یکی از بدترین آفات، عادی‌سازی حملات گاه و بیگاه به حزب الله است؛ گویی حملات متعدد به جنوب و شمال لبنان و شهادت فرماندهان و رزمندگان حزب الله به یک امر روتین تبدیل شده و دیگر برای همه عادی است. با این حال، باید به واقعیات میدانی نیز توجه کنیم. می‌توان گفت آسیب‌های زیرساختی که به حزب الله پس از آتش‌بس وارد شد، چه بسا بیشتر از جنگ ۶۶ روزه بود اما گزینه‌های عملیاتی حزب نیز محدود است. آرایش توازن قوا در منطقه و فرامنطقه به گونه‌ای است که هیچکس نمی تواند به شکل تکی دفاع یا تهاجم کند (این امر برای اسرائیل و آمریکا نیز صادق است) بنابراین دو راه وجود دارد: یا حزب الله باید وارد درگیری شده و در این زمینه حتما نیازمند کمک و پشتیبانی مستقیم سایر اضلاع مقاومت است وگرنه وارد مسلخی بزرگ می‌شود. یا محور دوره بازیابی خود را ادامه داده تا ولو اندکی به نقشه پیشا ۷ اکتبر نزدیک شویم که در آن محور سپر بازدارندگی سرفرماندهی شده و با اولین حمله به آن، "معرکه کبری" از ۷ جهت مختلف آغاز گردد. به نظر تحلیل دشمن نیز این است که نقشه دوم قطعی است و از همین رو به دنبال توسعه گستره و تشدید عملیات‌های چمن‌زنی در منطقه است. @Muhallel

🔹 در تمام مذاکراتی که این یک سال شده، اکثر حرف‌ها و پیام‌ها کلی بوده و به سطح جزئیات کامل نرسیده است. اینبار در آخرین دور مذاکرات بر ارائه یک پیش‌نویس توافق شد. این پیش نویس که از سوی ایران تدوین می‌شود حداکثر و تمام امتیازاتی است که ایران در برنامه هسته‌ای خود می دهد و در این یک سال مذاکره هم از همان ابتدا بر آن تاکید داشته. حوزه‌های بحث نیز شامل تعلیق غنی‌سازی، رقیق‌سازی یا خروج مواد، کنسرسیوم، مدت بندهای غروب، بازرسی‌ از تاسیسات و سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی و نفتی در ازای رفع تحریم‌های اصلی و مشخصی که مسیرهای تنفس ایران را هدف قرار داده با خط قرمز به رسمیت شناختن حق غنی‌سازی ایران، می‌شود. آمریکا هر چند حوزه‌های موشکی و منطقه‌ای را مطرح کرده(البته اصراری در منطقه ندارند و با پر رویی می گویند آن را خودمان هم می توانیم حل کنیم!) اما تهران به هیچ وجه زیر بار خواسته‌های آمریکایی در حوزه موشکی که کاهش برد موشک‌ها در سه فاز زیر ۱۰۰۰ کیلومتر، زیر ۷۰۰ کیلومتر و زیر ۳۰۰ کیلومتر است، نمی‌رود. به عبارتی چیزی که ارائه خواهد شد، نهایت انعطاف است. با این حال همچنان سه نقطه مهم وجود دارد: 🔸 اول. در سطح راهبردی، مسئله اصلی توافق یا جنگ نیست زیرا این‌ها گزینه‌های تاکتیکی هستند بلکه مسئله اصلی این است که دشمن یک پنجره فرصت محدود برای تسلیم ایران یا سقوط نظام را پیش روی خود می‌بیند؛ این پنجره فرصت صرفا مربوط به متغیرهای تضعیف ایران نیست و متغیرهای توسعه قدرت ایران نیز مطرح‌اند. بنابراین سوال اصلی این است که آیا آن‌ها با یک توافق، می‌آیند و به کشورمان تنفس ولو موقت می‌دهند؟ این باعث می شود که به قضیه بدبین باشیم و نتیجه بگیریم که حتی در صورت توافق، نباید به حریف خوشبین بود زیرا اتاق‌های فکر دشمن اکنون به جز عملیات نظامی، در حال تدوین و شرط‌بندی بر روی طرح‌های موازی مانند فروپاشی اقتصاد ایران در کوتاه مدت و یا عملیات‌های ویژه تروریستی و خرابکاری در صنایع هسته‌ای نظامی برای جلوگیری از تکمیل طرح‌های قدرت‌زایی ایران هستند که این‌ طرح‌ها و محاسبات خصوصا اولی با خواسته‌های ایران در پیش نویس در قسمت رفع تحریم‌ها سازگار نیست. 🔸 دوم. در سطح تاکتیکی، آیا ترامپ و صهیونیست‌ها قانع می‌شوند که برنامه موشکی ایران تعیین تکلیف نشود؟ به عبارتی چه تضمینی وجود دارد که دشمن مجدد با روش‌های دیگر بحث کاهش برد را مطرح نکند؟ این خصوصا محاسبه صهیونیست‌هاست که هر توافق با ایران بدون برچیدن تمام توانایی‌ها، باعث بازیابی کشور و هجوم مجدد به آنها می شود. 🔸 سوم‌. ترامپ با این حجم نیروی نظامی که به منطقه و با سر و صدای زیاد تزریق کرده چه خواهد کرد؟ طبعا ترامپ سنگ بزرگی داشته که یا باید با یک توافق بزرگ و یا با یک عملیات آن را پایین بیاورد و در این بین تنها یک راه میانه وجود دارد. 🔹 مجموع موارد فوق باعث می‌شود تا اولاً بسیاری انتظاری نسبت به انعقاد یک توافق خوب یا متوازن نداشته باشند و ثانیاً حتی در صورت هر نوع توافق، جای خوش‌بینی نیست و باید منتظر تداوم نبرد به شکل‌های دیگر بود. @Muhallel

