حالا اشتباهم نشه‌ها من خودم سر تا پام گناهه؛

آره واقعا داداش . ‌ . . از این جهت واقعاً ناراحتم که برای دیگران هیچ وقت، هیچ وقتی نمیزارم و فقط به خودم فکر می‌کنم.

:))))))

دست و پا می‌زنیم‌ تو گناهامون؛

_ لبخند داشت، مادرش را می‌گویم . .

آنها رفتند... من هم ماندنی شدم.

عوض شدیم..

و چه آرزوهای مادرانه‌ای که قاب شدند؛ تا قصه‌ی غیرت فرزندانشان زمزمه لالایی‌ها شود. ((:

قاتل شهید علی خلیلی می‌گفت: علی خیلی بامعرفت بود که من رو بخشید:)))))))))))))

بندر عباسِ قهرمان، جون ماعه!

می‌دانم گاهی بعضی حس‌ها اَلکی هست، اما آشیانه‌ی قلب وقتی پیوند بخورد به آنچه باید بخورد، دیگر نمی‌شود آن را از بین برد؛ این را خوب می‌دانم که رفتنی با برگشت است اما فرقش این است چه بخواهم و چه نخواهم باید دیگر این جسم نباشم، فلذا برای این هیاهو و تلاطم حلالم کنید ...