آن‌هایی که حرف زدن می‌دانند کوتاه‌می‌گویند

« لمسِ آغوشِ تو گر باشد و من باشم و دل دیگر از هر دو جهان، هیچ نخواهم ز خدا.. »

غصه نبودنت؛قشنگ‌تراز بودنِ بقیه اس :)

به اعتبار عشق تو واژه‌ها شعر شدند

به قول قیصر امین پور: «تا خدا بنده نواز است به خلقش چه نیاز می کشم ناز یکی تا به همه ناز کنم..»🌱💛

و من میدانم که فراموش می‌شوم شبیه تبخیر شدن یک مشت آب در دل تابستان! اما یک روز به تو باز خواهم گشت! همان روزی که قطره‌ای باران می‌شوم و می‌چکم روی گونه‌ات و تو با خودت می‌گویی: «هیچ‌کس به اندازه او دوستم نداشت!»

گاهی یه حرفایی رو نمیشه زد، ‏یه اشکایی رو نمیشه ریخت، مثل همونجا که ‏ابتهاج میگه: سالها ناگفته ماند این شرحِ درد... سالها…!

چه کسی گفت که مستی، فقط از جام شراب است من ز میخانه ی چشمان تو هر لحظه خرابم..!

زور اضافه نزن،نوری اگر باشد پیدایت خواهد کرد.

هرکس هوس سخن‌فروشی داند من بنده‌ی آنم که خموشی داند