📸 پرامپت سلفی با آیدلتون #عمل‌به‌قول Create a highly realistic and natural-looking group selfie using ONLY the provided reference images. REFERENCE: [PERSON PHOTO] = the additional person who wants to appear. [GROUP PHOTO] = the exact group of people who must appear. PEOPLE & IDENTITY — CRITICAL: • Include EXACTLY one [PERSON PHOTO] + exactly one of EVERY person from [GROUP PHOTO]. • Do NOT add, remove, duplicate, clone, merge or replace anyone. • The smartphone holder MUST be one of the existing people from [GROUP PHOTO]. • The phone holder is NOT an additional person and must appear ONLY ONCE. • If a person from [GROUP PHOTO] holds the phone, that exact person must NOT appear anywhere else. • Never create a new phone holder or a second version of the phone holder. SCENE: Create a genuine smartphone selfie in a stylish, clean concert/backstage environment. One person from [GROUP PHOTO] naturally holds the smartphone at arm's length. [PERSON PHOTO] stands directly beside the phone holder, close to the camera. All other people from [GROUP PHOTO] stand naturally behind/around them. Everyone must be clearly visible, facing the camera, with relaxed expressions and natural poses. BACKGROUND: Use a simple elegant concert/backstage setting with soft stage lighting, a microphone and a few musical instruments. No background people or distracting elements. REALISM & COMPOSITION: Natural front-camera perspective, realistic selfie distance, lighting, shadows and proportions. Keep faces, bodies, hands, fingers, arms and necks anatomically natural. Do not unnecessarily crop, hide or overlap anyone. IDENTITY PRESERVATION — ABSOLUTE: Preserve the exact identity, face, facial structure, skin tone, hairstyle and distinctive features of EVERY person in the reference images. Do NOT beautify, redesign, stylize, replace, merge or significantly alter any face. The phone holder must be the EXACT SAME person from [GROUP PHOTO]. FINAL CHECK — VERY IMPORTANT: Before generating, count all people. TOTAL = number of people in [GROUP PHOTO] + 1 person from [PERSON PHOTO]. Every person must appear EXACTLY ONCE. The smartphone holder counts as ONE person from [GROUP PHOTO] and must NOT be counted twice. NEGATIVE: No extra people, missing people, duplicates, cloned faces, second phone holder, identity swaps, face merging, invented faces, distorted anatomy, extra/missing fingers, extra limbs, unnatural poses, background people, cartoon or illustration style, plastic-looking skin, or significant facial changes.

#عمل‌به‌قول آموزش استفاده از پرامپت 👇🏻✨ 𓂃 ࣪˖ ִֶ📸 ִֶָ˖ ࣪𓂃 ➊ اول وارد یک هوش مصنوعی بشید 🤖 ترجیحاً نسخه اصلی ChatGPT؛ چون برای ساخت این عکس، معمولاً بهترین گزینه‌ست. ➜ بعد عکس خودتون + عکس گروه/خواننده‌هایی که می‌خواید کنارتون باشن رو برای هوش مصنوعی ارسال کنید. 📸✨ ➋ پرامپتی که بالا گذاشتم رو کپی کنید و همراه عکس‌ها برای هوش مصنوعی بفرستید. 📝 ➌ حالااا فقط صبر کنید تا عکس رو براتون بسازههههه 😭🔥 اگه همه‌چی درست انجام شده باشه، نتیجه باید شبیه همون چیزی بشه که توی پرامپت توضیح داده شده. 👀✨ ⚠️ یه نکته مهم: ترجیحاً از ChatGPT اصلی استفاده کنید. بعضی هوش مصنوعی‌های دیگه، مخصوصاً بعضی سرویس‌های ایرانی، ممکنه برای ساخت یا ویرایش تصویر نیاز به اشتراک پولی داشته باشن؛ پس اگه براتون اجرا نشد، اول با نسخه اصلی ChatGPT امتحان کنید. 🤍

