azad_nevisi

🌱 پویش ملی «امیدستان» کاشت ۵۰۰۰ اصله نهال مثمر به نیابت از شهدای عزیزمان 🔸 سهم شما برای هر اصله نهال: ۲۰۰ هزارتومان 💳 شماره کارت:

5041727010720736

💳 شماره شبا: IR

060700010001213972111001

▫️به نام موسسه عام‌المنفعه آینده‌سازان پیشرفت و نوآوری ایرانیان 🔸 ارسال رسید و ارسال نام شهید (هر دو اختیاری است): 🆔 @Omidestan_admin ‼️ جهت کسب اطلاعات بیشتر، مطالعه سابقه مجری پویش و همچنین مشاهده گزارش فعالیت‌ها به کانال پویش مراجعه نمایید: 🌱 @Omidestan_Iran

❗️این پویش توسط مجموعه مدیریتی مکرانو (شرکت دانش‌بنیان رویش نوین مستقر در شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان) راه‌اندازی شده است. 🔻 لطفا با حمایت مالی و انتشار پویش در گروه‌های خانوادگی، کاری و اجتماعی خود، در این کار خیر و ماندگار برای آینده پرثمر ایران سهیم باشید 🙏

♦️چابهار را جدی بگیرید من خواهش میکنم که دوستان، چابهار را جدّی بگیرند. واقعاً چابهار میتواند دروازه‌ی تجارت مملکت باشد؛ چون منطقه‌ای به این خوبی در کنار دریای عمان واقع است. آن‌وقت در مقابلش استان سیستان و بلوچستان و استان خراسان با جاده‌های ترانزیت قرار دارد. هم این مسئله و هم مسئله‌ی خطّ آهنی که بنا شده از فهرج به چابهار بیاید، به طور جدّی دنبال شود. در این زمینه گفتند [بخشهایی] حاضر به سرمایه‌گذاری هم هستند. در نظر داشته باشید که خطّ‌ آهن [فقط] برای کارگشاییِ داخل کشور نیست. این خطّ آهن ما را به دریای آزاد ارتباط میدهد و نسبت به خطّ آهن‌های دیگر اهمّیّت بیشتری پیدا میکند. 📄 بیانات رهبر شهید انقلاب - ۱۳۸۱/۱۲/۱۸ @TeyabMakoran

❗️❗️❗️بازنشر از 14 فروردین 1405 👇👇👇

❗️ "داریم نابود می‌شیم؛ زندگی برامون نمونده؛ آینده‌ بچه‌هامون به فنا رفت؛ چرا نمی‌رید بشینید توافق کنید؟ چرا جنگ رو تموم نمی‌کنید؟" ✍️ دشمن با تخریب زیرساخت‌های زندگی (فولاد، پل، دارو، برق و ...) به دنبال خسته‌کردن، ترسوندن و ناامید کردن ماست. تا کجا؟ تا جایی که جملات بالا بشه اراده و مطالبه عمومی ما... حیثیت جهانی و تمدنی دشمن در معرض نابودی‌ه و به همین دلیل ممکنه و احتمالش بالاست که جنگ رو به زندگی روزمره مردم بکشونه. اولا باید برای هر فاجعه‌ای آماده باشیم؛ نترسیم و نترسونیم. و ناامید نشیم و امیدوار کنیم. آقا سید مجتبی راهکار و فن بدل ناامید کردن مردم با تخریب زیرساخت‌ها رو گفتن بهمون: "امیدآفرینی از طریق آباد کردن و ساختن کشور و کار اقتصادی در میانه جنگ" هر کاری که نشون بده جامعه زنده‌ست، زندگی جاری‌ه و کشور هنوز در حال حرکت و پیشرفته... خواصِ میدان‌دار برای جهاد شبانه، باید برای جهاد روزانه هم برنامه‌ریزی و میدان‌سازی کنند. گروه‌های نخبگانی، فرهنگی، اقتصادی و ... به این فکر کنن که چه کار و پروژه عملی و میدانی می‌تونن انجام بدن تا مردم ببینن جریان زندگی، حرکت، سازندگی و آبادانی هنوز برقراره در کشور. اون کار و اون پروژه میتونه از کشت انبوه نهال‌های مثمر در کشور باشه که رهبر انقلاب اشاره کردن تا ایجاد جریان مردمی و رسانه‌ای و راه‌اندازی موکب‌ها برای پشتیبانی از مدیران اقتصادی و مدیران صنایع بزرگ استان‌ها جهت حفظ و ادامه جریان تولید و تعطیل نکردن صنایع (مشابه پشتیبانی از فرماندهان نظامی، مدیران اقتصادی و صنعتی کشور هم باید حمایت بشن). اگه ضرورت و فوریت این مسئله، راهبرد دشمن و خواست امام جامعه جا بیفته اولا برای خواص، اونوقت هر کسی با اضطرار و دعا مصداق کار و پروژه ای که میتونه تعریف کنه یا توش مشارکت کنه رو شخصا پیدا می‌کنه... https://eitaa.com/azad_nevisi

