چرا‌ این قدر‌ کتاب‌ می‌خونم؟

پناهِ من ؛

هر گاه پرچم محمدرسول‌الله(ص) را بر افق عالم زدی، حق داری استراحت کنی ! - شهید‌ حاج احمد متوسلیان.

‌ ● نشر شهید کاظمی - روایت زنی از قلب جنگِ ۳۳ روزه‌ی اسرائیل و حزب‌الله؛ جنگ از همین جا آغاز می‌شود. از آخرین نگاه‌ها و از آخرین خداحافظی‌هایِ به‌ همراه مراقب خودت باش که گویی در میانه‌ی جنگ‌، معنای خیلی دوستت دارم را دارد؛ این کتاب روایتی آرام از عاشقانه‌ ایست، که بهایش مقاومت است؛ بهایی که قلب زنی را تسخیر کرده بود و حال گویی او بود که با بچه‌ی در شکمش، تفنگ به دست از روستایِ مرزی‌اش دفاع می‌کرد. و چه کسی می‌داند؟ شاید مرد، بار‌ها و بارها در ذهن زن، شهید شده بود؛ امّا این حزب‌الله بود که سرفراز می‌درخشید. اکثر کلمات این کتاب را در جنگ رمضان حس کرده بودم و برایم ملموس بود؛ در کوچه و پس کوچه‌های این کتاب، گویی خودم‌ را می‌دیدم. و هر آنچه شد، در آخر این دخترِ پیروزی بود که با تولدش، آغازی جدید برای این کتاب ساخت.

هر وقت گناه کردید و سپس توبه کردید ، اگر دیدید هنوز محبّت حضرتِ زهرا (س) در قلبتان هست ، امیدوار باشید. - آیت‌اللّٰه شاه آبادی.

در گذر زندگی هستی که گاهی بارانی از غم مهمانِ دلت می‌شود.

بعضی روز‌ها می‌شینم فکر می‌کنم‌ جدی جدی کارمون شده نگاه کردن به عکس و فیلم شهدا و حسرت خوردن؛

. . .

نه طاقتِ مرگ داریم نه لایقِ شهادتیم.

گره‌ گشایِ منه !

_ ما دقیقاً وسط یه جنگیم و فرمانده‌‌مون، نقشه‌یِ عملیات رو واسمون روشن کردند؛ + پیام دریافت شد فرمانده، یا‌زهرا(س)؛