شنوای‌نظراتتون‌داخل‌ناشناس‌هستم..)🤎🍂

پارت بدیم؟!👀🍁

𝐌𝐨𝐨𝐧 𝐢𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐞𝐧𝐜𝐞˚₊‧♡ 𝐒𝐞𝐚𝐬𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐫𝐞𝐞˖·⋆ 𝐏𝐚𝐫𝐭 51 ❝بعضی جواب‌ها رو باید با دل گفت، نه با عجله...❞ ⋆ ───────────── ⋆ (از زبان ملینا) دو روز گذشته بود. دو روزی که تقریباً تمامش رو به حرف‌های حامی فکر کرده بودم. نه اینکه ندونم چه حسی دارم. اتفاقاً برعکس. هرچی بیشتر فکر می‌کردم، بیشتر مطمئن می‌شدم. فقط می‌خواستم وقتی جوابش رو می‌دم، از روی هیجان نباشه. گوشی‌ام زنگ خورد. حامی بود. حامی: «می‌تونیم امروز همدیگه رو ببینیم؟» لبخند زدم. ملینا: «آره.» این بار وقتی از خونه بیرون رفتم، مامان طبق معمول شروع کرد: مهتاب: «کجا؟» ملینا: «با حامی.» مهتاب: «باز؟» ملینا: «مامان! 😭» مهتاب: «چیه خب؟ می‌پرسم.» ملینا: «همون جای قبلی. زیاد دیر نمی‌کنم.» مهتاب: «پیام بده رسیدی.» ملینا: «چشم.» زیر لب گفتم: «بالاخره یه روز بدون بازجویی می‌رم بیرون...» مهتاب: «شنیدم!» خندیدم و سریع از خونه بیرون رفتم. وقتی حامی رو دیدم، از همون دور فهمیدم اون هم مثل من کمی استرس داره. نشستیم. چند ثانیه فقط به هم نگاه کردیم. حامی: «خب...؟» لبخند زدم. ملینا: «دو روزه دارم به حرفت فکر می‌کنم.» حامی آروم سر تکون داد. حامی: «می‌دونم.» نفس عمیقی کشیدم. ملینا: «من اون شب شوکه شدم... نه از اینکه حرفت رو باور نکرده باشم.» نگاهش کردم. ملینا: «فقط چون شنیدن اینکه کسی که خودت...» مکث کردم. «...دوستش داری، خودش بیاد و بگه دوستت داره، یه حس عجیبیه.» حامی لبخند زد. من ادامه دادم: ملینا: «من نمی‌تونم بگم دقیقاً از چه روزی دوستت داشتم.» لبخندم بیشتر شد. ملینا: «شاید از همون روزایی که خودم فکر می‌کردم فقط دارم ازت حمایت می‌کنم.» حامی: «ملینا...» ملینا: «بذار حرفم رو بزنم.» خندید. ملینا: «فقط می‌دونم یه جایی رسید که نبودنت برام عجیب شد. حرف زدنت برام مهم شد. خوشحالیت شد یکی از چیزایی که منم باهاش خوشحال می‌شم.» چشم‌هام رو برای لحظه‌ای پایین انداختم. ملینا: «و شاید قشنگ‌ترین قسمت اینه که... وقتی گفتی دوستم داری، ته دلم خوشحال شدم.» نگاهش کردم. ملینا: «خیلی.» چشم‌های حامی برق زد. ملینا: «پس آره حامی...» لبخند زدم. ملینا: «منم دوستت دارم.» چند لحظه هیچ‌کدوم حرف نزدیم. بعد حامی آروم گفت: حامی: «پس می‌تونم خوشحال باشم؟» خندیدم. ملینا: «فکر کنم اجازه‌ش رو داری.» حامی خندید. ولی درست وقتی فکر کردم همه‌چیز تموم شده... حامی گفت: «پس درباره‌ی یه موضوع دیگه هم باید باهات حرف بزنم.» 🌙 ╰┈➤𝐁𝐲 𝐦𝐚𝐥𝐞𝐤𝐚·˖˚ 𝐓𝐨 𝐛𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐢𝐧𝐮𝐞𝐝˚₊‧✧ #ماه‌در‌سکوت #‌فصل‌سوم #‌پارت‌۵۱

