مائده میگفت دلم میخواد بین ابرا دفن بشم. منم همینطور مائده منم همینطور.

جوری توی ارائۀ تموم وجوه شخصیتیم به دیگران ناتوانم ، که بیشتر آدم‌ها فکر میکنن ظاهرسازم. در صورتی که من فقط سانسورچی ماهری هستم.

همینکه امسال آخرین سالیه که میرم توی سایت کتاب درسی ثبت نام کنم خداروشکر.

فقط زیادی در معرض ابراز بودن میتونه منو از پا دربیاره و برای یک‌مدت طولانی عزلت نشین کنه.

دیگه کم‌کم وقتشه حسین‌طاهری برامون بخونه:«میزنه قلبم، داره میاد دوباره باز بوی محرم..»‌

چرا توی هر بحث سعی میکنی ایرادات جمهوری اسلامی رو لاپوشونی کنی؟ آقا قبول کنید. مقبولیت و مشروعیت عقیدۀ شما به بی‌نقص‌ بودنش نیست ، به بهترین بودن بین گزینه‌های روی میزه ، که هست الحمدالله.

احساس میکنم نوشتن باهام قهر کرده.

آقای امام حسین ، شما تنها کسی بودید که بدون ریختن طرح رفاقت ، شدید شفیق‌ترین رفیق.

یه وقتایی خیلی خودمونو جمع و جور میکنیم. خیلی به خودمون فشار میاریم که با چیزی که نیستیم برا خودمون اعتبار بخریم و خودمونو اثبات کنیم، ولی بعضی وقتا توی نگاه هایی که بهمون میشه میبینیم آدما دنبال اون سادگی و بی شیله پیله بودنه میگردن. البته به بیننده هم بستگی داره. اگه شخصیت خودش هم فیک و ساختگی باشه، خب ما رو توی ترازوی عیار خودش میسنجه. اما حرف من اینه، سادگی همیشه درست ترین روشه.

هوا یه‌طوری گرمه که آدم خواه‌ناخواه دلش میخواد جامعه گریز بشه.

غم‌گینم مثل فنای محمد‌رضا‌گلزار.