اگر دلتان گرفت، یاد عاشورا کنید و مطمئن باشید غم شما از غمِ ام الصائب خانوم زینب کبری (س) کوچک تر است؛ روضه ابا عبدلله (ع) و خانوم زینب کبری(س) فراموش نشود و حقیقتا مطمئن باشید که تنها با یاد خداست که دل‌ها آرام می‌گیرد. (((= _شهید محمد رضا دهقان امیری.

بخدا که رهبرمون اسطوره اس ...!

بویِ یاس در شهر میپیچد ، خبر آورده اند یاسِ کبود قلبش گرفت از بی مهری انسان ها؛

هرکس گوشهٔ چادرِ مادر را گرفت، در شـلوغی ها، گُم نشد!

تو جبهه هایِ جنگ دعوا سرِ سربندِ یا فاطمه(س) بود...

:)

آخ مادر، میخ از تو خجالت نکشید؟

_

بویِ خاکِ نمناکِ رشت ، حس و حال همان روز هایی که با دستت نگاهی را به سوی قدس روانه کردی ، با همان لباس خاکی و با همان لبخندِ معروفِ همیشگی ، با صدایی از عمق جانت گفتی: همه چی درست میشه! آن لحظه خنده لب هایم را گزید اما باورت کردم ، چون تو قلبی داشتی که رفیقش خدا بود ، تو رازی داشتی که در پی آن هستم ... و حال میدانی؟ شهادتت بهترین لبخندت را برای همیشه در چهره ات و چهره ام ثبت کرد ؛ لبخندی از جنسِ تو.

بعضی اوقات حرفایِ آدما یه طوریِ میسوزندت اما از اون ور باعثِ رشد روحت میشه ؛

بعد از فاطمه(س) علی(ع) دیگر مثل قبل نخندید ...!