مُهـجه .

همان سری که ، "یحب الجمال" محوش بود جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر

مُهـجه .

سری که با خودش آورد بهترین‌ها را که یک به یک، همه بودن سروران را سر

مُهـجه .

زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر

مُهـجه .

سپس به معرکه عابس، " أجنّنی"گویان درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر

مُهـجه .

بنازم " أم وهب" را، به پاره تن گفت : برو به معرکه با سر ولی میا با سر

مُهـجه .

خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر ..

مُهـجه .

چنان که یک تن دیگر به آرزوش رسید به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر .. :)

مُهـجه .

در این قصیده ولی آنکه حسن مطلع شد همان سری است که برده برای لیلا سر ..

مُهـجه .

همان که احمد و محمود بود سر تا پا همان سری که خداوند بود، پا تا سر

مُهـجه .

پسر به کوری چشمان فتنه کاری کرد پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر ..

مُهـجه .

میان خاک، کلام خدا مقطعه شد میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر

مُهـجه .

حروف اطهر قرآن و نعل تازه‌ی اسب چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر