-

ما آدم‌های احمقی نبودیم ، ساده بودیم و از روی سادگی به احمق‌ها اجازه دادیم تا در زندگی‌مان دخالت کنند.

زنده بودن بی‌دلیل خودش ترسناک تر از مرگه.

-به عشق در یک نگاه اعتقاد داری؟ +نه -چرا؟ +عشق یک نوع احساساته، ما در طول روز احساسات مختلفی مثل غم ترس هیجان و عصبانیت رو تجربه میکنیم، گاهی جلوی بروز دادن اون احساس رو میگیریم و حتی گاهی اون حس رو به سمت مسیر دیگه ایی میبریم‌. مثل وقتی که عصبانی هستیم اما خودمون رو آروم میکنیم و از مابقی لحظات لذت می‌بریم. پس صرفا عشق کافی نیست که بخش مهمی از مسیر من رو تعیین کنه ^-^

منو یادته؟

انگار اینجا، آلوده به غبار شده. نبود توجه از طرف من و مخاطب، جریان زندگی رو از اینجا گرفته و این گردوغبار با یک فوت از بین نمیره. انگار اینجا نفس های آخرش رو میکشه، شاید هم خیلی وقته که تنفسی نداره و من به جای پارچه سفید کشیدن روی تنش، ماسک اکسیژن روی صورتش گذاشتم و منتظرم خودش نفس بکشه، بیدار بشه و آلودگی های غمگینش رو پاک کنه و به جریان زندگی برگرده و مثل قبل با من همراهی کنه. اینجا،نه مکان مناسبی برای موندن هست و نه جایی برای رفتن داره ^_^ پی‌.نوشت. انتظار بی‌خود و بی‌جهت توقعات بی‌جا میاره. برنامه ایی برای بازگردوندن این جسم تنها و سخت به زندگی ندارم، تو چی؟پیشنهادی داری؟

-

یک نفر هست، که خود نیست، ولی خاطره‌اش، صبحِ هر روز مرا سفت بغل می‌گیرد ..

ازامید با من حرف بزن از فرداهایی روشن بگو از روزهایی بدون درد و رنج لحظاتی بدون تنش و سرزنش با من از دقایق روشن فرداها بگو -فاطمه

این انسان ها با من در جنگ‌اند تو که نیستی قصد کشتنم را دارند منم که در صورتکم اسیرم گر نیایی در اینجا بی نفس میمیرم