مُهـجه .

قسم به معنی لا یمکن الفرار از عشق که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر

مُهـجه .

نگاه کن به زمین! ما رأیت إلا تن به آسمان بنگر! ما رأیت إلا سر

مُهـجه .

سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم به سرسرای خداوند می‌روم با سر

مُهـجه .

هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.»

مُهـجه .

همان سری که ، "یحب الجمال" محوش بود جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

مُهـجه .

سری که با خودش آورد بهترین‌ها را که یک به یک، همه بودن سروران را سر

مُهـجه .

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر

مُهـجه .

سپس به معرکه عابس، " أجنّنی"گویان درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

مُهـجه .

بنازم " أم وهب" را، به پاره تن گفت : برو به معرکه با سر ولی میا با سر

مُهـجه .

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر ..

مُهـجه .

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر .. :)

مُهـجه .

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد همان سری است که برده برای لیلا سر ..