میم صاد
دلم میگیره از این لبخندهای نقاشیشده و بیروحی که تا بناگوش چهرههای مجریهای صداوسیما کشیده شده. ف
تو این روزای عجیب که داریم میگذرونیم، هیچ چیز به اندازه طوفان احساسات نمیتونه ما رو از مسیر حق منحرف کنه. باید مراقب باشیم که شادیها از اعلام پیروزی و عصبانیت و خشم و ناراحتی زودگذر و بیاندازه از آتشبس که بعضا داریم، جایگزین بصیرت و آگاهی این ملت همیشه همراه نشه. چون همیشه جولان دادن به هیجانات کنترلنشده، کوتاهترین راه برای شکسته.
میم صاد
با ولایت الهیه استاد یه مقدار ممکنه رگهای مغر از هم گسسته بشه ولی میارزه به افق فکری وسیع بعدش. بر
تو این زمانه پیشنهاد میکنم
ولایت الهیه آیتالله میرباقری رو بخونید.
امروز در اربعین پروازت، دلم میخواست تمامقد برات گریه کنم. دلم میخواست به وسعت تموم این چهل روز جانکاه برات زار بزنم. اما نشد آقاجانم. داغ تو گاهی چنان سنگینه که اشک هم در برابرش کم میاره و بغض در گلو گره میخوره. ای عزیز سفرکرده ما اشکهامون رو پنهان کردیم تو به بزرگی نگاهت، این دویدنهای بیرمق و این بهظاهر مجاهدتهای دستوپاشکستهی ما رو، به جای تموم مرثیههایی که برات نخوندیم، بپذیر❤️🩹
چشم میدوزم به این تابوتهای پرچمپیچ و تموم وجودم یه تمنای پنهان میشه. با خودم میگم یعنی میشه پایان این دویدنهای خستهکننده، آغوش تابوتی باشه که با این پرچم سهرنگ آروم گرفته؟ میشه مهر آبرومند شهادت بخوره پای این زندگی ناچیز و قرعهی این عاقبتبهخیری عظیم هم به نام من بیوفته؟🥺
@Mim_3ad
سهم روزهامون دویدنه و به دوش کشیدن بار این مسیر، تا مبادا جای خالی رفتهها حس بشه اما امان از شبها که سنگر چشمها فرو میریزه و اشکها بیمحابا روی بالین سر باز میکنه. این گریههای شبونه، تاوان بزرگ شدن ماست.
داغ نبودنش، مثل تیشهای بر سنگ سخت، داره دیوارههای روحمون رو میتراشه تا وسعت پیدا کنه. انگار خدا با هر غمی که بر سینه میذاره، تابآوریمون رو برای روزهای سختتر و رسالتهای سنگینتر صیقل میده. ما در کورهی این داغها داریم قد میکشیم.
@Mim_3ad
یه چیزی که این روزا زیاد دیدم از دختران این میدونه که دیگه شبیه دیروز خودشون نیستن. روزگار و داغها از اونا شیرزنانی ساخته که پرچمدار و خطشکن این معرکهان. اونا حالا چنان مردانه پای کار این روزگار سخت ایستادن و میدونداری میکنن، که دیگه هیچ طوفان و بلایی نمیتونه کمر ارادهشون رو خم کنه. اونا کوههایی در قامت زن شدن.
@Mim_3ad
نگاهشون که میکنی، دلت غنج میره برای اینهمه بزرگی. اون لطافتهای ظریف، اون نازکدلیها و شاید اون تهمایهی شیرین نازپروردگی دخترونهشون، در کورهی این روزگار سخت سوخت اما خاکستر نشدن، فولاد شدن(:
39.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
بوی رنگ، دستهای جوهری، پارچههایی که روی زمین پهن شدن و خستگیهایی که اصلا به چشم نمیاند. این روزها و شبهای ما اینگونه میگذره.
#سهم_ما_در_امتداد_خط_سرخ_مقاومت
@Mim_3ad