خنجر گرفتی و گفتی فرو میکنم در پشتت تا بال دربیاوری، گفتی میخواهی کمکم کنی اوج بگیرم.
پس آن قلب قرمز چیست در دستانت؟ چرا انقدر طول کشید تا بالهایم بیایند؟ احساس میکنم دارم سقوط میکنم... خیال نمیکردم پرواز اینگونه باشد.
دوستش ندارم، درد دارد.
ستارهام، غرق در تاریکی شب،
محکوم به سوختن و درخشیدن دروغین،
در چشم دیگران کوچک و هیچ.
ستارهام، تاریکی مرا در آغوش گرفته، و پس از مرگ چیزی ز من باقی نخواهد ماند.
ستارهام، من هم تلاش میکنم اما تمامش خورشید است، همیشه خورشید را میبینند...
یا خونآشام بودم، یا شدم، یا دارم میشم.
نور خیلی رومخمه جدیدا (قبلا بود الان بیشتر شد_ بابام انقدر دعوام میکنه میگه تو تاریکی درس نخون کور میشی)
هم این حجم از سردی نوک انگشت طبیعی نیست والا، تابستون و زمستونم نداره.