eitaa logo
«مسافرِ سیارهٔ رنج»
40 دنبال‌کننده
388 عکس
120 ویدیو
2 فایل
...برای جانبازی در راه آرمان‌ها یاد بگیر که در این سیارهٔ رنجْ صبورترین انسان‌ها باشی. -سید شهیدان اهل قلم✨
مشاهده در ایتا
دانلود
201.7K حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ببینید آقا باهاتون چه حرفی می‌زنن...
باورم نمیشه قراره امشب برای عزیزترینم نماز لیلة‌الدفن بخونم...💔
...ای پدر شهید امّت، نوشیدن شهد شهادت که عمری در آرزوی آن بودید، گوارایتان باد. پوشیدن خلعت شهادت با بدنی که نشان‌ها از مادرتان زهرای اطهر و جدّتان اباعبدالله الحسین و اباالفضل العباس علیهم الصلاة و السّلام دارد، مبارکتان باشد...
خدایا بحق خون مطهر شهید خامنه‌ای ما را از این آحاد منتقمین او در سراسر جهان قرار بده و برای همه ما در قصاص قاتلان او سهمی قرار بده.
انا لله و انا الیه راجعون و البته اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون! دوزخ مکان درک آشیان لیندسی گراهام به برهوت سفلی پیوندانده شد. من‌بعد آی میخ زبر و سیخ داغ و کلاهک جنگی فتاح بکنن تو حلقت، کیف کنی! جنایتکار پلشت!
قلوبنا مليئة بالفوضى و أنت كل السلام بين الهموم...❤️‍🩹 @Mossafer259
ــــــ
«مسافرِ سیارهٔ رنج»
ــــــ
سلام بر تو که روزی دختر شهید می‌شوی... دخترک خجالتیِ پنج شش ساله... کسی که این روزها بزرگ‌ترین دغدغه‌اش ستاره‌ٔ کاردستی و جایزه‌ٔ معلم است. هنوز مامان برایت قصه پیتر خرگوشه می‌خواند و بابا هر شب قصه‌ٔ جوجه‌کلاغ را از نو می‌سازد...؟؟ نکند که هنوز تک‌بچه لوس مامانی هستی؟ خانه خلوت و ذهن خلوت‌تر مامان که تمام دغدغه‌اش وقت‌گذراندن با توست... چیزی از سیاست سر در می‌آوری؟ می‌دانی کشور چیست؟ رهبر کیست؟ اصلاً سید علی خامنه‌ای را می‌شناسی؟؟ بابا او را "آقا" صدا می‌زند. قطعاً در تلویزیون و اخبار او را با عبا و عمامه مشکی دیدی‌ای. قطعا او را دیده‌ای که بین حلقه جمعیت ایستاده یا نشسته و برایشان صحبت می‌کند... کم‌کم می‌فهمی او، پسر امام خمینی نیست. حتی فامیل هم نیستند. فقط هر دو سیدند و فامیلی‌شان با «خ» شروع می‌شود و این موجب فامیل شدن نمی‌شود. حتی متوجه می‌شوی عمامه مشکی به‌خاطر رهبر بودن نیست؛ رگه سیادت موجبش شده. خوب نگاهش کن. خوبِ خوب. سعی کن حرف‌هایش را باحوصله گوش دهی. شاید چیزی نفهمی، ولی بی‌شک عاشق پدربزرگ مهربان ایران می‌شوی... عاشق که شدی، پایت را در یک کفش کن که می‌خوای او را ببینی. نکند غرور یا خجالت مانع درخواستت شود! داد بزن. گریه کن. خواهش و التماس کن. بگو که فقط می‌خواهی ببینی‌اش... اگر بخت با تو یار بود، شاید توانستی در یکی از دیدارهای عمومی با او حاضر شوی. انتظار ندارم خودت را از بین جمعیت به آغوش او برسانی، فقط وقتی قلمدوش شانه‌های بابایی، یک "دوستت دارم" بلند برایش بگو. اگر خجالت جلویت را نگرفت حتی می‌توانی تقاضای چفیه‌ای، انگشتری، سجاده‌ای جهت یادگاری کنی. مهم نیست؛ فقط چهره نورانی‌اش را در ذهنت خوب پررنگ کن... اگر احیاناً نتوانستی حریف خانواده شوی؛ کلاس دوم، زینب یکی از همکلاسی‌هایت یک روز مدرسه نمی‌آید. فردای آن روز به بقیه می‌گوید که نوبت دکتر داشته، اما یواشکی به تو می‌گوید که با آقا دیدار داشته‌اند... نکند دوباره در دلت حسرت بخوری!بابای زینب مدافع حرم است و می‌تواند راهکاری برای دلِ تنگت دهد؛ پس راحت باش بگو که توام از این جنس دیدارها را دوست داری... دوباره خواهش کن... بگو... مغرور نباش... خلاصه بگویم سادات کوچولو، این سال‌ها از هر فرصت که می‌توانی برای دیدن او دریغ نکن... روضه‌های محرم و فاطمیه در بیت او برقرارند و سر تاریخ معین می‌توانی کارت دیدار بگیری. خودت را به آب و آتش بکش؛ باید ببینی‌اش. با خودت نگو بزرگتر که شدم، یک کاره‌ای که شدم، وقت هست برای دیدنش. نمان برای کسی شدن و با افتخار محضرش رسیدن؛ وقتی برای این کارها نخواهی داشت... نشین به دعوت شدن. خودت، خودت را دعوت کن... تا می‌توانی او را خوب ببین و بشنو و بفهم؛ تا در چند قدمی بیست سالگی، حسرت ندیدنش تو را پیرتر از قبل نکند. تا وقتی در آن جعبه پرچم‌پیچ نگاهش کردی، اولین و آخرین بارت نباشد. تا اولین نماز پشت سر او، نماز بر پیکر او نباشد... داغش آنقدر ناگهانی و سنگین است که گمان نمی‌کنم همین‌ها هم از سنگینی‌اش کم کنند... تنها همین‌قدر وعده می‌دهم که حداقل دلت خوش است، لحظه‌ای قاب ایستاده‌اش در چشمانت بسته شده و روزگاری با او زیر یک سقف هم‌نفس بوده‌ای... باید او را ببینی که تو حداقل هفت هشت سال دیرتر به دنیا آمده‌ای... و این دیر به دنیا آمدن، تقصیر تو نیست؛ اما ندیدنش، تا آخر عمر حسرتت می‌شود... @Mossafer259