🚨آلترنت: ترامپ در برابر چشمان ما رو به موت است ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

میراث جاویدان ✍️ سید حسن مهدیخانی سروجهانی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین دشمنان بی اصل و ریشه آمریکایی و صهیونی گمان کرده اند با هدف قرار دادن بناهای تاریخی و مذهبی می توانند هویت تمدنی و فرهنگی ایران را از بین ببرند. هویت ما به چندتا بنا محدود نمی شود؛ هویت ما در اسطوره ها، آرمان ها و باورهایمان ریشه دارد که از بین رفتنی نیست؛ چنانکه اسکندرها، چنگیزها، تیمورها و... نیز نتوانستند. دیر زیاد! آقای منصور گرایلو، دبیر زبانم در دوره متوسطه که می گفت: «مادامی که قرآن و شاهنامه هست ایران هم پا برجاست». تحلیل‌های خود از «جنگ» و «پیام‌های رهبر انقلاب» را برای ما بفرستید. @Samir_313 ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

﷽ شکست اتوریته غرب دکتر حسن رحیم‌پور ازغدی ۱۴۰۵/۱/۲۸ ✊متناجنگ:رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan || متنارسان ::

نگاهی تربیتی برآیه شریفه: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (حجرات :۱) ✍ علیرضا حیدری سه ده عضو هیأت علمی گروه الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان استان مرکزی خداوند دراین آیه شریفه از تقدّم بر رهبر جامعه اسلامى به شدّت نهى نموده است، زيرا كسى كه در كارهايش از خدا و پيامبر پيشى مى‌گيرد، در مديريّت نظام اسلامى خلل وارد كرده و جامعه را به هرج و مرج مى‌كشاند و در حقيقت نظام قانون‌گذارى را بازيچه تمايلات خود قرار مى‌دهد. با توجه به شرایط جنگی امروز ( نبردهای نامتقارن، جنگ ترکیبی و رسانه‌ای)، توجه به نکات زیر نیز از اهمیت خاصی برخوردار است: ۱. اطاعت از فرماندهی واحد در میدان نبرد، هر گروه یا فردی بدون هماهنگی با فرماندهی کل (که در جامعه اسلامی بر اساس شرع و در عصر غیبت با رعایت ادله ولایت فقیه تعریف می‌شود) هیچ کاری نباید انجام دهد. البته روشن است که اطاعت از ولی فقیه، اطاعت از نائب معصوم در چارچوب قوانین شرع است، نه همسان با اطاعت از رسول خدا که منشأ وحیانی دارد. اما در مواردی که ولی فقیه به عنوان حاکم شرع فرمانی صادر کند که با احکام اولیه و ثانویه تعارض نداشته باشد، تخلّف از آن می‌تواند مصداقی از «تقدّم» به شمار آید، زیرا نظم نظام اسلامی را