💠 «سلاح‌سازی از زیرساخت؛ گذار عربستان به مدیریت هوشمند تأسیسات؛ فراتر از نگهداری، به سوی حاکمیت بر محیط‌های ادراکی» 🔹عربستان سعودی در چارچوب «چشم‌انداز ۲۰۳۰»، در حال تبدیل کردن حوزه «مدیریت تأسیسات» (Facility Management) از یک بخش خدماتی سنتی به یک لایه استراتژیک از امنیت ملی است. با بازاری که ارزش آن تا سال ۲۰۳۳ به ۱.۵ میلیارد دلار خواهد رسید، ادغام هوش مصنوعی (AI) و اینترنت اشیا (IoT) در زیرساخت‌های کلیدی، فصلی نوین در مدیریت «محیط‌های زیست هوشمند» گشوده است. 🔹محورهای کلیدی گزارش: هوشمندسازی در مقیاس ملی ▫️خودکارسازی و پیش‌بینی الگوریتمیک: استفاده از سیستم‌های AI برای پایش بی‌درنگ (Real-time) که هزینه‌های عملیاتی را ۳۰٪ و زمان توقف تجهیزات را ۴۰٪ کاهش داده است. ▫️ابرپروژه‌های شناختی: سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیارد دلاری در نئوم (NEOM) و پروژه‌های دریای سرخ، نیازمند مدل‌های مدیریت یکپارچه (Integrated FM) برای کنترل دقیق جریان انرژی، تردد و امنیت هستند. ▫️امنیت و استانداردسازی: امضای تفاهم‌نامه میان انجمن مدیریت تأسیسات عربستان (SFMA) و NFPA برای ارتقای استانداردهای ایمنی و پاسخ هوشمند به بحران‌ها. 🔺مدیریت تأسیسات به مثابه «سپر ادراکی» و «نقطه نفوذ»، هوشمندسازی زیرساخت‌های عربستان را می‌توان از دو منظر تحلیل کرد: ۱. زیرساخت هوشمند؛ میدان نبرد نوین در «منطقه خاکستری»: تأسیسات هوشمند (Smart Buildings) تنها سازه‌های فیزیکی نیستند، بلکه گره‌های (Nodes) اطلاعاتی هستند. در جنگ شناختی، کنترل بر سیستم‌های تهویه (HVAC)، روشنایی و دسترسی‌های یک ساختمان دولتی یا بیمارستان، ابزاری برای «مدیریت استرس جمعی» است. اختلال عمدی و نامحسوس در این سیستم‌ها می‌تواند منجر به خستگی ذهنی، نارضایتی عمومی و تضعیف تمرکز تصمیم‌گیرندگان در نقاط حیاتی شود. ۲. حاکمیت داده و مهندسی محیط: تمرکز عربستان بر پایش الگوهای اشغال فضا (Space Management) با هوش مصنوعی، به معنای دسترسی به دقیق‌ترین داده‌های رفتاری شهروندان و کارگزاران است. این «اشراف محیطی» اگرچه کارایی را بالا می‌برد، اما همزمان یک «پان اپتیکون دیجیتال» ایجاد می‌کند که در آن می‌توان با تغییرات جزئی در محیط فیزیکی (معماری انتخاب)، بر نحوه تعامل و تصمیم‌گیری افراد اثر گذاشت. ۳. وابستگی به زنجیره تأمین فناوری: اتکای شدید به راه‌کارهای هوش مصنوعی شرکت‌های بین‌المللی (مانند CBRE یا PwC) در پروژه‌های استراتژیک، یک «آسیب‌پذیری شناختی» ایجاد می‌کند. در صورت نفوذ به لایه‌های الگوریتمیک این سیستم‌ها، دشمن می‌تواند بدون شلیک یک گلوله، با ایجاد اختلال در «نظم زندگی روزمره»، مشروعیت ادراکی دولت را به چالش بکشد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «حاکمیت بر قلب تپنده خاورمیانه؛ رونمایی از K2 Think V2؛ سلاح استراتژیک امارات برای استقلال شناختی» 🔹در کوران رقابت جهانی برای تسخیر «هوش برتر»، امارات متحده عربی با همکاری دانشگاه MBZUAI، شرکت G42 و Cerebras، از مدل K2 Think V2 رونمایی کرد. این مدل ۷۰ میلیارد پارامتری، نه تنها یک جهش فنی، بلکه بیانیه‌ای سیاسی-امنیتی برای دستیابی به «حاکمیت کامل فناورانه» در دوران گذار به عصر هوش مصنوعی عاملی (Agentic AI) است. 