خدایا بگذار دریا باشم، ساکن و ساکت، که طوفان‌های سخت هم مرا به هیجان نیاورد. قلبم را مثل آسمان صاف و پاک کن که لکه‌ی کدورتی از اعمالِ خلاف دیگران بر ساحتش ننشیند. تو مرا به دست غم بسپار تا در آغوش هم، دور از انظار بیگانگان فرو رویم.

خدایا پستی دنیا و ناپایداری روزگار را همیشه در نظرم جلوه‌گر ساز تا فریب زرق و برقِ عالم خاکی مرا از یاد تو دور نکند.

بار‌الها تو را شکر می‌کنم که اشک را آفریدی که عصاره‌ی حیات انسان است، اگر خدای بزرگ از من سندی بطلبد قلبم را ارائه خواهم کرد. و اگر محصول عمرم را بطلبد، اشک را تقدیم خواهم کرد‌.

خدایا به هر که دل بستم، تو دلم را شکستی، هر کجا خواستم دل مضطرب و دردمندم را آرامش دهم، تو یک باره همه را به هم زدی و در طوفان‌های وحشت‌زای حوادث رهایم کردی، تا هیچ آرزویی در دل نپرورم و به غیر از تو محبوبی نگیرم؛ تو را به همه‌ی این نعمت‌ها شکر می‌کنم.

● شهید دکتر مصطفی چمران

قلب‌ها وصل می‌شود زمانی که محو گنبد می‌شوم (:

دلتنگی به جان رسیده و از جان می‌گذرد.

یعنی اگه دستت رو از دستِ امام زمان(عج) بیاری بیرون نابودی . .

پرنده‌ای که مقصدش پرواز است از ویرانی لانه‌اش نمی‌هراسد . .