بر هم می‌زند. هرگونه پیش‌دستی می‌تواند خط مقدم را به خطر بیندازد، هماهنگی راهبردی را برهم زند و دشمن را از اختلافات بهره‌مند کند. ۲. تفکیک «تقدّم» از «مشورت» نهی از تقدّم به معنای نهی از هرگونه نظر مخالف یا بحث مشورتی نیست. سیره نبوی سرشار از مشورت با صحابه در مسائل جنگی (مانند شور در جنگ بدر و خندق) است. بنابراین باید میان «تقدّم» (پیشی گرفتن عملی بدون اجازه) و «مشورت» (ارائه نظر با حفظ چارچوب اطاعت) تفاوت قائل شد. ملاک تشخیص این دو عبارت است از: الف) انجام عملی که قبلاً فرمانی درباره آن صادر شده، ب) ایجاد بی‌نظمی در فرماندهی، ج) خروج از حیطه اختیارات شخصی. ۳. حفظ انسجام اجتماعی در پشت جبهه در جنگ امروز، «تقدّم» فقط به رزمندگان محدود نیست. مردم پشت جبهه نیز نباید با شایعه‌پراکنی، تحلیل‌های غیرکارشناسی، یا مطالبات شتابزده از مسئولان، جای خدا و رسول را بگیرند. آیه مؤمنان را به سکوت فعال و ارجاع به فرماندهی واحد دعوت می‌کند. به‌عنوان نمو نه ، هرگاه در جامعه اسلامی درباره موضوعی مهم مانند مذاکره با دشمن دو یا چند دیدگاه وجود داشته باشد، ملاک عمل نباید سلیقه شخصی یا فشار رسانه‌ای، بلکه نظر فرماندهی جامعه اسلامی بر اساس شرع است. این بدان معنا نیست که بحث کارشناسی و ارائه نظر ممنوع است، بلکه به این معناست که پس از اتخاذ تصمیم نهایی توسط مرجع شرعی، هرگونه اقدام عملی خلاف آن، مصداق «تقدّم» محسوب می‌شود. دشمن همواره به دنبال ایجاد دوقطبی و چندصدایی در میان افراد جامعه اسلامی است تا اتحاد و همدلی را که رمز پیروزی مسلمین در همه امور است، از بین ببرد. ۴. نقش «تقوا» به عنوان ضابطه نهایی آیه بلافاصله پس از نهی از تقدّم می‌فرماید: «وَاتَّقُوا اللَّهَ». یعنی هر جا در تشخیص مصداق تقدّم تردید دارید (مثلاً آیا این انتقاد از فرماندهی، مشورت است یا تقدّم)، تقوا و ترس از خدا باید ضابطه عمل شما باشد. کسی که متقی است، نه از سر هوا و هوس سخن می‌گوید و نه جامعه را به هرج و مرج می‌کشاند. نتیجه این که عمل به این آیه شریف یعنی: تقویت انضباط راهبردی ایمان به اولویت عقلانیت دینی بر هیجانات لحظه‌ای اعتماد به فرماندهی مرکزی در ترسیم خطوط قرمز و اهداف نبرد. تحلیل‌های خود از «جنگ» و «پیام‌های رهبر انقلاب» را برای ما بفرستید. @Samir_313 ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