🔹محورهای کلیدی: فراتر از یک مدل زبانی ▫️معماری استدلال پیشرفته (Advanced Reasoning): این سیستم بر پایه مدل پایه K2-V2 بنا شده و قادر است مسائل پیچیده ریاضی، علمی و منطقی را از طریق «زنجیره‌های تفکر طولانی» (Long Chains of Thought) و گام‌به‌گام حل کند. ▫️حاکمیت ۳۶۰ درجه (End-to-End Sovereignty): برخلاف مدل‌های «متن‌باز» مرسوم، تمام مراحل از داده‌های آموزشی و فرآیند ترازسازی (Alignment) تا کدهای اجرایی، کاملاً شفاف، قابل بازرسی و مستقل از زیرساخت‌های خارجی است. ▫️بهره‌وری پارامتری: این مدل علیرغم ابعاد ۷۰ میلیاردی، در بنچمارک‌های سخت (مانند AIME 2025) با مدل‌هایی که ۲۰ برابر بزرگ‌تر هستند رقابت کرده یا از آن‌ها پیشی می‌گیرد. 🔺دفاع از «مرزهای ادراکی» در جنگ شناختی رونمایی از این مدل را باید از دریچه «امنیت ملی و شناختی» تحلیل کرد: ۱. شکستن محاصره الگوریتمیک: وابستگی به مدل‌های AI خارجی (عمدتاً غربی)، به معنای پذیرش ناخواسته «سوگیری‌های ادراکی» و «ارزش‌های فرهنگی» تعبیه شده در آن‌هاست. امارات با تولید مدل کاملاً بومی و حاکمیتی، در واقع «دیواره دفاعی» خود را در برابر نفوذ نرم و مهندسی افکار از طریق هوش مصنوعی تقویت می‌کند. ۲. استدلال به مثابه ابزار قدرت در «منطقه خاکستری»: تمرکز K2 Think V2 بر «استدلال» (Reasoning) به جای صرفاً «تولید متن»، نشان‌دهنده تغییر جهت به سمت سیستم‌های پشتیبان تصمیم‌گیری استراتژیک است. در جنگ‌های نوین، هر بازیگری که «ماشین استدلال» قوی‌تر و مستقل‌تری داشته باشد، در شبیه‌سازی بحران‌ها و اتخاذ تصمیمات دقیق، دست برتر را خواهد داشت. ۳. آزمایشگاه تنظیم‌گری جهانی (Regulatory Sandbox): امارات با میزبانی از پروژه‌هایی نظیر "Stargate" و ارائه مدل‌های حاکمیتی، در حال تبدیل شدن به قطب تعیین‌کننده قوانین بین‌المللی هوش مصنوعی است. این یک استراتژی هوشمندانه برای «مرجعیت‌سازی» در فضای فناوری است تا از یک مصرف‌کننده، به یک «استانداردگذار» جهانی تبدیل شود که روایت‌های فناورانه را دیکته می‌کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

