راست می‌گفت، مثلا داشتم فکر می‌کردم ماه‌رمضون برای من همیشه یادآور مشهد‌های ده روزه است، افطاری‌های حرم که توش شیرعسل و رولت رضوی داشت. افطاری‌هایی که خودمون شب‌های قدر میبردیم صحن رضوی، همه مسیرِ رفت و برگشت که ماشین رو با انواع اقسام پارچه ها می‌پوشوندیم که گرما نیاد و افطاری های بزرگِ خانوادگی..

ولی من الان واقعا باید نجف می‌بودممم😭

غروب جمعه‌ست، ماروهم دعا کنید.

اگه فامیلی شوهرم تشکر بود، اسم بچمو میذاشتم کمال. بعد حتی میتونستم بگم من از همسرم کمال تشکر رو دارم.

میرم‌ اینستا و یه عالمه غذا می‌بینم و سیو می‌کنم برای وقتی که دیگه روزه نبودم. ولی وقتایی که روزه نیستم انگیزه ندارم درستشون کنم🙁.

اینکه من ساعت دو نصف شب اینارو نوشتم یکم میتونه منطقی باشه ولی اینکه تو شیش صب فورواردش کردی اصلا منطقی نیست.

شباح‌الخیر

ایران تنها کشوری است که دست دانشجوی اوپوزسیون آن، آنقدر باز است که می‌تواند در سالن دانشکده میزی با تصاویر کشتگان فتنه و پرچم معارض پرچم رسمی و نظام حاکم سیاسی به‌راه بیندازد و شعار صریح براندازی نظام سیاسی را سر دهد. تنها کشوری که دانشجو می‌تواند در صحن آن پرچم شیروخورشید اقامه کند و تصویر رهبر آن را پاره کند و به ساختمان دانشگاه آسیب بزند بی‌آنکه مثل بقیه کشورهای دموکراتیک آمالش دو دستش در صحنه قلم شود و خود و خانواده‌اش از تحصیل در دانشگاه محروم شوند؛ وهمچنان معتقد باشد که در نظام دیکتاتوری زیست می‌کند! و شما احمق‌ترین دانشجویانی در جهان هستید که در قرن ۲۱ و قله پیشرفت‌های جهان و تضارب گفتمان‌های سیاسی، در سال ۲۰۲۶ آرزوی «نظام ‌پادشاهی» میکنید. آبروبرید و تهی از حقیقت! «مهدی مولایی»

+ الان تو پاستایی؟ - آره شاید من یه پاستام + خب پس منم پاستا فنم - پاستا حقش این نیست که انتخاب اکثریت نباشه + عوضش خوشمزست، خودش باید اینو قبول کنه + مثلا من خودم به شخصه آشم، انتخاب اکثریتم ولی خوشمزه نیستم - تو لازانیایی هم همه دوست دارن هم خوشمزه‌ای + نه، لازانیا قابل احترامه! بنظرم تو این دنیا فقط آقا لازانیاست، همه چیز تمام. - خوب گفتی.

من واقعا سعید آقاخانی رو در هیچ قامتی جز آقا نوری دلم نمی‌خواد ببینم : )

همون کاراکتر نمکی و مهربون رو دلم میخواد، با لهجه کردی، کاراکترای دیگه رو نه..