روند رخدادها و تحرکات دشمن در عرصه‌های جاسوسی، خرابکاری، انفجار و آتش‌سوزی و برخی اقدامات تروریستی و... در درون محیط امنیت داخلی جمهوری اسلامی ایران شباهت‌هایی به دوره پیش از جنگ ۱۲ روزه پیدا کرده است. اهداف متفاوتی از این اقدامات می‌توان استنباط کرد. بالطبع، روند اقدامات تامینی، تمرینی و آمادگی نیروهای مسلح کشورمان نیز مطابق با شرایط جدید بروز و افزایش یافته است. @Muhallel

رسانه‌های غربی اخیرا گزارشات مکرری را در خصوص طرح حمله مدنظر دشمن کار می‌کنند. قریب به اکثر این گزارشات یک محور مشترک دارد و آن این است که در کاخ سفید پیرامون اصل و طرح حمله به ایران اجماع وجود ندارد. وقتی این توالی، ترتیب و حتی تضاد وجود دارد، باید سهمی را به این تحلیل قائل شد که آنها نیز می‌خواهند عدم قطعیت کاذب به تهران تزریق کنند تا نتوانیم آرایش مناسب و متناسب بگیریم. @Muhallel

تا حالا بارها دیده‌اید که در تحلیل‌ها از عبارت شرایط آشوبناک صحبت شده است. معنای خیلی ساده محیط آشوبناک این است که ۲ ضربدر ۲ لزوما مساوی با ۴ نیست. به عبارتی شما x مقدار ورودی به دستگاه می‌دهید و انتظار y مقدار خروجی دارید اما ناگهان با ۱۰y یا منفی ۵ y خروجی مواجه می شوید. اکنون و در حالی که پس از روز پنجشنبه ۱ اسفند(چهلم شهدای حوادث)، با جهد و تلاش بسیار عبور کردیم، باز هم از ناحیه تصمیمات اشتباه داخلی آسیب دیدیدم. تحلیل خوشبینانه ما این است که وزارت علوم به دلیل فقدان تحلیل از شرایط فعلی و وجود ایده‌های منسوخ، عامل وضع موجود شده است. با این حال پیش‌بینی وقوع این شرایط، با یک رصد ساده از جو دانشگاه‌ها دشوار نبود اما به نظر می‌رسد نان برخی در تداوم تنش است بنابراین پایان یافتن این تنش‌ها اکنون یک الزام است نه انتخاب. وزارت علوم و مدیران دانشگاه‌ها بیش از یک ماه برای مدیریت شرایط فرصت داشتند. @Muhallel

..It will be a very bad day for that country and very sadly its people. حالا بروند و آزادی را از زیر چکمه سربازان آمریکایی مطالبه کنند؛ احمق‌ها! @Muhallel

ما معتقدیم که بیان این جمله از سوی ترامپ، مشخصاً با هدف قرار دادن مردم در مقابل حاکمیت جهت فشار پذیرش تسلیم است اما دو چیز معلوم است: ۱. این ‌ها هنوز هم در خصوص مردم ایران اشتباه محاسباتی دارند و نمی دانند این دست تهدیدات و صحبت‌ها، بیشتر اثر عکس خواهد داشت. این نشانه مثبتی است که احتمالاً هنوز هم در سرویس‌های حریف برآوردهای دقیقی از رفتار مردم ایران وجود ندارد. ۲. بر فرض صحت گزاره‌های ترامپ، این مطابق با سناریوهای جنگی است که نیروهای مسلح ایران برای آن آمادگی دارند. @Muhallel

یکی دیگر از این اهداف، به جز موارد برهم زدن تعادل و درگیرسازی چندنقطه‌ای که قبلا صحبت شد، اعلام آماده بودن یا اثبات برتری گروهک‌های تروریستی به سرویس‌های خارجی است. @Muhallel

گروهک تروریستی منافقین اکنون بیش از هر چیز نیاز به تبلیغ خود دارد. حق هم دارند؛ شکست مفتضحانه‌ای که در جنگ ۱۲ روزه خوردند و حتی نتوانستند یک عملیات موفق در کشور داشته باشند، در حالی که قبلا وعده داده بودند با اصابت اولین بمب، تهران را فتح می کنیم، باعث شد تا فرماندهانشان در موساد به شدت به آنها بدبین و بی‌اعتماد شوند. همین روند برای گروهک‌های کردی و شرق کشور نیز صادق بود. بعدتر با برجسته شدن جریان سلطنت‌طلب در داخل و خارج در جریان حوادث تروریستی دی ماه، این نیاز آنها به اثبات خود چند برابر شد؛ یک نمونه، اعلام دروغین عضویت برخی جان‌باختگان حوادث اخیر در کانون‌های شورشی. بنابراین به هیچ وجه نباید در زمینشان بازی کرد. آنها در حال بزرگنمایی و دروغ پردازی هستند زیرا بار دیگر شکست سختی خوردند. با هوشمندی و بصیرت، این شکست آنها و موفقیت خود در زمین را تبدیل به برگ برنده آنها در رسانه نکنیم. @Muhallel