اینکه یهودی‌ها در کنیسه یوسف آباد دور هم جمع شدند و مراسم یادبود گرفتن برای رهبر شهیدمون یه پیام گنده داره و اونم اینه که نتانیاهو برو فکر کن ببین کجای راه رو اشتباه رفتی که هم‌کیشاتم قبولت ندارن. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

«من دیپلمات نیستم، من یک انقلابی ام» ابراهیم اخلاقی مدیر گروه معارف دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا درتبیین ماهیت نظام جمهوری اسلامی، امام شهید با این جمله معروف «من دیپلمات نیستم، من یک انقلابی ام»، تأکید دارند که هویت اصلی نظام، انقلابی است و دیپلماسی فقط یک ابزار در خدمت آن اهداف است. دستگاه دیپلماسی باید انقلابی بماند، نه اینکه انقلابی گری قربانی دیپلماسی شود. این جمله در واقع سند راهبردی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است. یعنی ما اصول و آرمان های انقلاب ازقبیل: (استقلال، عزّت، مبارزه با استکبار، حمایت از مستضعفین و جبهه مقاومت) را به خاطر مذاکره و تعامل با جهان قربانی نمی کنیم. دیپلمات ما کسی است که در عین تسلط بر فنون دیپلماسی، با روحیه انقلابی از این اصول دفاع می کند. امام شهید این بیان را در مقابل جریان هایی در تاریخ انقلاب مطرح کرده که معتقد بودند برای حل مشکلات، باید دیپلماسیِ مبتنی بر «واقع گرایی» و «سازش» را جایگزین شعارهای انقلابی کرد. رهبر شهید با قاطعیت، مرز خود را با چنین رویکردی مشخص کردند وضمن پیام به دیپلمات های حرفه ای تأکید دارند که استخدام دیپلمات های کارکشته کافی نیست، مهم این است که آن دیپلمات در قلب و عمل انقلابی باشد،در غیر این صورت دستگاه سیاست خارجی به سمت انفعال یا وابستگی کشیده خواهد شد. این جمله به صورت شفاف به طرف های خارجی نیز اعلام می کند که با یک نظام اصولگرا طرف هستند و مذاکره با ایران به معنای فروپاشی خطوط قرمز آن نیست، این شفافیت گاه هزینه دارد، اما از نظر ایشان شرط لازم برای هر تعامل عزّتمندانه است. از این منظر، جمله «من دیپلمات نیستم، من یک انقلابی ام» یک نظریه سیاسی در باب چیستی سیاست خارجی جمهوری اسلامی است وبر اساس این نظریه، انقلابی بودن هویت، و دیپلمات بودن شغل است. اگر تعارضی پیش آید، هویت بر شغل حاکم خواهد بود. تحلیل‌های خود از «جنگ» و «پیام‌های رهبر انقلاب» را برای ما بفرستید. @Samir_313 ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

🔴 جواب کسایی که میگن چون این همه سال گفتید مرگ بر آمریکا پس اونا حق دارند حمله کنند بهتون : ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

سیاست بازدارندگی و ضرورت تحول در قدرت راهبردی و دکترین نظامی ایران رسول کشتیبان، دکترای روابط بین‌الملل و استاد گروه معارف دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه در طول چهار دهه جنگ سرد (۱۹۴۷–۱۹۹۱) میان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی سابق، هیچ مفهومی در نظریه‌پردازی‌های راهبردیِ بین‌المللی، به اندازه «بازدارندگی هسته‌ای» جریان نیافته است. این مفهوم، محصولِ عصر اتمی است و امروزه نفوذگذارترین مکتب فکری در مطالعات روابط بین‌الملل در ایالات متحده به شمار می‌رود؛ چرا که اکثر پژوهشگران این کشور، با پذیرش بنیادینِ نظریه «واقع‌گرایی»، سیاست بازدارندگی را به سبب سازگاری با این رویکرد، برگزیدند. با این مقدمه، در تبیین مفهوم بازدارندگی باید گفت: بازدارندگی عبارت است از متقاعد ساختنِ حریف نسبت به این امر که هزینه‌های ناشی از خط‌مشی احتمالی او، بسیار فراتر از منافع حاصل از آن خواهد بود. برنارد برودی، استاد دانشگاه بیل و نخستین دانشمند و نظریه‌پرداز برجسته در این حوزه، معتقد است در صورت وقوع جنگ راهبردیِ تمام‌عیار، بمب اتمی یک سلاحِ مطلق و بی‌بدیل محسوب می‌شود؛ نظریه‌ای که گذر زمان و ورود به عصر هسته‌ای، صحت آن را به اثبات رساند. وی هرگز سلاح‌های هسته‌ای را بی‌اثر نمی‌دانست، بلکه حیاتی‌ترین کارکرد این سلاح‌ها را پیشگیری از درگیری‌های نظامیِ گسترده‌ای می‌دید که بالقوه پیامدهای فاجعه‌باری به همراه خواهند داشت. در دورانی که ایالات متحده سلاح اتمی را در انحصار داشت (۱۹۴۵–۱۹۴۹)، شوروی نیز در اواخر همان سال‌ها نخستین سلاح اتمی خود را آزمایش کرد. در آن دوران، عملاً تردیدی در توانایی آمریکا برای بازدارندگی در برابر حملات مستقیم وجود نداشت؛ با این حال، بحث‌های جدی پیرامون بازدارندگی هسته‌ای، پس از اعلام آموزه‌های «انتقام»، «تلافی کوبنده» یا «نابودی قطعی» از سوی دولت آیزنهاور آغاز شد. به تعبیر جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه وقت آمریکا: «دفاع محلی باید توسط یک عامل بازدارنده دیگر، یعنی بمب اتمی، تقویت شود؛ راه بازدارندگی و پیشگیری از تهاجم آن است که یک جامعه آزاد بخواهد و بتواند در مناطق مورد نظر و با ابزارهای دلخواه، پاسخی قدرتمند از خود نشان دهد.» نظریه‌پردازان «نو‌واقع‌گرایی» که نظریه غالب در مدیریت جهان معاصر و قرن بیست و یکم محسوب می‌شوند، بازدارندگی هسته‌ای را مشروع دانسته و بر مزایای راهبردی آن اتفاق‌نظر دارند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱- هدف غایی: هدف اصلی این سلاح‌ها، نه توسل به جنگ گسترده میان قدرت‌های بزرگ، بلکه جلوگیری از وقوع چنین جنگی (اعم از جنگ هسته‌ای و جنگ متعارف) است. ۲- ماهیت روانی و سیاسی: بازدارندگی همان‌قدر که مفهومی نظامی و فناورانه است، ماهیتی روانی و سیاسی نیز دارد. به تعبیر هنری کیسینجر، از منظر بازدارندگی، «ضعف ظاهری» همان عواقبی را خواهد داشت که «ضعف واقعی» دارد؛ بدین معنا که حرکتی که با هدف «بلوف» انجام می‌شود اما جدی تلقی می‌گردد، بسیار مؤثرتر از تهدیدی واقعی است که بلوف انگاشته شود. ۳- ضرورت شفافیت: توان بازدارندگی تنها زمانی اثربخش است که محرمانه باقی نماند؛ دشمن باید تا حدی از این توانمندی آگاه باشد. ۴- توازن قدرت: امروزه توازن در سیاست خارجی، تنها در سایه سلاح‌های هسته‌ای تضمین می‌گردد. بر این اساس و با عنایت به تفسیر نظریه‌ها و واقعیت‌های موجود، از نظر نگارنده می‌توان به این فهم استراتژیک رسید که امروزه در میان انبوه تهدیدات پیچیده بین‌المللی و در شرایطی که اقتدار مشترکی برای حفظ نظم جهانی وجود ندارد، بقای کشور ایجاب می‌کند که برای حفظ حیات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، در دکترین نظامی کشور — با نگاه به تغییر شرایط زمانی و مکانی — تجدیدنظر صورت گیرد؛ همان درخواست استراتژیکی که اخیراً نیز تعدادی از علما و فضلای حوزه‌های علمیه طی نامه‌ای رسمی، از مقام رهبری خواستار آن شده‌اند. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

