و من شما را نخواهم بخشید.. تا آن گاه که خدای عز و جل بپرسد و کیف قلبک؟ و من آهی خانمان سوز سرداده، از ستمی که بر من روا داشتید بگریم
آدمی، ستمی که بر او شود را چون مُهر داغِ بر سینه، خوب به یاد دارد. تا ابد و یک روز. همان آدمی اما، ظلمی که روا داشته را هیچ به یاد نمیآورد. کانه هیچ گاه متولد نشده..