ستاره‌ام، غرق در تاریکی شب، محکوم به سوختن و درخشیدن دروغین، در چشم دیگران کوچک و هیچ. ستاره‌ام، تاریکی مرا در آغوش گرفته، و پس از مرگ چیزی ز من باقی نخواهد ماند. ستاره‌ام، من هم تلاش می‌کنم اما تمامش خورشید است، همیشه خورشید را می‌بینند...

(تو اون دورانم که حس می‌کنم چیزی ننویسم سنگین‌ترم)

~☆

پینترستم یهو وارد همچین وایبی شده و عاشقشم>>> دلم آهنگ و فیلم قدیمی خواست...

یا خون‌آشام بودم، یا شدم، یا دارم می‌شم. نور خیلی رومخمه جدیدا (قبلا بود الان بیشتر شد_ بابام انقدر دعوام میکنه میگه تو تاریکی درس نخون کور می‌شی) هم این حجم از سردی نوک انگشت طبیعی نیست والا، تابستون و زمستونم نداره.

بعضی آدما هم هستن نه تنها شخصیت اصلی زندگی خودشونن بلکه شخصیت اصلی زندگی بعضی اطرافیانشون هم هستن. این آدما مثل خورشید می‌مونن خیلیا حول اونا می‌چرخن و... واقعا آدمای جالبین. آدمیا حال خوب کنی‌ان.