🎥 سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین رستمی در تجمعات شبانه مردم در میدان فردوسی تهران ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

سیاست بازدارندگی و ضرورت تحول در قدرت راهبردی و دکترین نظامی ایران رسول کشتیبان، دکترای روابط بین‌الملل و استاد گروه معارف دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه در طول چهار دهه جنگ سرد (۱۹۴۷–۱۹۹۱) میان ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی سابق، هیچ مفهومی در نظریه‌پردازی‌های راهبردیِ بین‌المللی، به اندازه «بازدارندگی هسته‌ای» جریان نیافته است. این مفهوم، محصولِ عصر اتمی است و امروزه نفوذگذارترین مکتب فکری در مطالعات روابط بین‌الملل در ایالات متحده به شمار می‌رود؛ چرا که اکثر پژوهشگران این کشور، با پذیرش بنیادینِ نظریه «واقع‌گرایی»، سیاست بازدارندگی را به سبب سازگاری با این رویکرد، برگزیدند. با این مقدمه، در تبیین مفهوم بازدارندگی باید گفت: بازدارندگی عبارت است از متقاعد ساختنِ حریف نسبت به این امر که هزینه‌های ناشی از خط‌مشی احتمالی او، بسیار فراتر از منافع حاصل از آن خواهد بود. برنارد برودی، استاد دانشگاه بیل و نخستین دانشمند و نظریه‌پرداز برجسته در این حوزه، معتقد است در صورت وقوع جنگ راهبردیِ تمام‌عیار، بمب اتمی یک سلاحِ مطلق و بی‌بدیل محسوب می‌شود؛ نظریه‌ای که گذر زمان و ورود به عصر هسته‌ای، صحت آن را به اثبات رساند. وی هرگز سلاح‌های هسته‌ای را بی‌اثر نمی‌دانست، بلکه حیاتی‌ترین کارکرد این سلاح‌ها را پیشگیری از درگیری‌های نظامیِ گسترده‌ای می‌دید که بالقوه پیامدهای فاجعه‌باری به همراه خواهند داشت. در دورانی که ایالات متحده سلاح اتمی را در انحصار داشت (۱۹۴۵–۱۹۴۹)، شوروی نیز در اواخر همان سال‌ها نخستین سلاح اتمی خود را آزمایش کرد. در آن دوران، عملاً تردیدی در توانایی آمریکا برای بازدارندگی در برابر حملات مستقیم وجود نداشت؛ با این حال، بحث‌های جدی پیرامون بازدارندگی هسته‌ای، پس از اعلام آموزه‌های «انتقام»، «تلافی کوبنده» یا «نابودی قطعی» از سوی دولت آیزنهاور آغاز شد. به تعبیر جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه وقت آمریکا: «دفاع محلی باید توسط یک عامل بازدارنده دیگر، یعنی بمب اتمی، تقویت شود؛ راه بازدارندگی و پیشگیری از تهاجم آن است که یک جامعه آزاد بخواهد و بتواند در مناطق مورد نظر و با ابزارهای دلخواه، پاسخی قدرتمند از خود نشان دهد.» نظریه‌پردازان «نو‌واقع‌گرایی» که نظریه غالب در مدیریت جهان معاصر و قرن بیست و یکم محسوب می‌شوند، بازدارندگی هسته‌ای را مشروع دانسته و بر مزایای راهبردی آن اتفاق‌نظر دارند که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱- هدف غایی: هدف اصلی این سلاح‌ها، نه توسل به جنگ گسترده میان قدرت‌های بزرگ، بلکه جلوگیری از وقوع چنین جنگی (اعم از جنگ هسته‌ای و جنگ متعارف) است. ۲- ماهیت روانی و سیاسی: بازدارندگی همان‌قدر که مفهومی نظامی و فناورانه است، ماهیتی روانی و سیاسی نیز دارد. به تعبیر هنری کیسینجر، از منظر بازدارندگی، «ضعف ظاهری» همان عواقبی را خواهد داشت که «ضعف واقعی» دارد؛ بدین معنا که حرکتی که با هدف «بلوف» انجام می‌شود اما جدی تلقی می‌گردد، بسیار مؤثرتر از تهدیدی واقعی است که بلوف انگاشته شود. ۳- ضرورت شفافیت: توان بازدارندگی تنها زمانی اثربخش است که محرمانه باقی نماند؛ دشمن باید تا حدی از این توانمندی آگاه باشد. ۴- توازن قدرت: امروزه توازن در سیاست خارجی، تنها در سایه سلاح‌های هسته‌ای تضمین می‌گردد. بر این اساس و با عنایت به تفسیر نظریه‌ها و واقعیت‌های موجود، از نظر نگارنده می‌توان به این فهم استراتژیک رسید که امروزه در میان انبوه تهدیدات پیچیده بین‌المللی و در شرایطی که اقتدار مشترکی برای حفظ نظم جهانی وجود ندارد، بقای کشور ایجاب می‌کند که برای حفظ حیات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، در دکترین نظامی کشور — با نگاه به تغییر شرایط زمانی و مکانی — تجدیدنظر صورت گیرد؛ همان درخواست استراتژیکی که اخیراً نیز تعدادی از علما و فضلای حوزه‌های علمیه طی نامه‌ای رسمی، از مقام رهبری خواستار آن شده‌اند. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::

🔴سردار موسوی: راهبرد نظامی رهبر شهید ما را سربلند کرد! 🔹فرمانده هوافضای سپاه: روح پر فتوح‌ شهید آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای شاد که راهبرد جنگ نامتقارنش، بومی‌سازی موشک‌هایش، تکیه به دانشمندان و رزمندگان جوانش این‌گونه ما را در مقابل قوی‌ترین شیاطین سربلند کرده است. ✊ متناجنگ: رسانه‌مدیریت‌دروس @matnaresan ||| متنارسان ::