📚 کتاب «مبانی جنگ رسانه‌ای» #معرفی_کتاب #هفته_سی‌وچهارم 📄 چند خطی از کتاب: کتاب «مبانی جنگ رسانه‌ای» نگاهی تحلیلی و راهبردی به یکی از پیچیده‌ترین میدان‌های نبرد عصر جدید دارد؛ نبردی بی‌صدا اما عمیق. علیرضا کیقبادی در این اثر، سازوکارهای جنگ نرم، تبلیغات سیاسی و عملیات رسانه‌ای ضد اسلامی و ضد ایرانی را واکاوی می‌کند. کتاب نشان می‌دهد چگونه رسانه‌ها می‌توانند ادراک، باور و رفتار جوامع را هدف قرار دهند، بی‌آنکه نشانی از جنگ کلاسیک دیده شود. این اثر، راهنمایی مهم برای فهم لایه‌های پنهان قدرت رسانه در عرصه سیاست، امنیت و فرهنگ است. مطالعه‌ای ضروری پژوهشگران و فعالان حوزه رسانه، فناوری و جنگ شناختی. 🔗 برای دانلود/ خریداری کتاب 🔗 برای مطالعه و اطلاعات بیشتر 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

✍ روایت متاکاگ از کتاب «مبانی جنگ رسانه‌ای» 🔸کتاب مبانی جنگ رسانه‌ای نوعی نقشه‌ی راه بود برای فهمیدن آنچه هر روز، بی‌وقفه و آرام، در اطراف ما جریان دارد. جنگی که صدای انفجار ندارد، اما اثرش می‌تواند ماندگارتر از بسیاری از جنگ‌های سخت باشد. علیرضا کیقبادی در این کتاب، جنگ رسانه‌ای را به‌عنوان یک واقعیت زنده و فعال توضیح می‌دهد؛ واقعیتی که مستقیماً با ذهن، احساس، باور و ادراک انسان‌ها سروکار دارد. نویسنده نشان می‌دهد که چگونه رسانه‌ها می‌توانند به ابزار قدرت تبدیل شوند؛ ابزاری برای شکل‌دهی به حب و بغض‌ها، برجسته‌سازی یا حذف واقعیت‌ها، و جهت‌دهی به افکار عمومی، آن هم بدون آنکه مخاطب لزوماً احساس کند در معرض «جنگ» قرار گرفته است. 🔸نکته مهم کتاب، تأکید بر لایه‌لایه بودن جنگ رسانه‌ای است. این جنگ فقط مخاطب عام را هدف نمی‌گیرد؛ بلکه نخبگان، مدیران، مسئولان و رهبران فکری نیز در کانون آن قرار دارند. تصمیم‌سازی‌ها، تحلیل‌ها و حتی واکنش‌های احساسی و سیاسی، می‌توانند محصول فضایی باشند که پیش‌تر در میدان رسانه شکل گرفته است. از این جهت، کتاب به‌خوبی نشان می‌دهد که چرا جنگ رسانه‌ای را نباید صرفاً مسئله‌ای فرهنگی یا تبلیغاتی دانست، بلکه باید آن را پدیده‌ای سیاسی، امنیتی و راهبردی تلقی کرد. در شرایط امروز، اهمیت این کتاب برای من دوچندان شد؛ به‌ویژه وقتی به جنگ رسانه‌ای گسترده و مستمر آمریکا و متحدانش علیه ایران نگاه می‌کنیم. روایت‌سازی‌های هدفمند، عملیات روانی، القای ناکارآمدی، بزرگ‌نمایی بحران‌ها و کوچک‌نمایی یا حذف دستاوردها، همگی مصادیقی هستند که با چارچوب‌های تحلیلی این کتاب، بهتر قابل فهم می‌شوند. مبانی جنگ رسانه‌ای کمک می‌کند بفهمیم بسیاری از آنچه در فضای رسانه‌ای علیه ایران جریان دارد، اتفاقی یا صرفاً خبری نیست، بلکه بخشی از یک راهبرد منسجم برای اثرگذاری بر افکار عمومی و سرمایه اجتماعی است. 🔸از نقاط قوت کتاب، زبان نسبتاً روشن و قابل‌فهم آن است. با وجود اینکه کتاب از دل یک نهاد علمی بیرون آمده، تلاش کرده مفاهیم را به‌گونه‌ای توضیح دهد که برای مخاطب علاقه‌مند غیرمتخصص هم قابل درک باشد. در عین حال، عمق تحلیلی آن به‌گونه‌ای است که پژوهشگران و فعالان حوزه رسانه، سیاست و امنیت نیز می‌توانند از آن بهره جدی ببرند. به‌عنوان کسی که این کتاب را خوانده، فکر می‌کنم مبانی جنگ رسانه‌ای فقط برای «خواندن» نیست؛ برای «هشیار شدن» است. کتابی است که به شما یادآوری می‌کند هر خبر، هر تصویر و هر روایت را ساده و خنثی نپذیرید و همواره بپرسید: این پیام، در خدمت کدام معنا و کدام قدرت است؟ 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