برای افزایش تاب‌آوری اجتماعی و عمومی، باید خواص و نخبگان، علاوه بر خیابان، برای مشارکت مردم در عرصه های اقتصادی، تولیدی، معیشتی، آبادانی و سازندگی میدان‌سازی کنند. سردادن شعار جنگ جنگ تا پیروزی در خیابان توسط مردم باید به حرکت‌های عملی در راستای افزایش تاب‌آوری و امیدآفرینی پیوست شود تا خود مردم نشان دهند شعارشان عاری از واقعیت نیست و نه تنها بزرگ‌ترین نقطه ضعف‌ کشور و آخرین کورسوی امید دشمن را می‌شناسند بلکه برای کور کردن همان کورسوی امید نیز رأسا قیام می‌کنند. اگر ضرورت و فوریت این مسئله، راهبرد دشمن و خواست امام جامعه اولا برای خواص جا بیفتد، آن وقت هر کسی با اضطرار و دعا مصداق کار و پروژه ای که می‌‌تواند تعریف کند یا در آن مشارکت کند را شخصا پیدا می‌کند. میدان و خیابان و سیاست یک ضلع چهارمی می‌خواهد که بر هر سه مورد قبلی شدیدا اثرگذار است. https://eitaa.com/azad_nevisi

✍️ «استراتژیست» کافی‌ست؛ نیاز به «تاکتیسین» داریم! "حضور مردم در خیابان باید نقش‌آفرینی انبوه و مؤثر در عرصه‌های مختلف حکمرانی اعم از اقتصادی، سیاسی و غیره تبدیل شود" باید این حرف خوب و درست را از لایه "استراتژی" به لایه "تاکتیک" منتقل کنیم؛ یعنی "راهکار" بدهیم، "روش مشارکت" طراحی کنیم. هر فرد و جمعی در حد اعتبار و توان خود، در یک موضوع کوچک یا بزرگ، در یک محله، یک روستا، یک شهرستان، یک استان یا در سطح کشور راهکاری را برای مشارکت انبوه و مؤثر مردم طراحی و شخصا یا جمعا پیاده‌سازی کند. بعد این تجربه‌ها از راهکار و روش مشارکت را رسانه‌ای کنیم؛ در رسانه‌ای کردن هم فهم ظرافت اینکه "چگونه" مشارکت رقم خورد باید محور باشد. اراده‌ها و اندیشه‌ها باید متمرکز بر طراحی تاکتیکی، عملیاتی و اجرایی باشد. آنها که این حرف‌های خوب و درست را می‌زنند نباید خودشان را بیرون از مسئله ببینند و صرفا برای دیگران استراتژی تجویز کنند. مسئله‌ اگر از درون شخص بجوشد، باید متناسب با توان و اعتبار و محدودیت‌ها و اقتضائات شخص به مرحله اجرا نزدیک شود. کوچکترین مشارکت انبوه مردم در یک موضوع، اثرات خارق‌العاده دارد؛ اما به قدری تولید راهکار و طراحی روش مشارکت سخت است که فکرش را نمی‌کنید؛ همین الان امتحانش کنید! دشواری و پیچیدگی این امر است که چیستیِ موضوع و مقیاس مشارکت را فرع ماجرا می‌کند. اینکه مشارکت انبوه و مؤثر مردم در حوزه اقتصادی (مثلا تولید یا سرمایه‌گذاری جمعی یا مصرف کالاهای داخلی) یا امور عام‌المنفعه باشد یا مشارکت‌های سیاسی (چه در سطوح محلی یا سطوح ملی و رهبری میدان و دیپلماسی و غیره) همگی فرع ماجراست. با این حال، به نظر چاره‌ای نیست؛ باید انجامش داد... https://eitaa.com/azad_nevisi