𝐌𝐨𝐨𝐧 𝐢𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐞𝐧𝐜𝐞˚₊‧♡ 𝐒𝐞𝐚𝐬𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐫𝐞𝐞˖·⋆ 𝐏𝐚𝐫𝐭 52 ❝بعضی خبرها آن‌قدر شیرین‌اند که حتی قبل از گفتنشان هم لبخند روی صورتت می‌نشانند.❞ ⋆ ───────────── ⋆ (از زبان ملینا) چند لحظه به حامی نگاه کردم. بعد از حرف‌هایی که بینمون زده شده بود، بالاخره لبخند زدم. حامی: «پس... به مامانم می‌گم.» ملینا: «که چی؟» حامی: «که به مامانت زنگ بزنه.» با تعجب نگاهش کردم. ملینا: «این‌قدر سریع؟» خندید. حامی: «نه بابا، الان زنگ بزنه مامانت اول از همه منو بازجویی می‌کنه.» خندیدم. ملینا: «اتفاقاً مامانم خیلی هم خوبه.» حامی: «منم امیدوارم همین‌طور باشه.» ملینا: «ترسیدی؟» حامی: «یه کوچولو.» ملینا: «آقای صالحی، شجاع باش.» حامی: «باشه خانوم دکتر.» کمی دیگه حرف زدیم و بعد از هم خداحافظی کردیم. حدود یک ساعت بعد، وقتی رسیدم خونه، مامان از آشپزخونه صدام زد. مهتاب: «ملینا؟» ملینا: «جانم؟» اومد سمتم و چند ثانیه نگاهم کرد. مهتاب: «چی شده؟» ملینا: «هیچی.» لبخند زد. مهتاب: «پس چرا چشمات برق می‌زنن؟» خندم گرفت. ملینا: «مامان... یه چیزی شده.» کنارش نشستم و همه‌چیز رو براش تعریف کردم. وقتی حرفم تموم شد، چند ثانیه ساکت موند. بعد دستم رو گرفت. مهتاب: «خوشحالم که اول با من حرف زدی.» لبخند زدم. مهتاب: «ولی باید با بابات هم صحبت کنم. این تصمیم مهمیه و باید با خیال راحت جلو برید.» ملینا: «می‌دونم.» مهتاب: «فعلاً بذار من با بابات حرف بزنم، بعد ببینیم چی میشه.» سرم رو تکون دادم. ملینا: «باشه.» مهتاب: «حالا برو اتاقت، این‌قدر هم لبخند نزن!» ملینا: «دست خودم نیست!» هر دومون خندیدیم. 🌙 ╰┈➤𝐁𝐲 𝐦𝐚𝐥𝐞𝐤𝐚·˖˚ 𝐓𝐨 𝐛𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐢𝐧𝐮𝐞𝐝˚₊‧✧ #ماه‌در‌سکوت #‌فصل‌سوم #‌پارت‌۵۲

𝐌𝐨𝐨𝐧 𝐢𝐧 𝐬𝐢𝐥𝐞𝐧𝐜𝐞˚₊‧♡ 𝐒𝐞𝐚𝐬𝐨𝐧 𝐭𝐡𝐫𝐞𝐞˖·⋆ 𝐏𝐚𝐫𝐭 53 ❝بعضی لبخندها را نمی‌شود پنهان کرد؛ حتی وقتی سعی می‌کنی عادی رفتار کنی.❞ ⋆ ───────────── ⋆ (از زبان حامی) وقتی رسیدم خونه، مستقیم رفتم توی اتاقم. در رو بستم و روی تخت نشستم. چند دقیقه فقط به اتفاقات امروز فکر کردم. به حرف‌های ملینا. به جوابش. به اینکه بالاخره فهمیده بودم احساسم یک‌طرفه نیست. بعد از چند دقیقه بلند شدم و رفتم سمت پیانو. شروع کردم به زدن. آروم و بی‌هدف. چند دقیقه نگذشته بود که در اتاق باز شد. مامان وارد شد. هیلدا: «چی شده؟» برگشتم سمتش. هیلدا: «تو یا وقتی خیلی ناراحتی پیانو می‌زنی، یا وقتی خیلی خوشحالی.» لبخند زدم. هیلدا: «امروز کدومشی؟» چند لحظه مکث کردم. حامی: «خوشحال.» مامان لبخند زد. هیلدا: «خب؟» از پشت پیانو بلند شدم و کنارش نشستم. حامی: «من و ملینا... تصمیم گرفتیم جدی‌تر جلو بریم.» چند ثانیه نگاهم کرد. بعد آروم گفت: هیلدا: «می‌دونستم یه خبریه.» خندیدم. حامی: «از کجا؟» هیلدا: «از قیافت معلومه.» سرم رو تکون دادم. حامی: «می‌خوام به مامانش زنگ بزنی.» هیلدا: «برای چی؟» نگاهش کردم. حامی: «برای اینکه باهاشون صحبت کنیم.» مامان چند لحظه ساکت موند. بعد لبخند کوچیکی زد. هیلدا: «باشه پسرم.» 🌙 ╰┈➤𝐁𝐲 𝐦𝐚𝐥𝐞𝐤𝐚·˖˚ 𝐓𝐨 𝐛𝐞 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐢𝐧𝐮𝐞𝐝˚₊‧✧ #ماه‌در‌سکوت #‌فصل‌سوم #‌پارت‌۵۳

پارت جدید نوش نگاهتون؛✨️ خوشحال میشم نظراتتون و احساساتتون رو بشنوم؛🙃🤎

عالیه قشنگم

ارادت؛

احوالتون؟