سند جنگ و برتری شناختی ناتو [عنوان: جنگ شناختی؛ گزارش تحقیقات دانشمند ارشد ناتو: دکتر استین سوندرگارد] به سفارش: سازمان علم و فناوری (STO) بخشی از پیشگفتار به قلم دانشمند ارشد ناتو: از سال 2022، هیئت علم و فناوری ناتو، جنگ شناختی را به عنوان یک چالش تحقیقاتی استراتژیک برای برنامه کاری مشترک خود به رسمیت شناخته است. از آن زمان، 20 فعالیت تحقیقاتی مرتبط با جنگ شناختی ایجاد شده است که شایستگی مشترک بیش از 200 متخصص از 26 متحد و شریک ناتو را گرد هم می‌آورد. یک انجمن علاقه‌مندان به جنگ شناختی نیز ایجاد شده است که مرتباً برای بحث و شناسایی نیازهای تحقیقاتی تشکیل جلسه می‌دهد. هدف این گزارش: ۱. ارائه بینش‌هایی از این کار تا متحدان ناتو را قادر به مبارزه با جنگ شناختی کند؛ ۲. به دنبال افزایش آگاهی و شناسایی شکاف‌های تحقیقاتی کلیدی است که می‌توان پس از چالش CPoW STO در مورد جنگ شناختی به آنها پرداخت. بدون شک، جنگ شناختی یک موضوع تحقیقاتی کلیدی برای کارهای جاری و آینده در STO برای پشتیبانی از مأموریت اصلی ناتو باقی خواهد ماند. 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت فایل گزارش👇

💠 «معماری نوین تصمیم‌سازی در پنتاگون؛ خیزش «Polysentry» به سمت هوش مصنوعی شناختی؛ نبرد برای برتری در چرخه OODA» 🔹در اقدامی که نشان‌دهنده تغییر پارادایم پنتاگون از «اتوماسیون محض» به سمت «ادراک ماشینی» است، شرکت فناوری دفاعی «پلی‌سنتری» (Polysentry) مستقر در سانفرانسیسکو، موفق به دریافت قرارداد «توافق‌نامه تراکنش‌های دیگر» (OTA) از دفتر معاون وزیر دفاع در امور تحقیقات و مهندسی (OUSD(R&E)) شد. 🔹 جزئیات راهبردی قرارداد: توسعه قابلیت‌های نمونه اولیه در حوزه «هوش مصنوعی شناختی» (Cognitive AI). این فناوری قرار است هم در میدان رزم (Warfighting) و هم در لایه‌های سازمانی (Enterprise)، چالش‌های امنیت ملی آمریکا را هدف قرار دهد. ▫️سوابق کلیدی: پلی‌سنتری پیش از این نیز با دریافت قرارداد ۹۵۰ میلیون دلاری در پروژه «سیستم مدیریت نبرد پیشرفته» (ABMS) و «فرماندهی و کنترل مشترک تمام‌دامنه‌ای» (JADC2)، جای پای خود را در زیرساخت‌های داده‌ای ارتش آمریکا محکم کرده بود. 🔺چرا این قرارداد مهم است؟ این رویداد را نباید صرفاً یک خرید نظامی دانست، بلکه گامی در جهت «برتری شناختی» (Cognitive Dominance) است: ۱. گذار از داده‌کاوی به معناکاوی: تمرکز بر «هوش مصنوعی شناختی» به معنای عبور از الگوریتم‌هایی است که صرفاً داده‌ها را طبقه‌بندی می‌کنند. پنتاگون به دنبال سیستم‌هایی است که بتوانند مانند ذهن انسان استدلال کنند، زمینه (Context) را بفهمند و در شرایط ابهام، «تصمیم‌سازی» کنند. ۲. شتاب‌دهی به چرخه OODA: در جنگ‌های ترکیبی آینده، پیروز میدان کسی است که سریع‌تر مشاهده، جهت‌گیری، تصمیم‌گیری و اقدام کند. اتصال این فناوری به پروژه JADC2، با هدف حذف «مه جنگ» (Fog of War) و ایجاد شفافیت ادراکی برای فرماندهان در کسری از ثانیه است. ۳. سپر دفاعی در برابر جنگ ترکیبی: با توجه به تمرکز پلی‌سنتری بر «پشتیبانی تصمیم» و «یکپارچه‌سازی داده‌ها»، این ابزارها احتمالاً برای شناسایی و خنثی‌سازی تهدیدات در «منطقه خاکستری» (جایی که مرز بین صلح و جنگ و حقیقت و دروغ مخدوش است) به کار گرفته خواهند شد. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 «گذار از طلای سیاه به شبکه‌های عصبی؛ خیز ۱.۲ میلیارد دلاری ریاض برای دستیابی به "حاکمیت محاسباتی"» 🔹 در حاشیه اجلاس داووس و در اقدامی که نشان‌دهنده تغییر دکترین استراتژیک عربستان سعودی است، صندوق زیرساخت ملی این کشور (Infra) و شرکت هوش مصنوعی «هومین» (Humain)، توافق‌نامه‌ای ۱.۲ میلیارد دلاری امضا کردند. هدف: توسعه زیرساخت‌های حیاتی هوش مصنوعی و دیتاسنترها. 🔹 داده‌های کلیدی قرارداد: ▫️ تزریق سرمایه هوشمند: تأمین مالی برای احداث ظرفیت ۲۵۰ مگاوات دیتاسنتر هوش مصنوعی. ▫️ بازیگر پشت پرده: شرکت «هومین» که سال گذشته تأسیس شد و تماماً متعلق به صندوق سرمایه‌گذاری عمومی (PIF) است، بازوی اجرایی این طرح است. ▫️ اهداف بلندپروازانه: هدف‌گذاری برای رسیدن به ظرفیت حیرت‌انگیز ۶ گیگاوات تا سال ۲۰۳۴ و همکاری با غول‌هایی نظیر xAI (ایلان ماسک) و AirTrunk. 🔺چرا این خبر در "جنگ شناختی" مهم است؟ این سرمایه‌گذاری صرفاً اقتصادی نیست؛ بلکه تلاشی برای تغییر موازنه قدرت در لایه‌های زیرین فناوری است: ۱. قدرت محاسباتی به مثابه بازدارندگی نوین: در عصر هوش مصنوعی، «زیرساخت پردازشی» حکم زرادخانه‌های اتمی قرن بیستم را دارد. عربستان با هدف‌گذاری ۶ گیگاواتی، می‌خواهد به «هاب پردازش منطقه» تبدیل شود. این یعنی داده‌های منطقه در سرورهای ریاض پردازش خواهند شد؛ و در جنگ شناختی، «کسی که پردازش می‌کند، روایت را می‌سازد.» ۲. استقلال در لایه سخت‌افزار شناختی: وابستگی به سرورهای خارجی برای پردازش مدل‌های هوش مصنوعی، پاشنه آشیل امنیت ملی کشورهاست. این حرکت ریاض، تلاشی برای ایجاد یک «دژ دیجیتال» است تا در صورت بروز بحران‌های جهانی، شریان‌های حیاتی تصمیم‌سازی هوشمند آن قطع نشود. ۳. پلتفرم‌سازی برای نفوذ نرم: طرح ایجاد پلتفرم سرمایه‌گذاری مشترک برای جذب سرمایه‌گذاران جهانی، یعنی گره زدن منافع اقتصادی غرب به زیرساخت‌های شناختی عربستان. این درهم‌تنیدگی، نوعی «سپر امنیتی» در برابر فشارهای سیاسی ایجاد می‌کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت