یه فوبیا هست به اسم "Pistanthrophobia" که یه جور ترس و تردید نسبت به اعتماد کردن به آدماست؛ با توجه به تجربیات بدی که تو گذشته‌‌ از یه رابطه‌ای که خوب پیش نرفته داری. از اعتماد آدما به نفع خودتون سوءاستفاده نکنید چون اثرش تا ابد رو قلبشون میمونه و یه جا تاوانشو پس میدید

-

من:

:)-!

باید مدام مست بود و بی خود،باید جسم را تا سر حدِ جنونی که آخرین ذره های حیاتش را متلاشی می کند پیش برد و به غبار پشت سر نیندیشید«سر افکندگی ها اینگونه از یاد می روند:)!»

به مرزهای تنت منم آن پناهنده‌ ی بی رمق.

کاری نکنید کسی دیگه خودشو دوست نداشته باشه کاری نکنید احساس ناکافی بودن داشته باشه کاری نکنید کسی دیگه‌ نتونه به هیچکس اعتماد کنه کاری نکنید‌‌ کسی از دوست داشتنتون پشیمون بشه یکم مراقب آدمای اطرافتون باشید..

همینقدر قشنگ:)

-

-

‏جات تو ماشین پیشم خالیه، تو کافه رو صندلی خالیه، وقتی خوشحالم، وقتی ناراحتم، وقتی یه اهنگ گوش میدم که دوسش دارم، وقتی دارم عکس میگیرم، وقتی منتظرم غذا برسه و سگم، وقتی غذا رو میاره و مهربون میشم، جات خالیه وقتی موقع حل یه مشکل تو کار میخوام به ذهنم استراحت بدم و به تو فکر کنم تو خودت شاید ندونی ، ولی تو تک‌ تک لحظه های من هستی؛"

جدی جدی ازتون خواهش میکنم شب ها بخوابید و اُوِرثینک نکنید، کتاب بخونید، هروقت غمگین بودید گریه کنید، دلتون تنگ شده بهش زنگ بزنید و پیام بدین، حالتون گرفته‌ست برید چند دقیقه قدم بزنید، قهوه بخورید، آهنگ گوش کنید.مجبور نیستید همه چیز رو تحمل کنیدحداقل خودتون به خودتون سخت نگیرید..