۴
و برای این بینهایت راه باید استعدادهایش را بارور کند و پاهای نیرومندی پرورش دهد و مرکبهایی بسازد، همانطور که برای رسیدن به ماه، استعدادهایش را بارور کرد و مرکبهایی تهیه نمود و راههایی را پشت سر گذاشت.
۵
انسان باید در این محدوده هفتاد ساله پاهایی تربیت کند و مرکبهایی بیابد و سرمایههایی را زیاد نماید و توشههایی برای بینهایت راه بردار و سپس راهش را شروع کند ک حرکتش را دنبال نماید.
هدف این نیست که مردم خوب بشوند. بل هدف این است که شرایط خوب شدن آنها فراهم بشود. آن گاه آنها هستند که میتوانند انتخاب کنند و اتخاذ کنند.
آیه های سبز | علی صفایی حائری
۲
۱- آیا وقتی خطایی میکنیم ناامید میشویم؟ کسی که تکیهاش بر خداوند است در همهٔ حالات کوه امید است و هر گناهی هم بکند گرچه شرمنده میشود ولی امیدش کم نمیشود؛ اما کسی که تکیهٔ او بر اعمالش است؛ به محض اینکه گناهی میکند ناامید میشود و هرگاه کار خیری انجام میدهد امیدوارتر میشود.
۳
۲- آیا وقتی دعا میکنیم، برترین چیزها را از خداوند میخواهیم؟ آنکه تکیهاش بر عملش است وقتی از خداوند تقاضایی میکند همه چیز را نمی خواهد و فقط به تناسب کارهای خوبش، از خدا تقاضا میکند چون احساس میکند به واسطهٔ گناهانش شایستگی خواستن همه چیز ندارد. ائمه (ع) به ما آموختهاند که همواره باید بهترینها را از خدا بخواهیم و در بندگی نگاهمان به عظمت پروردگار باشد نه ضعف و نقصان و محدودیت خودمان.
